Menu Content/Inhalt
Tuin winterklaar!
maandag 01 december 2008

ImageJa ja, hier wordt hard gewerkt, gesnoeid, geschoffeld, geharkt… De tuin moet namelijk hoognodig winterklaar gemaakt worden! Een paar weken geleden al langzaam aan begonnen met het naar binnen brengen van de tuinuitzet, potten, manden en andere zaakjes. Hiervoor eerst maar flink de schuur onder handen genomen. Want ja, waar moeten we alles weer bergen? Rondzwervende regenbroeken/jassen, plastic zakken en een hele berg afval dat helemaal niet thuis hoort in de schuur.
Een kist zandbak speelgoed, caviakooi, konijnenhok, mandjes en ander overbodige luxe naar de kringloop gebracht. Aan laarzen hebben we trouwens ook geen tekort. Blijkbaar komen mensen hier altijd laarzen brengen, met het idee dat onze kinderen altijd lekker en gezond in de modder buitenspelen. Ik heb zelfs nog nooit laarzen aan hoeven te schaffen voor onze kinderen.

En nu is dus de tuin aan de beurt. Natuurlijk is de tuin al winterklaar. Net zoals de tuin altijd zomerklaar of lenteklaar is. Wat een gekke uitdrukking eigenlijk, als je er over nadenkt? Een beetje onzinnig zelfs…

De tuin 'winterklaar' maken is hoe dan ook kennelijk al jaren een begrip. Hoe zinnig of onzinnig is het nou eigenlijk, dat ''winterklaar'' maken? Te beginnen met het heetste hangijzer: snoeien. Met vertwijfelde blik in m’n ogen pak ik de takkenschaar en bedenk hoe hem te hanteren (hoe moest het ook al weer?). Bij iedere tak die ik rigoreus afknip, denk ik aan Kees. Kees vindt het namelijk zonde, dat ik als een gek te keer gaat in de tuin…..en alles kort en klein hak en snoei! Maar in deze tuin ben ik de baas!

Want snoeien moet, is mijn idee. In de vrije natuur wórdt helemaal niet gesnoeid, daar zorgt soms alleen een storm voor natuurlijke snoei. Maar in onze tuin, ons stukje namaak-natuur, snoei ik om de groei binnen de perken te houden, of om ervoor te zorgen dat we geen oerwoud krijgen om ons huis en dus van de zomer geen plek meer hebben voor onze tuinuitzet… en alleen maar apen. Vervolgens levert dit  een gigantische berg tuinafval op, wat niet zomaar in een container past. Helaas ben ik zo druk bezig dat ik het één en ander tuinafval op mijn gereedschap gooi en vervolgens niet meer terug kan vinden, zoals mijn onmisbare snoeischaar! Mijn gedachten zwerven even weg, heerlijk in de buitenlucht, in en ont-spanning tegelijk.

Maar dapper ga ik verder, houd ik grote opruiming, want als ik het doe, doe ik het goed! Alle planten met uitgebloeide bloemen en stengels worden gekortwiekt, éénjarigen uit de grond gerukt en de bladeren uit de borders geharkt. De grond word flink losgemaakt, zodat de grond niet dichtslaat. En als ik dan eindelijk overal geweest bent met takkenschaar, snoeischaar, hark en schoffel, ga ik misschien de grond maar eens verwennen met een heerlijk laagje compost, gewoon eroverheen strooien of gooien. ImageHoeft niet eens ingewerkt te worden, dat doet de natuur vanzelf wel door de regen, of wellicht dit jaar sneeuw?

De natuur rust uit, kaal, dor en soms zelfs dood! We gaan een donkere, voor sommige mensen een sombere grijze tijd tegemoet. Het wachten is op de lente, op het onzichtbare, wonderbaarlijke werk van de Scheppershanden, nieuw groen, knopjes die rijpen, bollen die voorzichtig hun kopjes nieuwsgierig boven de grond uitsteken. En dan barst plots, soms nog in de sneeuw, de helleborus open, trompettert narcissenleven en knalt de gele forsythia. Lentebodes als de sneeuwklokjes klingelen. Guur waait de lente de stille winter weg. Opeens komt alles weer uit de grond of de tak, heerlijk, ik kijk er nu alweer naar uit!

Wat een wonder, niet te bevatten!

Image

Image

Image

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com