Menu Content/Inhalt
Vitaminen voor de opvoeding!
zaterdag 31 januari 2009

Mam? Gaat u vanavond weer naar die opvoedcursus? Ja, het is donderdag, dus gaan we vanavond weer richting ‘de Hoop’. Waar gaat het vanavond over? Over ‘gehoorzaamheid, grenzen en veiligheid’. ImageOooooooh, nee hé! Zal je zien dat er morgen weer overal pamfletten in huis hangen met regels! We hebben daar helemaal geen zin in! En zo vertrok ik richting Dordrecht, vol verwachting naar weer een nieuwe vitamine shot, om onze schatjes zo goed mogelijk op te voeden. Er is misschien nog hoop!

We starten met een Bijbelstudie in notendop. 1 Korintiërs 12: 12-14 het bekende bijbelgedeelte, dat we met z’n allen één lichaam zijn met vele ledematen en niets is overbodig! Vers 12 Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus. 13 Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn allen van één Geest doordrenkt, of we nu uit het Joodse volk of uit een ander volk afkomstig zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn. 14 Immers, een lichaam bestaat niet uit één deel, maar uit vele. Hebben de kinderen in dit lichaam ook een plekje en een functie? Ook kinderen zijn gedoopt in één Geest! Dus kinderen tellen weldegelijk mee en zijn net zo belangrijk als volwassenen! Want zelfs de pink of het oorlelletje zijn niet overbodig…

Het AD heeft korte tijd geleden een onderzoek gedaan naar waarden en normen die wij stellen bij de opvoeding van onze kinderen. Daaruit bleek dat dit beschamend slecht uit de bus kwam en daarom de criminaliteit met grote mate is toe genomen. Waaruit dus ook blijkt, dat wie vandaag zijn kop in het zand steekt, morgen met de tanden moet knarsen. Of te wel de keuze die we vandaag maken bij het opvoeden van onze kinderen, hebben invloed op de volgende generatie!

Kinderen moeten in hun prille jonge jaren al respect leren hebben voor ouderen. Dit vormt ook de basis voor de verhouding met alle andere mensen. Ook hierin zullen wij ze zelf een voorbeeld moeten zijn, door respectvol als ouders met elkaar om te gaan. ImageDe kinderen laten voelen dat zij van waarde zijn en op onze beurt de kinderen ook respectvol te behandelen. Zodat een kind zichzelf mag leren kennen als een waardevol kind. Dit kost heel veel tijd, energie en oprechte aandacht. Heb interesse in je kinderen. Stuur ze niet met een kluitje in het riet. Verdiep je in hun beleefwereld. Laat ze zien dat je onvoorwaardelijk van ze houdt. Met al hun eigenheden en eigenaardigheden. Dus dat je van ze houdt zoals ze zijn! In de tien geboden staat: Eert uw vader en uw moeder. Maar in de bijbel staat ook niet voor niets: En gij, vaders, verbittert uw kinderen niet, maar vorm en vermaan hen bij het opvoeden zoals de Heer het wil…" (Ef.6:4) Want als respect eenzijdig ontwikkelt wordt en kinderen alleen maar respect op moeten brengen voor ouderen en  kinderen geen respect krijgen, dan werkt het tot niets uit!

Kinderen vragen om grenzen. Zet als ouders samen die grenzen uit! Kinderen moeten weten tot hoever ze kunnen en mogen gaan. Voor hun eigen veiligheid en het ondervinden van goed en kwaad. Op deze manier vinden en vormen kinderen hun eigen identiteit. Er is voor een kind niets zo erg als het het zelf maar uit moeten zoeken. Voor het stellen van grenzen zijn ook regels nodig. Natuurlijk moeten die bekend worden gemaakt aan de kinderen, anders hebben ze geen zin. Regels die God heeft gegeven staan natuurlijk bovenaan! Je zal zien dat gehoorzaamheid tot zegen leid. Tot bijvoorbeeld een goede sfeer aan tafel… Heel duidelijk moet zijn dat je de regels uit liefde stelt en niet voor je eigen plezier. Dat je het goede met je kind voor hebt en het voor zijn/haar welzijn is! We mogen de kinderen leiden, voorgaan de juiste richting op. Maar de teugels niet altijd strak houden en trekken maar ook eens laten vieren. Grenzen en regels moeten ook worden bijgesteld. Regels als het gaat over bedtijd, zakgeld, verantwoording vul maar aan… Ieder kind is ander, heeft dus een andere aanpak nodig. Neem nou bijvoorbeeld de bedtijd regel, de één heeft meer slaap nodig dan de ander. Het ene kind is onder de indruk als hij voor straf op de trap wordt gezet. Een ander kind is niet onder de indruk en gaat lekker zitten spelen. Daar zijn dus weer andere maatregelen voor nodig… de trap is niet doeltreffend!

