Menu Content/Inhalt
Missie geslaagd?
dinsdag 03 februari 2009

ImageAch ja, waar zal ik eens beginnen? Met nu al drie opvoedcursusavonden achter de rug moet de theorie ook in de praktijk gebracht worden. Maar hoe doe je dat in zo’n gezin als dat van ons? De goede sfeer is af en toe ver te zoeken. Met name op zondagavond als we de hele dag flink bij elkaar op de lip hebben gezeten. Dan kan het nog wel eens gebeuren dat er heel wat woorden over de tafel vliegen die wij liever niet horen. Vooral het sukkelgehalte is dan erg hoog! Oftewel tijd voor een sociaal spelletje. Zodra ik dat aankondig verbetert de sfeer direct. Want sociale spelletjes, daar zitten onze sukkeltjes helemaal niet op te wachten. En er klinkt: ‘Oh nee hé, daar hebben we mama weer met haar spelletjes!’

En toch zet ik, onder veel gezucht en ach en wee door. Ik scheur resoluut acht blaadjes af van een schrijfblokje uit de keukenla en schrijf onze namen erop. (Later dacht ik, had ik maar op alle lootjes mama geschreven). De lootjes gaan opgevouwen in de oude hoed van opa… Sam z’n ogen glunderen, hij heeft wel zin in een spelletje. Eén van de jongens attendeert me erop dat Sinterklaas voorlopig nog niet in het land is! Moedig zet ik door en één voor één trekken we een lootje, grote vraagtekens staan te lezen op de gezichten aan tafel. Dan steek ik van wal met mijn opdracht. En die luidt: de komende week gaan we allemaal proberen te ontdekken bij de persoon die je getrokken hebt wat voor hem/haar belangrijk is en waar je diegene blij mee kan maken. Natuurlijk moet dit ook in de praktijk gebracht worden. Maar wie door wie getrokken is moet geheim blijven. Er wordt flink gezucht….

Volgende week zondagavond zullen we er op terug komen en mag een ieder raden, door wie hij/zij getrokken is. Sam begint enthousiast aan de opdracht en zegt een half uur later tegen Marjan: ‘Wat een prachtige ketting heb je om!’ En Marjan, slim als ze is, maakt vervolgens de hele week misbruik van haar kleine zielige broertje. Sam rent zijn korte benen uit zijn lijf en neemt zijn taak heel serieus op! Het wordt een spannende week. Geregeld klinkt als de één iets voor een ander moet doen: ‘Ja, dag, je denkt toch zeker niet dat ik jou getrokken heb?!’ ImageVervolgens deelt Job halverwege de week mee -als hint aan degene die hem getrokken heeft- dat hij een lekke band heeft. Maar helaas, de band blijft plat staan.

Kees brengt de skelter die al minstens een half jaar kapot is richting fietsenhandel. En probeert Rik mee te krijgen naar een korenconcert bij ons in de kerk. Waarop Rik hem vriendelijk bedankt! En ik probeer me van m’n allerbeste kant te laten zien aan mijn echtgenoot! Wat volgens hem allemaal mollenstreken zijn, want natuurlijk ken ik zijn liefdestaal als de beste!!! Het ligt er volgens hem duimendik bovenop. Ik braad zelfs in de loop van de week een konijn voor hem, grrrrrr, terwijl het niet eens kerst is! En nog gaat er geen lichtje bij hem branden. Ook Marjan vraagt me halverwege de week -of ik voor degene die zij getrokken heeft- een keer bloemkool klaar wil maken. Afijn één en al spontane en eigenaardige dingen en situaties passeren de revue in huize van Egmond. En het lijkt zelfs wel of de sfeer verbetert… bijzonder, tóch? Er wordt heel wat gefilosofeerd over wie wie heeft getrokken.

En dan is het weer zondagavond, tijd voor de ontknoping. Als we klaar zijn met eten, mag iedereen raden wie jou getrokken heeft. Oftewel door wie je mogelijk bijzonder behandeld, geknuffeld, verrast of geholpen werd…. Dat Sam Marjan getrokken had, was dus na de eerste minuut van het spel al bekend en Marjan is flink in de watten gelegd door de kleine schat! Dat bloemkool het favoriete eten is van Bart, weet iedereen… Dus Marjan heeft Bart getrokken. Kees is nog steeds argwanend, maar weet niet wie hem deze week heeft verrast….. Job en Klaas hebben zich er –blijkt- met een Jantje van Leiden vanaf gemaakt. Wat wel heel grappig is, want die hebben elkaar te kort gedaan!!!

En ik bedenk mezelf hardop hen een extra opdracht te geven voor de nieuwe week. Maar zie er na al het commentaar wat ik naar mijn hoofd krijg toch maar vanaf….er zijn grenzen. Op zich was het een leuke missie, helaas niet helemaal geslaagd. Maar misschien herhalen we het nog eens in de toekomst, jongens wat denken jullie daarvan? Een beetje humor in de opvoeding mag niet ontbreken!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com