|
vrijdag 23 november 2007 |
|
Zachtjes tikt de regen tegen het kamerraam. De wind waait, ja ach waarheen eigenlijk. Het is een druilerige woensdagochtend. De kinderen zijn weer netjes op school afgeleverd. En ik, wat ga ik deze ochtend doen? Iets wat ik in elk geval nog nooit heb gedaan.  Een workshop geven, een fietsbinnenbandenbloemenworkshop. In het voorjaar had ik zelf met de dio-club (dio staat voor DInsdag Ochtendbijbelstudie) zo'n kunstzinnige bloem gemaakt. Daarna volgden er nog velen thuis, die ik overigens her en der weg gaf. Zo dus ook één aan m'n lieve moeder voor haar verjaardag. Een gemakkelijke bloem die in elk geval niet snel zal vergaan. Zussen, tantes, nichten en buurvrouwen waren natuurlijk -huhum- helemaal verguld van die fietsbinnenbandenbloem van mij. Het is natuurlijk ook leuk om van afval iets nieuws en kunstzinnigs te maken. Zonder dat het bovendien nog iets kost ook. Dus werd er afgesproken dat ik in het najaar de zussen, tantes, nichten en voor wie verder wilde, ook de kunst zou leren.
Ik verzamelde oude binnenbanden en ging geregeld leuren bij de fietsenwinkels in de buurt. Het viel niet mee, want niet alle binnenbanden zijn geschikt. Zo kon ik de helft van de verzameling weer afvoeren. Alleen brede binnenbanden met scherpe vouw zijn geschikt. Afijn om een lang verhaal kort te maken, want anders heb ik misschien uw aandacht niet meer.....Woensdag was dus de dag van de fietsbinnenbandenbloemenworkshop. Niet bij mij thuis, nee we wijdden gelijk m'n zus haar nieuwe huis in. De gereformeerde appelkoek stond op het aanrecht nog na te dampen en de koffie pruttelde vrolijk in de pot. In totaal kwamen er dus zo'n tien dames en zaten we de tafel rond. Als echte creabeesten gingen ze aan het werk! Onder het genot van koffie en warme appeltaart. De blaadjes werden uit de binnenbanden geknipt. Dat was nog wel te doen. Vervolgens kreeg een ieder een tempex ei waar de blaadjes met spelden en met behulp van een ouderwetse vingerhoed in geprikt moesten worden. Een behoorlijke en voor sommige ook pijnlijke klus! Het wel en wee in de familie werd ondertussen weer eens besproken. En ach, hoe ouder hoe gekker, maar die oude tantes mogen dus echt wel eens op hun taalgebruik gaan letten!!!! Tante ...! Langzaamaan begonnen de bloemen te groeien en uit de knop te komen. We genoten ook nog van een drankje en een hapje. Na zo'n twee uur hadden de dames allemaal hogebloeddrukwangen, opvliegers en klotsende oksels.... Maar het werk was geklaard en het resultaat mocht er zijn. En een ieder stond versteld van eigen kunst! Gezellig toch? Zo'n fietsbinnenbandenbloemenworkshop? Ik ben benieuwd wie de volgende workshop geeft! 
|