Soms voelen we ons net een soort politieagenten en toch is dit niet verkeerd! Kinderen moeten herhaaldelijk stil gezet worden bij de regels. Probeer steeds weer te laten zien dat je dit echt uit liefde doet voor je kind. En blijf bij de afspraken wees samen als ouders consequent, heel belangrijk! Anders nemen je kinderen je niet serieus en zullen ze een loopje met ze nemen. Doeltreffende discipline is onmogelijk zonder liefde. De liefde moet altijd de boventoon spelen. Probeer hoe dan ook altijd positief en liefdevol te blijven. Zodat kinderen door hebben dat je het beste met ze voor heb. Ga kinderen niet straffen in een kamer vol visite. Maar neem het kind apart. Zodat je hem/haar niet onnodig vernederd. Bij discipline zonder liefde, ben je een soort van commandant en hebben kinderen totaal geen inbreng. Je legt ze regels op en daar valt veder niet aan te toornen. Bovendien kom je dan in de opvoeding over als een heel kille, koude ouder en resulteert dit zelfs in een militaristische omgang. 

Een paar teksten met wijze raad…. Spreuken 6: 20-23 Mijn zoon houd vast aan wat je vader je opdraagt, verwerp de lessen van je moeder niet. Bind hun onderricht voor altijd op je hart, wind hem om je hals.  En Spreuken 6: 20-23 Moge het je leiden op de wegen die je gaat, moge het over je waken als je slaapt, moge het je raden als je wakker wordt. Want de lessen van je vader en je moeder zijn een lamp, een licht dat je vermaant en de weg wijst ten leven.

Natuurlijk is bij het regels en grenzen stellen de communicatie heel belangrijk. Wij communiceren met onze kinderen in gesprek. Kinderen communiceren anders. Zij kunnen nog niet echt gesprekken voeren en hun gevoelens onder woorden brengen. ImageZij doen dit op hun geheel eigen manier zoals bijv. vadertje en moedertje spelen, tekenen, kleien, verhaaltjes schrijven….Daarom is het belangrijk ons te verdiepen in de belevingswereld van de  kinderen. Dus alert zijn en signalen oppakken. Omdat zij zelf vaak nog niet instaat zijn met woorden uit te leggen wat zij bedoelen. We proberen iets te zenden naar onze kinderen, maar belangrijk is komt dit ook echt aan? Zak letterlijk door de knieën, maak je klein en kijk in de ogen van het kind, zodat je oog contact krijg. En tja, wat communiceren wij door middel van ons gedrag naar onze kinderen? Hoe gaan wij zelf om met de computer, TV, rommel opruimen, eetproblemen…. We moeten goed onthouden dat er geen kind volmaakt is en zonder zonde. En wij als ouders moeten ze dus ook leren om te gaan met het conflict dat we allemaal geneigd zijn tot de zonde. Maar ook in ons leven zitten nog steeds stukken van dat gedrag. Waar we zelf ook aan moeten blijven werken. Ook zij moeten leren de vruchten te dragen van de Geest, delen, geduld, liefde…. Wat kun je van je kinderen wat dit betreft verwachten? Eigenlijk heel eenvoudig, wat je zelf aan ze laat zien van al die vruchten. Een soort van spiegel van je eigen leven. Maar vergeet zelf ook niet eens in die spiegel te kijken. Kijk naar je eigen gedrag want: ‘Goed voorbeeld doet Go(e)d volgen!!!’

En zo hangt ons leven aan elkaar van conflicten je kunt ze niet voorkomen. Het is een soort botsing tussen twee of meerde mensen. De kracht die veroorzaakt wordt door de botsing moet ergens naar toe, naar boven of meestal naar beneden de grond in. ImageProbeer een botsing van twee kanten mogelijk eerlijk te behandelen. Zodat je samen weer een positieve kant opgaat. En niet pats boem er boven op slaan en het erbij laten! Dit richt vaak nog veel meer schade aan in relaties. Nogmaals, helaas kun je conflicten nu eenmaal niet voorkomen. Ga de conflicten aan, blijf er niet mee lopen, laat het niet sudderen…het kan de lucht flink doen klaren en het frist soms lekker op. Bovendien moeten kinderen ook leren conflicten aan te gaan voor het vormen van hun eigen identiteit. Doe vooral geen dingen in boosheid. Want dan kan het gebeuren dat je door onmacht verkeerde dingen zegt of doet. Waar je later heel veel spijt van hebt. Dus tel tot tien of stuur ze naar de kamer om beiden af te koelen en na te denken hoe verder te handelen. Maar vergeet het dus niet, ook weer goed te maken met de kinderen. Ook dat is iets wat zij moeten leren van hun kant. Laat altijd zien als er iets is voor gevallen dat je ondanks dat, toch van je kind blijf houden.

Ik kan wel zeggen dat het voor één avond weer een hele shot vitaminen was en bovendien confronterend! Het paste eigenlijk niet eens in mijn bovenkamer op mijn eigen harde geheugenschijf! Maar gelukkig kregen we tenslotte een bemoedigende tekst mee uit Jacobus 1 vers 5 : Komt één van u wijsheid te kort? Vraag God erom en hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud zal u wijsheid geven. We hoeven het gelukkig niet alleen te doen, maar mogen altijd bij Vader aankloppen! En nu weer aan de slag met al ons huiswerk. Meiden en mede opv(m)oeders veel succes met de uitdaging!!! Wat zaten we trouwens goed hé, op die eerste rij, lekker helemaal vooraan….. Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com