Limericks lezen? Weblogs? Welkom bij Kees en Ineke van Egmond in Bleiswijk!

Het mannetje 57 (Man-vrouw 6)

zondag 18 januari 2009

Elf mannen buigen zich over Psalm 1. Welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen... En het gesprek loopt uit op de vaststelling dat we dat zo snel tóch doen. De zonde trekt. Via de tv, de pc, ja eigenlijk via ons eigen hart. Zoveel gebieden in ons leven waar het moeilijk is om weerstand te bieden tegen het kwaad. Hoe gemakkelijk geven we soms toe. En er wordt geopperd om daar opener in te zijn naar elkaar toe. Of we elkaar niet meer zouden moeten en kunnen helpen.
Ik kijk de groep rond. Elf getrouwde mannen. En ik zeg: 'We kunnen er thuis mee beginnen mannen, om open te zijn naar onze vrouw. Haar laten weten wat er in ons leeft, waar we het moeilijk mee hebben, wat we fijn vinden.'

Het was tijd om af te ronden dus verder hebben we er niet over gesproken. Ik weet daarom ook niet wat deze opmerking met hen deed. Ze waren er vast ook niet zo mee bezig geweest als ik, de afgelopen tijd... Maar ik hoop wel dat het aan het denken heeft gezet. Want communiceren is niet het sterkste punt van de meeste mannen. Ja, in het begin als ze verliefd zijn dan gaat het prima. Dan is niets teveel. Urenlange gesprekken. Maar naarmate een huwelijk vordert, hoe meer mannen weer man worden. In zichzelf gekeerd. Mijn probleem is míjn probleem, daar praat ik niet met een ander over. En als jíj een probleem hebt en je wilt niet naar mijn goede raad luisteren dan zijn we ook snel uitgepraat.

Ik zou het daarom ook wel van de daken willen schreeuwen: GA EENS EEN BOEK LEZEN OVER DE VERSCHILLEN TUSSEN MAN EN VROUW. En dat niet alleen tegen mannen, maar ook tegen vrouwen. Want het begint echt met begrip krijgen voor elkaar. Waarom reageert mijn man zo nors in bepaalde situaties? Waarom denkt mijn vrouw dat ik niet van haar houdt terwijl ik toch de hele dag aan het werk ben om voor haar en de kinderen geld in het laatje te krijgen? Lees boeken als die van John Gray of Larry Crabb of neem een abonnement op de Libelle of de Margriet en kom er als man achter hoe vrouwen denken. Interesseer je voor elkaar.

En dat is ook meteen het moeilijke met dit soort onderwerpen. Hoe krijg je een relatie die niet zo lekker loopt weer op gang? Stel voor dat je als man bent getrouwd met een vrouw die superkritisch op je is. Niets doe je goed. Altijd is er wel een op- af aanmerking te horen. Of je bent getrouwd met een man die niet laat blijken dat hij van je houdt. Aanrakingen vinden alleen plaats met de bedoeling om daarna seks te hebben. Met elkaar praten kun je niet. Lieve woordjes hoor je niet. Geborgenheid ervaar je niet. Wat dan?

Het zou dan prachtig zijn als je er samen aan gaat werken. Door hulp te zoeken. Of het samen gaan lezen van een dergelijk boek. Maar als een van tweeën daar helemaal niet de noodzaak van inziet? 'Het gaat toch toch prima zo?' Of als de een de schuld geheel bij de ander legt? 'Jíj moet veranderen!' Nee, dan valt het niet mee. Dan moet jij je voor je gevoel gaan opofferen voor de ander. En dat kan een tijdje goed gaan. Maar houd je dat nog jaren vol? Wie vult jouw tank bij?

Voor iemand die in Jezus Christus gelooft is dit herkenbaar. Alleen maar geven zonder te nemen was iets wat Hij in praktijk bracht. Hij zegt dat soms ook met zoveel woorden: Het is zaliger te geven dan te ontvangen. Maar zijn relatie met God de Vader was dan ook een volmaakte relatie. Hij verwachtte alles van zijn Vader in de hemel. Daarom kon Hij ook nee zeggen tegen verleidingen en zonden. En wij?

Voor ons is die relatie met God en met Christus vaak onderhevig aan hoe we ons op dat moment voelen. Er zijn momenten dat we sterk zijn en alles van Hem verwachten. Dan lopen we over de woeste golven heen. Maar een paar minuten later al kunnen we wegzinken. Dan lijkt dat vertrouwen verschrompelt. Het ene moment nemen we ons voor om positief en lief te zijn tegen onze vrouw of tegen onze man, maar er hoeft maar wát te gebeuren of het is weer foute boel. Schieten we weer uit onze slof. Of we sluiten onszelf weer op in ons eigen hol. Maken elkaar weer verwijten. Terwijl we juist elkaar zo nodig hebben om dicht bij de Here te kunnen blijven.

Een vrouwelijke lezer van deze weblog schreef mij dat haar leus voor een goede relatie COMMUNICATIE is. Niet verbazend nee voor een vrouw . Vrouwen hebben daar over het algemeen stukken minder moeite mee. De kunst is om mannen zover te krijgen dat ze meedoen. En daarom aan het eind van dit mannetje nog maar twee citaten uit Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus. Voor sommige vrouwen een eyeopener:

Het motiveert en inspireert een man als hij het gevoel heeft dat hij nódig is. Heeft hij dat gevoel in een relatie niet, dan wordt hij geleidelijk steeds passiever en minder energiek. Hij heeft iedere dag wat minder te bieden. Wanneer hij echter het gevoel heeft dat zijn partner erop vertrouwt dat hij zijn best doet en dat zij zijn pogingen waardeert, dan geeft hem dat energie en kan hij meer geven.

En voor ons mannen is dit een belangrijke:

Vrouwen worden gemotiveerd en geïnspireerd door het gevoel bemind te worden. Voelt een vrouw zich in haar relatie niet bemind, dan ontwikkelt ze een dwangmatig verantwoordelijkheidsgevoel en raakt uitgeput doordat ze teveel moet geven. Heeft ze daarentegen het gevoel dat haar partner om haar geeft en haar respecteert, dan schenkt dat voldoening en heeft ze ook meer te geven.

Communicatie dus. Laat horen dat je de ander nodig hebt. Dat je van de ander houdt. En dan niet op de manier die jou het beste ligt, maar op de manier die de ánder zo waardeert. Want tegen iemand van Venus in de taal van Mars iets zeggen heeft een heel groot nadeel: Ze verstaat je niet. Pak dan even je woordenboek Mars-Venus en zegt het in háár taal...

Reacties

Toevoegen

Zoeken