Menu Content/Inhalt
Schlumbergera
zondag 25 december 2005
ImageDrie jaar geleden werd ons gevraagd een tijdje een lidcactus te herbergen totdat de nieuwe kerk geopend zou worden. Mensen schonken deze plant aan de nieuwe kerk die toen nog in aanbouw was. Helaas herbergt Kees dit soort objecten liever niet in zijn kas. Dus kreeg de cactus een tijdelijk plekje in onze fietsen-schuur/kas. Eigenlijk was hij niet om aan te zien, zonder knop of bloem de ouderwetse grootmoeders plant. Mijn opa - helaas overleden- had hem waarschijnlijk graag willen vertroetelen, die had vroeger een hobbykas vol met bijzondere cactussen en vetplanten.Tot het ook nog kouder werd en ik bang was dat hij zou bevriezen. Ik was de cactus eerlijk gezegd een beetje vergeten in zijn eenzame hoekje in ons schuurtje. Ik dacht eens een kijkje te gaan nemen en ging bij de cactus buurten. Wat schetste mijn verbazing, midden in de plant zat heerlijk een waterhoen te nestelen. Toen ik hem vervolgens vriendelijk wilde weg sturen brak tot mijn schrik een groot stuk van de cactus af en stond de cactus te wiebelen op zijn poten, waardoor hij nog onooglijker werd.

ImageDus verhuisde ik hem voor de kou en de veiligheid toch maar rap naar de kas (sorry Kees). Dit deed de cactus goed! Hij mocht nu tussen al die vrolijke witte fijne bloemetjes staan en had direkt wat aanspraak. Hij werd automatisch gesproeid en gevoed gelijk met de matricaria. De kerk was inmiddels gereed dus kon de lidcactus zijn nieuwe plaatsje innemen. Maar helaas voor onze pleegcactus, de kerkmeester wilde niet van zo’n lelijk eendje horen en hem helemaal niet herbergen in zijn mooie nieuwe kerk. Wat een verdriet. De dagen werder korter. Veel planten buiten gingen nu in rust, maar sommige kamerplanten begonnen juist nu te bloeien. Zo ook onze lidcactus, hij was inmiddels vol met tientallen knalroze bloemen. Snel wordt de lidcactus verkast van kas naar huiskamer en hebben wij in de plaats van een kerstboom een Schlumbergera (latijnse naam voor lidcactus) in de huiskamer staan.

Dit jaar bloeit de lidcactus voor de zesde keer bij mij thuis. Een paar weken terug had hij kleine roodachtige knopjes en deze week met kerst... een adembenemende overvloed van bloemen. Van dichtbij gezien zijn ze echt bijzonder. Alsof een zeer deskundige Japanse origamikunstenaar zijn uiterste best gedaan heeft. Maar dan niet zomaar met papier, maar met de fijnste zijde, een beetje doorschijnend in het licht van de lage zon. Als de knop begint open te gaan komt eerst het roze puntje van de stamper naar buiten, daarna vouwen de schutbladeren omhoog en komt een bosje witte meeldraden in beeld. Is hij uitgebloeid, dan mag hij weer terug naar zijn rustplaats in de kas. Waar hij zich vervolgens voorbereid op zijn volgende bloeiperiode en dat rond de maand mei. Dus een paar weken voor mijn verjaardag de dertiende mei wordt hij weer met gejuich binnengehaald en mag hij weer trots met zijn prachtige dubbele bloemen pronken in de huiskamer.
Fantastisch, zeg nou zelf is het geen plaatje?!

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com