Limericks lezen? Weblogs? Welkom bij Kees en Ineke van Egmond in Bleiswijk!

Over keutelen en relaxen

woensdag 22 oktober 2008

Heerlijk zo’n weekje herfstvakantie! Even een weekje uit de dagelijkse sleur, geen klok kijken, ietsjes langer blijven liggen, alles even anders dan anders. De meeste trainingen zijn afgelast, voor de echte bikkels worden toernooitjes georganiseerd. De oudste drie zijn lekker aan het werk. Ja, ze worden groot, Niet alleen van stuk en leden.....bedacht ik tot mijn schrik!

Job is aan het werk in de orchideeën en begint zijn vakantiedagen dus vroeger dan normaal. Hij wordt geacht om zeven uur in de kas te zijn en rolt zo rond een uur of vijf weer binnen. Afgelopen zaterdag stond ik in Moerkapelle aan de zijlijn van het voetbalveld, om Job en zijn maten aan te moedigen. Wat bleek? Stond ik daar ineens tussen allemaal moeders van de moeder/peutergym 'Tarzan' te Moerkapelle van zo'n dertien jaar geleden. De jongens waar hij tegen moest spelen, waren inmiddels duidelijk geen peuters meer. Integendeel ze staken allen met kop en schouders boven ons -nog wel moeders- uit! Job maakt tegenwoordig z’n eigen afspraken bij de huisarts. Waar hij vervolgens te horen krijgt: ‘Oh ja, jij bent van die altijd enthousiaste moeder, met zoveel kinderen! Ik heb nog geprobeerd haar na te doen, maar ben bij vier gestopt!’ (Kinderachtig toch?)

Marjan werd weer gevraagd bij hetzelfde schoonmaakbedrijf als van de zomer. Zij wordt iedere morgen om negen uur thuis opgepikt, door de chef schoonmaakdienst. Zij draagt de zorg met een klein schoonmaakteam over verschillende basisscholen in Pijnacker en Den Haag. Ze zorgen er voor dat alles weer blinkt en glimt na de vakantie. Dus alles word gestoft, geveegd, gemopt, gesopt en zo komt zij op wisselende tijden weer thuis. De ene keer stapt ze om half zeven de deur binnen ('Ik ben dood' klinkt het dan met gevoel voor drama ) en de volgende keer om vier uur, vrolijk fluitend met een Swiffer (wegwerpstofdoekje) in haar haar geknoopt. Vol met verhalen, terwijl ze haar doekje uit haar haar trekt om hem vervolgens huppelend bij mij over de schouw te halen. Vervolgens krijg ik natuurlijk groot commentaar: ‘Schoon is anders!’ Daar kan ik het dan weer mee doen.

Klaas, jaja, Klaas heeft ook vakantiewerk. Hij werkt het dichtst bij huis, hij hoeft alleen maar de weg over te steken. Hij werkt bij een komkommerteler, die zeer binnen kort over gaat op het telen van snijhortensia’s. Dus daar is van alles te doen! Rommel ruimen, (is hij heel goed in ) vegen, komkommers sorteren en gisteren heeft hij zelfs de eerste gesneden… Dit viel niet echt mee, want aan het blad en de steel van een komkommerplant zitten gemene fijne stekeltjes. Maar alles went, zeker voor geld. Onder zijn werk oefent Klaas ook zijn sociale en pastorale vaardigheden. Misschien gaat er toch nog een klein domineetje in ons Klaasje schuil? Hij voert hele gesprekken met zijn collega's die hij eigenlijk amper kan verstaan. Diezelfde collega vroeg hem; 'Jullie mogen toch zeker ook geen varkensvlees eten thuis?!' Waarop Petrus (Klaas) haarfijn uit de doeken heeft gedaan, dat het varkensvlees eten voor Christenen niet verboden is. De goede man vertelde gelijk dat ze in China hond eten, in Italië kikkers en in Duitsland kat! En dat had hij vast gedroomd!

Zo zijn de oudste drie lekker aan het werk. Want tja, willen ze tegenwoordig wat, dan moeten ze naast dat kleine zakcentje wat ze van ons krijgen er wel wat voor doen om geld in het laatje te krijgen! Het zal u dan ook niet verbazen waar het gesprek iedere avond onder het eten weer op uitdraait. Uurloon, werktijd, ping, ping ping... de dollartekentjes groeien in de ogen. De jongste drie krijgen rode oren en vertellen vervolgens de volgende dag, aan iedereen wat voor kapitalen er verdiend wordt, door grote broers en zus! Op deze manier lijkt het ze aardig te lukken en zijn ze van de straat, voor de pc vandaan en van de bank! Daar is een hoop voor te zeggen.

Kees is overigens ook gewoon aan het werk. De jongste drie en ik rommelen en luieren maar wat aan. Maandag zijn we begonnen met een ontbijtje voor één euro bij Ikea en vervolgens op koffievisite bij oma de Wit (anders kreeg ik ze niet mee). Zij zijn ook van die bikkels die zo nodig toch een toernooitje moesten voetballen, dus dat ging gewoon door. In de schuur maakten ze van een half tafeltennistafelblad een groot feestelijk bord, voor oom Bert, want die werd van de week vijftig. Met een wel heel originele tekst: ‘Bert is vijftig jaar al een dikke sigaar!’ Helaas paste het woord sigaar er niet meer op, dus die hebben ze getekend. Voor de actie schoenmaatje hebben we geshopt, dus alle versierde schoendozen kunnen weer vol met verrassingen worden gestopt. We zijn lekker naar de bieb geweest en brengen vanmiddag een bezoekje aan het zwembad. Dan hoeven we vanavond niet in bad, scheelt weer . En als klap op de vuurpijl gaan we, ter afsluiting van de vakantie, zaterdag met Ernst en Bobbie herrie op de Noordpool maken. Want papa ging met de oudste twee tenslotte naar Marco. Zo keutelen, rommelen, luieren en relaxen we maar een beetje aan, heerlijk!