| Piratenfeestje! |
|
|
| vrijdag 18 januari 2008 | |||||||||||||||||||||||||
|
Beste landrotten opgelet!
Dit alles stond geschreven op een in thee gedoopt papier en afgebrande randjes. Oftewel een te smerig vodje om beet te pakken. Dus vandaag was de dag! Met angst en beven luisterde ik naar de weerberichten, want straks tijgeren en sluipen we echt door de modder... Maar wat voor weer we ook zouden krijgen, het feestje zou doorgaan. Al moesten we tot onze ellebogen door de modder, piraten laten zich nergens door weerhouden. Afijn ik gooide de achterbak van de auto vol met alle laarzen die ik maar kon verzamelen en de kinderen werden opgehaald van school. En het regende, regende en regende…..Maar niet getreurd het feest ging door.
We vertrokken direct richting het Balijbos. Opdracht 1 hing in de auto. En die luidde ‘luister en huiver!’ Ze aten kapiteinkoek en dronken een borrel. En ik las hen een heel oud document voor, een document over kapitein Haak.
Heel, heel lang geleden, toen er nog struikrovers en piraten waren, was er een kapitein, kapitein Haak die vaarde over zeeën, oceanen en door baaien. Hij kwam in Amerika, Canada en noem maar op. De kapitein was schat en schatrijk. Hij verstopte zijn schatten in het Balijbos, het was namelijk veel te gevaarlijk om al zijn bezittingen mee te nemen op reis. Kapitein Haak werd ouder en ouder……….. Hij heeft veel meegemaakt in zijn ruwe bestaan. Heeft gevochten met piraten, landrotten en zelfs met beren en haaien. Hij mistte daarom ook een been, je raadt het al opgegeten door de haaien. Hij mistte ook een arm, die werd opgevreten door een beer toen hij gestrand was op een onbewoond eiland nadat hij de vaarweg kwijt was op de Caribische zee. Ook mist de kapitein een oog, doordat hij zelf met zijn verkeerde hand een vlieg dood sloeg op zijn gezicht, hij kon nog net aan de dood ontsnappen.
Maar de kapitein liet zich niet kennen, het was een echte ouwe taaie. Toen hij bijna honderd werd stopte hij met varen en ging op zoek naar al zijn schatten die hij verzameld had en die hij in het Balijbos verstopt had. Maar helaas, zo ver is het nooit meer gekomen. Hij strompelde hier door het bos, zijn geheugen had hem in de steek gelaten en je raadt het al, zijn schatten heeft hij nooit, nooit gevonden en hij is hier in het bos uiteindelijk weggekwijnd, verschrompeld, eenzaam en alleen. Dus wat houd ons nog tegen? Landrotten vooruit! Wij gaan op zoek naar de eeuwenoude buit. We zoeken de schatkaart en de aap. We volgen het spoor.
En het spoor hebben we inderdaad gevonden of beter gezegd gegleden door de bagger. In de bomen hingen aanwijzingen en opdrachten. We aten rauwe vis en spinnen, worstelden dwars door een heuvel heen. Uiteindelijk vonden we de schatkaart dobberend in een fles en we voeren met een vlot over een baai vol krokodillen. Het was een spannende tocht en uiteindelijk ontdekten we de schat. Een flinke buit! We deelden de buit met z’n allen en zijn nu schathemeltjerijk! Even waren de kleine mannen echte piraten en voor niemand bang. Ze gingen helemaal op in het spel. Ze waren echte piraten, hun dolken waren van staal. Ze waren de schrik der zee, ja, stuk voor stuk zij allemaal. Ahoy! Op naar het volgende feestje!!!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||||||||||||||||||||||
Tussen al het verdriet door vierden we op 15 januari toch Bart z’n achtste verjaardag. Natuurlijk hoort daar een kinderfeestje bij... Dus vierde Bart vandaag een piratenfeestje met zijn vrienden. 
| < Vorige | Volgende > |
|---|
