Menu Content/Inhalt
Van geslacht tot geslacht!
dinsdag 04 november 2008

ImageEen oud gezegde luidt: …praat veel met uw kinderen over God, maar meer met God over uw kinderen…

Blijkbaar was dit gezegde ook al bekend bij mijn oma, ruim zes jaar geleden werd zij door onze hemelse Vader thuisgehaald. Een ouderwetse oma waar ik erg graag over de vloer kwam. Een oma die niet meer woorden gebruikte dan nodig was. Maar toch een oma waar ik heel veel goede herinneringen aan bewaar. Zelfs bij het uitkiezen van mijn bruidsjurk was naast natuurlijk mijn eigen moeder ook zij van de partij!

Zo’n dikke twaalf jaar ging ik iedere zaterdagochtend vroeg, als klein kind op mijn fietsje naar haar toe. Ik hielp haar in en rond het huis en verdiende hier één gulden en een rol snoep mee. Natuurlijk werd mijn loon ieder jaar verhoogd. Stoffen, zuigen, strijken, schoenen poetsen, ramen lappen, afwassen, je kunt het zo gek niet bedenken of ik leerde het… Ook de boodschappen ging ik samen met mijn opa halen bij de supermarkt A&O.

Toen ik een jaar of 13-14 was draaide ik aan het einde van de morgen krulspelden in haar lange zilveren haren. Zo kon ze het het op zondag keurig opsteken. Ik at tussen de middag ook altijd mee. Dan las ze ons voor uit de bijbel. De Statenvertaling. En regelmatig klonk het Sela…  U zult wel denken: maar wat heeft dit te maken met dat oude gezegde? Nu, aan de muur bij mijn oma hing een tegeltje. Een wandtegel met een gebed en dat gebed luidde als volgt:

Gebed voor mijn kinderen

Ik leg de namen van mijn kinderen in Uw handen.
Graveer Gij zelf ze daarin met onuitwisbaar schrift.
Dat niets of niemand ze meer ooit daaruit kan branden,
ook niet als satan ze straks als de tarwe zift.

Houdt Gij mijn kinderen vast, als ik ze los moet laten
en laat altijd Uw kracht boven hun zwakheid staan.
Gij weet hoe mateloos de wereld hen zal haten,
Als zij niet in het schema van de wereld zullen gaan.

Ik vraag U niet mijn kinderen elk verdriet te sparen,
maar wees Gij wel hun troost, als ze eenzaam zijn en bang.
Wil om Uws naams wil hen in Uw verbond bewaren.
en laat ze nooit van U vervreemden, nooit, hun leven lang!

Ik leg de namen van mijn kinderen in Uw handen.
Amen.

Dit gebed stond ook op haar rouwkaart. En wie weet hoe vaak ik dit tegeltje heb afgestoft, maar nooit begrepen wat voor diepe betekenis er achter deze woorden schuil ging. Nu ik zelf kinderen heb begrijp ik waarom die tegel daar hing. Ook mijn oma en opa verwachtten blijkbaar niet alles van hun eigen goede inzichten, creatieve invallen en vlotte soepele omgang. Opvoeden is moeilijk, opvoeden in het geloof is nog moeilijker. Wat komt er veel op onze kinderen af! Waar worden ze allemaal aan blootgesteld. Wat zou je ze graag voor die grote boze wereld willen beschermen.

Kinderen mogen weten dat God de wereld met al het onrecht in de hand heeft en dat Hij trouw blijft aan Zijn kinderen. Tegelijkertijd besef ik, alleen woorden zijn niet genoeg, het gaat des te meer nog om je daden. Natuurlijk praat ik veel met de kinderen over God hun hemelse Vader. Maar meer nog praat ik met God over Zijn/mijn kinderen…. Wie kan ze beter beschermen dan de Vader zelf?

En telkens weer als ik 's middags aan de tafel schuif om samen met Kees mijn boterham te eten, gaan mijn gedachten aan de wandel. Dan kijk ik naar het bont geborduurde tafelkleed. Het kunstwerk van de handen van oma en opa. Ik zie ze ijverig borduren aan het speciaal voor mij! Wat verlang ik soms terug naar die onbezorgde kindertijd en wat hield ik ziels veel van deze lieve mensen!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com