Menu Content/Inhalt
Oudejaarsavond
dinsdag 27 december 2005
‘t Is vijf voor twaalf; wij zitten stil te wachten
totdat de klok het jaar zal laten gaan.
Voorbije jaren komen in gedachten,
herinneringen sluipen langzaam aan.

’t Is vier voor twaalf; dit jaar is heen gevlogen.
Waarom gaan jaren toch zo snel voorbij?
De tijd is immers zonder mededogen,
hij stuwt ons verder zonder medelij.

’t Is drie voor twaalf; ze zijn niet te verdringen
de beelden van wat vroeger is geweest
aan jeugd en vrolijkheid en blijde dingen,
aan liefde en aan goedheid nog het meest.

’t Is twee voor twaalf; ik reis door het verleden,
ik zie mijn kinderen, nog klein en zonder zorg;
de avonden, ‘t gebedje dat zij deden,
het huis dat alle liefde in zich borg.

’t Is een voor twaalf; ik heb mijzelf hervonden
op deze laatste avond van het jaar.
De wijzer draait, nog enkele seconden,
ik kom nog net met mijn gedachten klaar.

Twaalf uur; ik hoor de korte zware slagen,
een jonge stem leest uit Gods heilig Woord:
’Vrees niet, want Ik ben bij u alle dagen,
totdat Ik kom’- ik kan weer rustig voort.

                         (e.ijskes-kooger)
 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com