Maandag 8 februari 2010

Vrijdagmiddag. Het miezert. Ik besluit de berg hout buiten nog maar even te lijf te gaan. Kloven. Het hout is afkomstig van een 22 jaar oude conifeer. Die heeft de jaren benut om er een stam met een doorsnee van ruim een halve meter van te maken. Met af en toe een flinke knoest erin een hele peuk werk.

Vandaag is het lammetjesdag bij een landschapsbeheer bedrijf in Berkel en Rodenrijs. Dit is zeg maar een soort van ‘kom in de kas’. Maar in dit geval kun je geen bloemen, tomaten of paprika’s bewonderen in de kas maar schapen, schapen en nog eens schapen. Er is van alles te zien en te leren over natuurbegrazing en schapenhouderij. En natuurlijk heb ik wel zin om daar een kijkje te gaan nemen. Dus vanmorgen vroeg stappen mama en ik in de auto richting station Rodenrijs. Om vandaar over te stappen in speciale pendelbusjes of als je mazzel hebt op één of andere boerenwagen achter een tractor.

In het hart van Nederland, aan de rand van Apeldoorn, ligt het ruim 300 jaar oude Paleis Het Loo. Sinds 1984 is dit voormalige Koninklijk Paleis na een grondige restauratie opengesteld voor het publiek. In sprookjes wonen prinsen en prinsessen in paleizen en kastelen. Paleizen met rozenstruiken en Doornroosjes. En zo wanen mijn zus en ik, met koptelefoontjes op het hoofd, ons een dagje in het leven van prinsen en prinsessen. Door middel van een audiorondleiding proeven wij de sfeer van het leven in een paleis. Onder oorverdovend hoefgetrappel van paarden, het knarsen van wielen, de bevelen van de garde, trompetgeschal op het dak. En het oude pijporgel in de kapel speelde; Blijf mij nabij, wanneer het avond is, wanneer het licht vergaat in duisternis....

Sam komt uit school...

Ineke: 'Hallo Sam...'
Sam: ‘Hallo... Hé mam, bent u in een goeie bui?’
Ineke: ‘Ik? Hoezo?’
Sam: ‘Nou uuuuh, uw stem klinkt zo anders…’