Menu Content/Inhalt
Het mannetje 44 (Geluk)
dinsdag 07 oktober 2008

ImageGelukkig zijn als gave van God dus. Het is de les die Prediker leert aan zijn lezers. Zie het als een knipoog van je hemelse Vader. Hij is niet krenterig maar je moet er wel oog voor hebben. Zeg dus niet net als die oudste zoon uit de gelijkenis Al jarenlang werk ik voor u en nooit ben ik u ongehoorzaam geweest als u mij iets opdroeg, en u hebt mij zelfs nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren. Maar nu die zoon van u is thuisgekomen die uw vermogen heeft verkwanseld aan de hoeren, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht. Want dan zou het antwoord wel eens kunnen zijn: Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou...

Het mannetje nam plaats op een ligstoel voor zijn maandelijkse aderlating bij de bloedbank. De komende veertig minuten hield een naald hem op zijn plaats. Het dienen van de medemens kost tijd Innocent. Om de tijd te doden pakte hij een tijdschrift van de leestafel. Het blad Psychologie. Wellicht zou hij in drie kwartier tijd zichzelf nog beter leren kennen?

De hoofdredacteur pakte het onderwerp 'geluk' bij de horens. Hij verhaalde van een heerlijke kop koffie met een bijbehorend stuk appelgebak in een restaurant in Amsterdam. Verzadigd en verkwikt stapte hij weer naar buiten om daar een langslopende zwerver te horen verzuchten 'daar zou ik nu ook wel eens trek in hebben...' De man aarzelde geen moment, pakte zijn portefeuille en haalde er een briefje van vijf euro uit. Met een 'geniet er maar van' stuurde hij de zwerver naar binnen.

De daaropvolgende minuten liep hij met een gelukzalig gevoel door de stad. Nee, natuurlijk was hij niet van plan om meteen alle zwervers van de stad te fêteren, maar de gedachte aan die man die nu heerlijk zat te genieten van een cappuccino met gebak deed hem heel veel. En toen hij dezelfde man een paar weken later weer tegenkwam en deze hem met een blije knik groette voelde hij opnieuw dat feestelijke gevoel op komen zetten.

Het artikel vervolgde met de vaststelling dat een klein gebaar al veel geluk kan brengen. Uit onderzoek was naar voren gekomen dat een doosje chocoladebonbons hetzelfde effect kon hebben als een weekendje Parijs. Omdat het uitdrukt dat die ander waardering voor je heeft. Aan je denkt. Je lief heeft. En zowel degene die ontvangt als de gever ervaren daarbij dat gevoel van geluk.

Het mannetje bladerde verder. Er stond veel interessants in het blad. Maar dit bleef toch wel hangen: Als mensen onderling kun je elkaar ook gelukkig maken. Door aandacht. Door liefde. Door een cadeautje, al is het klein. En zelf wordt je er ook gelukkiger van als je een ander blij kunt maken. Je kunt het niet eens een aderlating noemen...

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com