Menu Content/Inhalt
Het mannetje 32 (Jezus uitstralen)
maandag 28 januari 2008

ImageOp wie wil je lijken? Zijn er mensen die je bewondert en waar jij best wel wat van weg zou willen hebben? Iemand die heel goed is in een bepaalde sport? Of een zanger die je misschien wel heel goed kunt imiteren? Zie je in de kerk wellicht mensen die opvallen door hun gedrag, waar je een voorbeeld aan zou willen nemen? Of ben je liever jezelf omdat je best tevreden bent met hoe en wie je bent? Het zijn vragen waar het mannetje zich in de eerste drie maanden van het nieuwe jaar bezig houdt.

In de kerkelijke gemeente waar hij lid van is draait het namelijk deze winter om het thema 'Jezus uitstralen, worden als Hij' aan de hand van een boekje van ds. Jos Douma. Een thema waar het mannetje eerst een beetje vreemd tegen aankeek. Jezus uitstralen? Is dat niet een beetje te hoog gegrepen? Maar tijdens de startavond werd wel duidelijk dat het er vooral om gaat dat christenen zijn als spiegels. En zoals dat meestal het geval is vertonen spiegels niet uit zichzelf een bepaald beeld, maar geven ze weer wat voor de spiegel staat. En in dit geval gaat het erom dat ze Gods liefde die zichtbaar is geworden in Jezus Christus weerkaatsen. Uitstralen dus.

Maar hoe doe je dat? Jos Douma geeft daarvoor handvatten. Door bijbelse uitdrukkingen en eigenschappen van de Here Jezus te vertalen naar praktische situaties. Door te laten zien op welke manier Jezus leefde, hoe Hij met zijn Vader omging en met de mensen om hem heen. Door tot nadenken te stemmen op welke wijze je daar vervolgens in je eigen leven een begin mee kunt maken. Let wel: Een begin. Zoals ook in de Catechismus staat: Zelfs de allerheiligsten hebben hier op aarde slechts een klein begin van de gehoorzaamheid. En dat troost. Het hangt tenslotte niet van onszelf af of God ons als kinderen aanneemt, dat heeft Christus al voor ons verdiend.

En toch kan dat het mannetje lelijk dwars zitten. Als het gaat over het weerspiegelen van Gods liefde dan voelt hij zich vaak meer een gebarsten en beslagen exemplaar. De zonde zit vaak nog lelijk in de weg. En dan de wetenschap dat dat een leven lang zal duren... En bij wie is het anders? Bij niemand. Steeds maar weer terugkeren bij Golgotha dus met de blik naar het nieuwe Jeruzalem. En dan, ondanks zonde en verdriet, vreugde mogen ervaren. Dat is pas echt een wonder. Zoals Petrus schrijft: 'U hebt Jezus Christus lief zonder Hem gezien te hebben en u gelooft in Hem en ervaart een onuitsprekelijke hemelse vreugde'. Echt blij zijn kán dus, ook al heb je pijn of verdriet om wat er in je leven gebeurt. Het mannetje weet hoe dat komt. Het feit dat God van je houdt maakt al het andere draaglijk. Niets weegt namelijk op tegen Gods liefde. Het is een weegschaal die doorslaat naar één kant.

En wat nu zo mooi is: Als je de liefde van God zoals die zichtbaar wordt in Jezus Christus (die immers in onze plaats de straf op de zonde heeft gedragen) gaat zien en ervaren dan ga je die zelf ook uitstralen. En ook al ben je beslagen of gebarsten, weerkaatsen doe je het. Nee, niet voor honderd procent. Ook niet voor de helft of een tiende misschien. Maar dat hoeft ook niet. Zocht Jezus zelf hier op aarde juist niet de hoeren en de tollenaars (belastingontvangers) op? Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, zo zei Hij. Zieke mensen, díe hebben genezing nodig! Mensen vooral die erkennen dat ze ziek zijn. Die weten dat ze zonder Jezus ten dode zijn opgeschreven. Gebarsten spiegels dus. Voor mensen nutteloos. Maar God kan er wonderen mee doen. En daar kan het mannetje mee leven.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com