Menu Content/Inhalt
Jarig zijn!
donderdag 15 mei 2008

ImageWeer een jaar erbij, een jaartje wijzer, een jaartje grijzer! Jaja, er komen zilveren draden tussen het donkerbruin…. Mijn afgelopen levensjaar was een zeer bewogen jaar. Met veel verdriet maar daardoor ben ik ook juist heel bewust geworden van het geluk. Geluk en liefde om heel kleine en gewone dagelijkse dingen. Die ik kan en mag delen met in de eerste plaats mijn lieve wederhelft en maatje Kees. Maar ook met Job, Marjan, Klaas, Rik, Bart en Sam. God de Vader geeft ons heel veel mooie kostbare dingen waar we van mogen genieten en van houden. Een blik in de ogen van de ander, een aanraking, aan één woord genoeg! Het samen één-gevoel! Het gebabbel van Sam achter op de fiets, een knuffel van Bart. Het geregel van Rik, het moeder-dochter gevoel...

Als kind vond ik het natuurlijk altijd leuk m’n verjaardag te vieren. Maanden, weken, dagen zag ik er naar uit en kon er niet van slapen…. Ik kon het wel uit het raam roepen: Ik ben lekker jarig en jullie lekker niet. Laat naar bed, natuurlijk kiezen wat je eet en heel lange verlanglijsten ontbraken niet. Wat helaas niet altijd het cadeau opleverde waar ik echt van droomde…. Zo vroeg ik een babypop, zo één die net echt leek, die het liefst d.m.v. een heel klein grammofoontje in de buik kon praten, lachen, huilen en zingen. Wat kreeg ik? Een soort van houten klaas, die als je hem omkeerde schaapachtig ‘mama’ riep. Als teenager vroeg ik ook eens een LP van John Denver, wat resulteerde in een LP van Elly en Rikkert. Waar natuurlijk niets mis mee was!  

Nu vind ik het bijna raar en vreemd, vieren dat je ouder wordt. Weer een jaar erbij, je leven weer een stukje verkort. Nu moet je zelf je taarten bakken en boodschappen in huis slepen… Een verlanglijstje heb ik niet meer, want ik heb immers alles wat m’n hartje begeert. Bovendien ben ik er inmiddels achter gekomen dat het hebben van de zaak ook het einde van ’t vermaak is! Dus dat dat uiteindelijk niet het ware geluk brengt waar je op had gerekend. En wat we eten? Dat beslis ik als manager van mijn gezin al jaren dag in dag uit toch al zelf. Het mooiste moment op je verjaardag is het moment dat je in de kleine uurtjes de laatste glazen weer schoon terug zet in de kast, lege flesjes opruimt en alles weer z’n eigen plekje krijgt. Vervolgens een verfrissende douche neemt en opgelucht je bed in kan duiken. 

Maar tegelijkertijd is het zo tegenstrijdig en ben ik God, m’n hemelse Vader, natuurlijk ook heel dankbaar voor weer een gezond levensjaar erbij. Bovendien ook weer een stukje dichterbij de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Over verlangens gesproken, wat kijk ik daar naar uit. De dag waarop we voor eeuwig feest mogen vieren en er geen gebrokenheid meer zal zijn. Om het maar met de woorden van Paulus te zeggen die hij schrijft in de brief aan de Korintiërs: Wanneer het volmaakte komt zal alles wat beperkt is verdwijnen. Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, redeneerde ik als een kind; eenmaal man (vrouw) geworden, legde ik mijn kinderlijke manier van doen af. Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar dan staan we oog in oog. Nu is mijn kennis beperkt, maar dan zal ik kennen zoals God mij kent. Intussen blijven deze drie bestaan: geloof, hoop en liefde. Maar daarvan is de liefde de grootste!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com