Menu Content/Inhalt
Het mannetje 25 (Veranderingen)
maandag 12 november 2007

ImageEr is heel wat in beweging in de kerk waar het mannetje lid van is. Of eigenlijk in het geheel van kerken waar zijn kerk deel van uitmaakt. Toen het mannetje jong was, was dat anders. Tenminste, in zijn beleving. Ook toen werd er gediscussieerd over de 'ware' kerk en aanverwante zaken, maar toch lijkt de diversiteit aan meningen in de jaren daarna flink toegenomen. Dat niet iedereen daar blij mee was bleek wel in 2003, toen een groep kerkleden besloot om zich af te scheiden en een eigen kerkgemeenschap te beginnen.

Als het mannetje de afgelopen 25 jaar overziet dan ziet hij bij zichzelf ook een verandering in omgaan met geloof en kerk. Principes die hij vroeger met verve uitdroeg zijn minder belangrijk geworden, terwijl andere dingen juist veel meer voor hem zijn gaan betekenen. Het hebben van een persoonlijke band met de Drieënige God bijvoorbeeld. Vroeger zoiets vanzelfsprekends dat er haast niet over gepraat werd. In de loop der jaren echter ging hij zien dat die band niet zo vanzelfsprekend is. Om die band te onderhouden en te ervaren is het namelijk nodig dat je jezelf afhankelijk weet van God. En dat is niet allen maar een innerlijk weten, het wordt ook zichtbaar in je doen en laten.

Ook in de kerken lijkt de vanzelfsprekendheid steeds meer te verdwijnen. Het is niet meer vanzelfsprekend dat gemeenteleden gezamenlijk aan bijbelstudie doen. De trend is dat er nog wel wordt warmgelopen voor gemeentebrede projecten van een drietal maanden, maar een seizoen lang bijbelstudie op een vereniging? Oei, dat is een stuk lastiger (in te plannen). Echtscheiding en hertrouwen, homoseksualiteit, kinderdoop, gebedsgenezing, vroeger werd er redelijk gelijk over gedacht. Nu neemt de diversiteit aan opvattingen toe. De Bijbel lijkt voor velen steeds onhelderder te worden als er een mening moet worden gevormd. Zie de dossiers van het Nederlands Dagblad.

Het mannetje heeft de tijd gekend dat hij daar wat treurig om werd. Hij groeide op met de duidelijkheid van rechte lijnen. Gereformeerd Vrijgemaakt was goed, de rest was fout. Het GPV was goed, samenwerking met anderskerkenden uit den boze. En toen de Douma's, de Trimpen en de Velingen daar een andere mening over op na hielden, wist hij precies waar het bij hen aan schortte. Nu, jaren later, kan hij er om glimlachen en schaamt hij zich ook soms wel een beetje voor wat hij toen allemaal heeft gezegd en gedacht. Denkt daarbij ook terug aan die keer dat Peter Bergwerff tijdens een referaat er op wees dat bij kerkscheuringen er vaak ook sprake is van mensen met gelijke karakters die het met elkaar eens zijn. Het dekte natuurlijk niet de volledige lading, maar er zat wel wat in...

Betekent dit dat het mannetje nu alleen maar blij is met alles wat er is veranderd in zijn kerk? Nou nee. Hij hecht van nature nog steeds aan duidelijkheid. Maar hij heeft wel geleerd om niet alles hetzelfde gewicht te geven. En om naar intenties te kijken. Waarom zou in Nederlandse kerken alles op dezelfde manier moeten toegaan terwijl in zendingskerken het geloof op heel andere wijze wordt vormgegeven? Waarom zou een grote stadskerk met veel jongeren en relatief jong gelovigen geen andere wijze van kerkdienst houden kunnen hebben dan een traditionele kerk in een dorp?

En, nog belangrijker, het mannetje is gaan inzien dat vormen en tradities niet garant staan voor gelovig leven. Zeden en gewoontes hebben namelijk een groot nadeel: dat bij de mensen die ze zich eigen hebben gemaakt de hartelijke betrokkenheid langzaam maar zeker dreigt te verdwijnen. Dan wordt de gewoonte belangrijker dan de drijfveer. Daarbij komt dat kerkleden vaak de neiging hebben om elkaar de maat te nemen. Wie niet leeft of spreekt naar de (on)geschreven gedragsregels krijgt een etiket opgeplakt. Op die manier ontstaat er haast een nieuw Farizeïsme: Doe dit en laat dat en het komt goed met u.

Nee, dan maar liever het evangelie van Jezus Christus. Gestorven voor zondige mensen die niet in staat waren om het goede te doen. Die zich afhankelijk weten van een Ander. Die in hun eigen leven zien dat de wet niet zaligmakend is. Om de simpele reden dat ze zich er tóch niet aan kunnen houden. Het vlees is namelijk veel te zwak. En dat blijft het. Ook in de beoordeling van allerlei moeilijke vraagstukken waar gelovigen en kerken voor komen te staan. Keuzes maken is niet gemakkelijk. En misschien heeft God daar ook wel een bedoeling mee. Om ons te laten inzien dat we het niet zonder Hem kunnen wellicht. Want afhankelijk zijn is nooit vanzelfsprekend.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com