Menu Content/Inhalt
Het mannetje 28 (Geduld hebben)
maandag 03 december 2007

ImageTijdens de preek moest het mannetje denken aan een song van Chris de Burgh. I want it and I want it now. Ik wil het hebben en ik wil het nu. Geduld een schone zaak? Zal best, maar nu even niet. En met de afstandsbediening wordt er gezocht naar een programma dat wél tot de verbeelding spreekt. Heb jij adsl lite? Stakker! Met een verbinding die viermaal sneller is kun je in dezelfde tijd viermaal zoveel sites bekijken! En de gedachten van het mannetje dwalen nog verder af. Naar Youp van 't Hek die als kredietbewaker het principe van lenen-lenen betalen-betalen uit de doeken doet: Zie jij die auto? Dat is jouw auto! Als je maar komt lenen-lenen betalen-betalen!

Geduld, wie heeft het nog? Het lijkt schaars goed geworden. En als het mannetje eerlijk is, dan moet hij bekennen dat het hem ook moeite kost om geduldig te zijn. Geduldig in de opvoeding. Geduldig in het omgaan met mensen. Geduldig blijven als hij voor de zoveelste keer wordt opgebeld door een callcentermedewerker die zijn dagelijkse brood probeert te verdienen. Geduldig als christen leven. Niet je bevrediging zoeken in het geluk op de korte termijn dat bij nader inzien slechts ongeluk brengt. Geduldig afwachten en je eigen zondige begeerten opzij zetten, het valt niet mee. Zoals de verstokte roker die zoveel plezier beleeft aan zijn sigaret, terwijl hij er over een poosje wellicht kanker aan overhoudt. Of de alcoholist die zich een leven zonder pilsje of borrel niet kan indenken. En dat terwijl zijn lichaam hem vertelt dat hij er kapot aan gaat. Je weet dat gezond leven beter is, maar je hebt het geduld niet, omdat je nú je plezier wilt beleven.

Is dat dus ook de reden waarom zoveel christenen moeite hebben om te verlangen naar de dag dat Jezus Christus terug komt op aarde? Omdat het nog zover weg lijkt en het moeilijk is om het geduld op te brengen daar naar uit te zien? Het lijkt er wel op. Het mannetje bemerkt bij zichzelf ook de neiging om zijn leven meer met de alledaagse dingen te vullen dan met het verlangen naar die dag. Dagen gaan om met werken, eten en drinken, ontspannen en slapen. Als westerse welvaartsmens heeft hij zich omringd met de gemakken des levens. Hij baadt niet in weelde, maar een douche kan er af en toe wel vanaf. De snelle wereld ligt hem wel. Met één hand losjes op de muis voegt hij regelmatig in op de elektronische snelweg.

En dan die boodschap: Geduld hebben. Voed je niet met een snelle hap, niet met een instantmaaltijd. Veel calorieën, maar gezond? Ho maar. Wees wijzer. Laat je niet meeslepen door de snelle tijd waar je in leeft, maar sta stil bij wat echt van waarde is. Waarom zou je uit dit leven moeten halen wat er in zit, als je straks nog een eeuwigheid de tijd hebt?

Het mannetje denkt aan zijn kinderen. In wat voor een tijd groeien ze op? Msn, sms, mobiel bereikbaar elk moment van de dag. Geduld? Kennen ze niet meer. Als de computer bezet is dan zetten ze de teevee aan. Is er niets op teevee? Dan pakken we toch gewoon een dvd? Pap, hebt u dat nieuwe liedje van Marco Borsato al gehoord? Nee? Ik hem hem al gedownload via Limewire! De enige keer dat hun geduld nog op de proef wordt gesteld is in de kerk, als de dominee een beetje lang van stof is...

En dus vouwt het mannetje zijn handen maar weer. Wat kan hij anders? Er tegen vechten? Hij heeft een stokpaardje dat hij in zulke gevallen maar al te graag berijdt. Als je al weet hoe moeilijk het is om jezelf te veranderen, hoe zou het je dan bij een ander moeten lukken? Nee, eerst maar de balk in zijn eigen oog. En dan maar hopen dat zijn kinderen daar oog voor krijgen en gaan nadenken. En zelf ook aan de gang gaan. En vooral bidden. Voor zichzelf. En voor de kinderen. Want geduld is een schone zaak. Maar ook iets wat door God zelf gegeven moet worden. En zou Hij zo'n gebed niet verhoren?

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com