Menu Content/Inhalt
En van je hieper de piep hoera!
dinsdag 13 januari 2009

ImageWe zitten weer midden in de verjaardagenrace… Sam was vorige week zondag jarig en werd maar liefst zeven jaren jong! En deze week hoopt Bart zijn negende verjaardag te vieren. Ik word echt ouder… Ja ja mama, geef het maar toe. Er komt altijd weer heel wat kijken bij zo’n verjaardag. En toch wil je er elke keer weer goed aandacht aan geven en er iets gezelligs van maken. Want jarig zijn is belangrijk! En wat je vieren kunt moet je vieren. We mogen genieten en feestvieren… En vooral ook blij en dankbaar zijn dat ze weer een jaartje in goede gezondheid ouder mogen worden. Want gezond en gelukkig zijn is niet zo vanzelfsprekend als we vaak zelf denken. Het is een geschenk van onze hemelse Vader!

Het lijkt wel of naarmate je ouder wordt de tijd als een trein voorbij raast! Wat kopen we weer voor die jarige kerels, waar halen we de traktatie-inspiratie weer vandaan en, niet geheel onbelangrijk, wat doen we met de feestjes.Image Sam lag er al nachten van te voren van wakker. In zijn schrift wat hij tijdens de kerkdienst gebruikt om (aan)tekeningen te maken, noteerde hij een uitgebreide verlanglijst. Want tja, dit jaar kan meneer z’n verlangens eigenhandig opschrijven en nog wel tijdens de preek ook. Wat er zo op het lijstje stond? Natuurlijk die onuitstaanbare peperdure zelfsprekende papegaai Coco, een Wii, helemaal hot op het moment, het lijkt wel of je die gratis bij de zeeppoeder kan krijgen. Want elk gezin heeft tegenwoordig een Wii en staat enthousiast met tennisracket tegen het beeldscherm te slaan…. of midden in de kamer zonder sneeuw te skiën…. Wat stond er nog meer op z’n lijstje? Lego, dat is lekker degelijk! Maar zodra Sam lego heeft uitgepakt, zetten zijn broers het als gediplomeerde bouwvakkers in elkaar. En een bijbel, ja, ja… vroom hé? Maar sinds kort hebben we een beamer in de kerk, dus laten we die bijbel nog maar even zitten.

Afijn toch maar zelf eens gaan kijken wat er zoal in de speelgoedwinkels te koop is. Helaas was dat niet veel. Het blijkt met Nederland nog niet zo slecht te gaan, ook al wordt er gesproken over recessie dit, recessie dat! Alle planken en schappen blijken leeg. Vooral het lego is bijna volledig uitverkocht! Dit had ik kunnen weten, want ook andere jaren was dit het geval, na de Sint en kerst. Winkels kunnen zelfs geen speelgoed meer bestellen, alle voorraden zijn op! Maar in iedere speelgoedwinkel zit telkens weer vanaf een hoge plank, die verschrikkelijke papegaai van kapitein Haak, met zijn lieve kraaloogjes mij aan te staren. Of hij wil zeggen, neem me alsjeblieft toch mee. Tijdens enige momenten van twijfel denk ik bij mezelf, zal ik die dan toch maar meenemen? Maar nee, mijn besluit staat vast. Uiteindelijk wordt het dan toch maar die Clementoni laptop. In de aanbieding en bovendien biedt hij tal van mogelijkheden. Oftewel een computer kid duel, woordenschat, wiskunde, geheugen en logica, muziek, instrumenten, spelen en zelfs een cursus Engels kun je krijgen van dit sprekende ding! En dit alles voor een schappelijk prijsje! Hierbij kreeg Prof. Sam nog een superdik schrift, want helaas, zijn vorige (aan)tekening kerkschrift is vol door zijn verlanglijst. O ja en natuurlijk een pen. Ook een paar degelijke handschoenen konden geen kwaad, daar meneer al heel wat handschoenen heeft kwijtgemaakt nog voor de winter begon.

Gelukkig was hij dik tevreden en kreeg hij voor zijn feestje ook nog behoorlijk wat verrassingen. Zoals scheerschuim, (ja, ja Sam is er vroeg bij en scheert zich tegenwoordig elke avond) een soort padvinderspet, playmobiel en om te knutselen een Dino-op-steen-schilder-set. ImageNatuurlijk moest er direct geschilderd worden. De grote kiezels werden uit het doosje gehaald en prachtig mooi beschilderd in één kleur. Vervolgens zat Sam uren te wachten tot ze droog waren en de dino’s vanzelf spontaan door de verf te voorschijn zouden komen kruipen. Want wij waren in de veronderstelling dat dat de bedoeling was. Een soort van magic stenen, zoals je vroeger die toverblokken had. Maar helaas, de stenen werden droog en de dino’s lieten mooi verstek gaan. Pruilend kwam hij naar me toe, na het doosje nog eens goed gelezen te hebben bleek dat er plakplaatjes ontbraken. Sam moest zelf de dino’s er op plakken… Dus rende mama naar de winkel en kreeg daar warempel een hele nieuwe set van de Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam! Tjonge, al dat werk voor niets. Nu moet hij overnieuw gaan schilderen. Speelgoed, wat heb je er aan! Gelukkig heeft Sam niet veel nodig en speelt hij het liefst met de poesjes of banjert hij lekker buiten rond. Alhoewel een uurtje voor de TV hangen en een spelletje op de computer hem ook wel trekken. Afijn, hij heeft het er weer opzitten. Want zoals u waarschijnlijk al heeft gezien, heeft zijn feestje ook al plaats gevonden. Op naar de volgende verjaardag....

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com