| Het mannetje 58 (Man-vrouw slot) |
|
|
| maandag 26 januari 2009 | ||||||||||||||||
|
Wonderlijk toch, dat God besloten heeft om de mens mannelijk en vrouwelijk te maken? Ik vraag me weleens af hoe het zou zijn geweest als er geen zondeval had plaatsgevonden. Dat Adam en Eva niet van de vrucht van die boom hadden gegeten en in een goede relatie tot God waren blijven staan. Dan zou er ook geen probleem zijn geweest in het omgaan met elkaar. Eva vond geborgenheid en veiligheid bij Adam en omgekeerd kreeg Adam volop waardering van Eva. De een voegde toe aan de ander. En het zou goed zijn geweest. Maar nu plukken we de wrange vruchten van hun verkeerde keus. Een keus die we door ons gedrag ook dagelijks nog bevestigen: Denk niet dat wij het beter hadden gedaan! En we merken hoe ons man- en vrouw-zijn is bedorven door de zonde. In plaats van gericht zijn op de ander zijn we vaak egoïstisch. Zoeken we eerst ons eigenbelang en kijken we daarna wat we terug kunnen doen. Zitten we ook vaak te rekenen: Ik heb dit gedaan en dat en dat, nu wordt het tijd dat jij iets terug gaat doen voor mij. En zo plussen en minnen we wat af. De Here Jezus laat zien dat het anders moet. Voor mij als christen is dat belangrijk. Want ik wil graag op Hem gaan lijken. Jezus laat zien dat je moet geven zonder iets terug te verwachten. Want is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? Als je dan naar je huwelijk kijkt dan is het niet gemakkelijk. Probeer maar eens een week lang dit in de praktijk te brengen. Geven zonder terug te verlangen. Liefhebben zonder bijbedoeling. Vergeven terwijl je reden genoeg zou hebben om boos te worden. Nee, het is een tegendraadse boodschap. Larry Crabb schrijft in zijn boek 'Bouwen aan een gelukkig huwelijk' bijvoorbeeld over omgaan met boosheid. Hij noemt een vrouw die door haar man in het publiek voor schut wordt gezet. Hoe ga je dan om met je woede? Hij schetst verschillende mogelijkheden. Dat je het opkropt bijvoorbeeld. Tot de dag dat de laatste druppel de emmer vol woede laat overstromen. Of je uit regelmatig je woede richting je man. Dat lucht op maar je bouwt er je man waarschijnlijk niet mee op. Crabb pleit ervoor om je gevoelens van boosheid te erkennen aan God en jezelf (niet verstoppen dus), maar er vervolgens over na te denken hoe je het voorwerp van je boosheid benadert. Je moet je emoties niet wegstoppen alsof ze er niet zijn. Als iemand jou kwaad of onrecht aandoet dan mag/moet je hem daar op aanspreken, want zonde moet je wel zonde blijven noemen. Als het echter je bedoeling is om je recht te halen ben je verkeerd bezig, dan ben je op jezelf gericht bezig. Als het je bedoeling is om de ander te helpen dichter bij de Here te leven (voor schut zetten is immers óók zonde!) dan moet je dat dus ook op een goede en rustige manier proberen duidelijk te maken. En tot tien tellen is dan vaak te weinig. Als je leert om zo met elkaar om te gaan dan ervaar je wellicht ook die momenten van geluk. Dan ben je er voor elkaar. Dan help je en stimuleer je de ander om verder te komen in het leven voor God. Dan wijs je elkaar de weg achter Jezus Christus aan. En dat is wat de Heilige Geest wil: Mensen vernieuwen naar het beeld van Christus. Wat kapot is gegaan door de zonde weer heel maken. Een gelukkig huwelijk is daarom een huwelijk waarin niet mensen maar Jezus Christus centraal staat. Voor u, vrouwen, geldt hetzelfde: erken het gezag van uw man. Dan zullen mannen die weigeren Gods boodschap te aanvaarden daarvoor gewonnen worden door het gedrag van hun vrouw, zonder dat zij iets hoeft te zeggen, omdat ze zien hoe zuiver u leeft uit ontzag voor God. Uw schoonheid moet niet gelegen zijn in uiterlijkheden, zoals kunstig gevlochten haar, gouden sieraden of elegante kleding, maar in wat verborgen ligt in uw hart, in een zacht en stil gemoed. Dat is een onvergankelijk sieraad dat God kostbaar acht. Daarmee tooiden zich vroeger ook de heilige vrouwen die hun hoop op God vestigden en het gezag van hun man erkenden, zoals Sara; zij gehoorzaamde Abraham en noemde hem ‘heer’. U bent haar dochters wanneer u het goede doet en u zich geen angst laat aanjagen. U, mannen, moet verstandig omgaan met uw vrouw, die brozer is dan u. Behandel haar met respect, want zij deelt samen met u in de genade van het nieuwe leven. Dan staat niets uw gebeden in de weg. Tot slot vraag ik u: Wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters, wees barmhartig en bereid de minste te zijn. Vergeld geen kwaad met kwaad, en als u wordt uitgescholden, scheld dan niet terug; zegen juist, opdat u ook zelf zegen ontvangt, want daartoe bent u geroepen. Immers: ‘Wie het leven liefheeft en gelukkig wil zijn, moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven. Want de Heer verliest de rechtvaardigen niet uit het oog en luistert naar hun gebeden, maar hij keert zich tegen wie kwaad doen.’ 1 Petrus 3 : 1 - 12
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
||||||||||||||||
Wat is het geheim van een gelukkig huwelijk? Ja, wie zou dat niet willen weten... Het is in ieder geval wel duidelijk dat daar twee personen voor nodig zijn die open staan voor elkaar. Een man en een vrouw die begrip voor elkaar tonen en die bereid zijn elkaar te vergeven. Maar zorgt dat ook voor een gelúkkig huwelijk? Ik ben bang dat ook dat geen garantie is. Gelukkig zijn is een gave van God. En God geeft uit genade. Niet omdat jij zo goed je best doet, of je man of vrouw. Een gelukkig huwelijk is een cadeau. En een prachtig middel om elkaar te helpen Jezus na te volgen.| < Vorige | Volgende > |
|---|
