Menu Content/Inhalt
Het mannetje 42 (Genade 2)
woensdag 16 juli 2008

ImageLaat je leiden door de Geest, leef in vrijheid en laat je niet opnieuw een slavenjuk opleggen. Daar ging de preek over die zondag. De brief van Paulus aan de Galaten. Hij houdt zijn lezers voor dat wie Jezus Christus toebehoort, zijn eigen natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis heeft geslagen. En als je dat hebt gedaan dan ben je niet meer gericht op je eigen verlangens maar op God en op je naaste. Het mannetje gelooft in Jezus Christus als de Verlosser van zijn zonden. Maar níet meer gericht op eigen verlangens en begeerten? Was het maar waar...

Het is een rode draad door menig leven. De wetenschap dat je kind bent van God maar dat het toch steeds maar zo moeilijk is om je ook als zodanig te gedragen. Vaak neem je jezelf voor om je leven te beteren op een bepaald gebied en even zo vaak kom je er na verloop van tijd achter dat de opleving geen lang leven bleek beschoren. En hoe vaker je dit bij jezelf opmerkt, des te meer besluipt je de moedeloosheid. Met soms zelfs het gevolg dat je het bijltje er bij neer gooit en denkt: Bekijk het maar, het verandert tóch niet.

Want je laten leiden door de Geest, het kan er wel zo mooi staan, maar in de praktijk valt het om de drommel niet mee! Ja, in de enthousiaste begintijd gaat het prima. Dan zie je het nut ervan in, je voelt de Geestkracht door je aderen stromen, leven voor de Here is dan fijn, maar na verloop van tijd ebben die gevoelens weg. Word je geloofsleven weer vlak, zakken de gebeden weer in en de zin om vol te houden verdwijnt als sneeuw voor de zon. Wég zijn de goede voornemens. Boezemzonden steken de kop weer op en het stemmetje van het geweten wordt het zwijgen opgelegd.

Het is voor het mannetje moeilijk te verteren dat dit een leven lang gaat duren. Wat zou hij er graag een grafiek van maken met een stijgende lijn, hup, zó de hemel in... Als kind van God steeds heiliger gaan leven en merken dat de strijd tegen de zonde echt iets oplevert in de zin van 'wéér een overwinning'. Maar nee hoor, in plaats van The winner takes it all is The loser has to fall meer van toepassing.

Nu was de strekking van de preek gelukkig ook dat mannetjes zelf de wet van God niet hoeven te volbrengen. Dat heeft Christus al gedaan en geloof in Hem is daarom voldoende. Als Gods toorn over de wereld gaat dan is het goed schuilen achter Jezus. En het mannetje vertrouwt daar ook volkomen op. Dat is het punt niet. Maar iets meer vruchten van het geloof zou toch wel mooi zijn...

Alhoewel, bedenkt het mannetje, eigenlijk heeft het ook wel iets. Dat je bij God aankomt met een grafiek van je leven met daarin een hevig schommelende lijn. Tijden met diepe dalen. Stukken vals plat. Toppen van de buiten categorie. Maar nergens reiken ze tot in de hemel. En dat je dan tóch de toegang wordt verleend tot de bruiloftszaal. Waar Christus, als de Bruidegom, op je staat te wachten. Vol liefde. Met open armen.

Dat is dus genade.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com