Menu Content/Inhalt
Vader-zijn, moeder-zijn!
vrijdag 13 februari 2009

ImageAan tafel vraag ik de kinderen: ‘Zijn er nog vragen die ik vanavond aan de deskundigen moet stellen?’ ’Ja!’ klinkt het smalend, ‘Wanneer we nu echt iets van die cursus gaan merken…!’
Nog even snel de vaat spoelen, vaatwasser op gang gooien, twee wasjes opvouwen, hier nog even optreden en daar nog even een schone pyjama opzoeken. Manlief wordt gekust op de vloer van het toilet, tussen de muur en de pot want de bril moet nu toch echt een keertje stevig vastgezet worden, voordat hij gaat genieten van een heerlijk welverdiend vrij avondje… Zo snelde ik gisteravond uit de hectiek van mijn gezin, richting laatste cursusavond van de opvoedcursus ‘Goed voorbeeld doet goed volgen’ met dit keer het thema ‘vaders en moeders’. We zitten zo druk te kakelen in de auto, dat ik de afslag Dordrecht mis. Gelukkig zijn we nog net op tijd voor een warme bak koffie vooraf.

Deze avond zullen we het gaan hebben over de rol van de vader en de rol van de moeder. Het is daarom ook de bedoeling dat na de pauze de vaders van de moeders gescheiden verder zullen gaan met de bespreking. Bij aankomst toch maar even met Rob de pedagoog gesproken of het echt niet mogelijk is dat één van ons (zes moeders) bij de mannengroep mee kan draaien. Want ja, onze mannen zitten thuis op de bank en wij vrouwen zijn natuurlijk wel heel nieuwsgierig wat die vaders met elkaar te bespreken hebben. Maar helaas, geen toestemming, er wordt streng gecontroleerd en we zullen dus nooit weten wat er door die mannen bekonkeld wordt. Het valt ons wel op dat er deze avond aanzienlijk minder vaders aanwezig zijn, of ze ook bang zijn!

Opnieuw beginnen we met het beantwoorden van een paar confronterende vragen. Omschrijf je vader: wat voor persoonlijkheid, type vader was hij? Omschrijf je moeder: wat voor persoonlijkheid, type moeder was zij? Hoe omschrijf je jouw relatie met je vader en moeder? Welk cijfer geef je de communicatie tussen jou en je vader en tussen jou en je moeder? Hoe kwam de zorg van je vader c.q. moeder t.o.v. jou tot uiting? Wat kun je zeggen over het voorbeeld van geloof in het leven van je ouders? Een ieder zit driftig te schrijven of heel diep na te denken. Opnieuw duiken we in onze eigen jeugd. Want of je wilt of niet, je neemt altijd iets van je eigen opvoeding over en mee. Terwijl je misschien jezelf altijd hebt voorgenomen 'zoals mijn ouders mij opvoedden, zo zal ik het nooit gaan doen…' blijkt nu ineens dat je toch dezelfde weg bent in geslagen! ImageWie was je vader/moeder? Op wie lijk je het meest? Opnieuw worden we gewaarschuwd ons los te maken van het verleden en zelf met je man/vrouw een plan te ontwikkelen voor de opvoeding van je eigen kinderen.

Met vreugde vader en moeder zijn, niet alleen de lasten maar ook de lusten! Daar heeft zowel de vader als de moeder een eigen rol in. In Spreuken 1 : 8 staat geschreven: Mijn zoon luister naar de lessen van je vader, verwaarloos niet wat je moeder je leert. Zo oefent de vader de tucht in de opvoeding uit en de moeder de onderwijzing. Terwijl de tucht van de vader kort maar krachtig plaats vind, kost de onderwijzing van de moeder heel veel energie en tijd! De vader heeft volgens de statistieken voor 80% invloed op het kind, terwijl de moeder maar 20% invloed heeft op het kind. Ik denk bij mezelf hoe is het mogelijk? Want in de regel is de moeder voor 80% met de kinderen bezig en de vaders misschien nog niet eens 20%! Opnieuw blijkt hoe belangrijk de rol van een vader is en hoe de kinderen hem zien als hoofd en groot voorbeeld van het gezin! Een prachtig verhaal, als je hoor hoe een vader en moeder elkaar aanvullen in de opvoeding van de kinderen. Maar hoe hartverscheurend voor zij die er als ouder alleen voor staan. Mijn gedachten gaan naar mijn zus-stér die naast mij zit! Je kan nu eenmaal niet vader en moeder tegelijk zijn, hoe hard je ook je best doet... Lieve Arina wat een groot respect heb ik voor jou! Als ik zie hoe goed jij zorgt en houdt van die vijf prachtige kinderen. Ik bid elke dag of onze hemelse Vader die leegte in jouw gezin op wil vullen.

Adam werd als eerste mens door God geschapen (uit klei?) naar Gods beeld. Maar Eva daartegenover werd geschapen uit een rib van Adam. Dus uit een stukje van Adam. Zo vormen zij samen het beeld van God. Uit die twee samen ontstaan de kinderen, die vervolgens God weer mogen zien in hun eigen ouders (de beelddragers van God). Dit biedt de kinderen veiligheid en geborgenheid. De rol van de man is als het ware de tussenpersoon tussen God en het gezin. Hoe serieus neem je die verantwoordelijkheid? Zo wordt de man ook wel gezien als priester, profeet en koning. (Priester) Dit moet met name tot uiting komen in het gebed voor je gezin. (Profeet) Hij is tenslotte een vertegenwoordiger van God in het gezin. (Koning) Als hoofd van het gezin (1Tim. 3:4) Hij is degene die moet zorgen dat het gezin kan draaien. Maar ook degene die op de bres moet springen voor zijn gezin en zijn gezin verdedigt.

Maar waar is de vrouw bij dit alles? Ook zij heeft een belangrijke taak! Er staat niet voor niets in de bijbel dat de man zijn vrouw moet behandelen als brozer vaatwerk! 1 Petr. 3 : 4. Waarom de man dat moet doen? Een vrouw is kwetsbaarder dan een man. Is zij dan van minder kwaliteit? NEE! De man is het hoofd, maar de vrouw is het hart! En ook de stér van het gezin! Helpstér, bemoedigstér, overdraagstér, troostér… Hoe doe je dat? Housekeepstér zijn! Gewoon er zijn! ‘Ik ben’ is één van de vele namen van God. Breng warmte, gezelligheid, veiligheid in huis! Letterlijk en figuurlijk voor de kinderen er zijn. Aandacht, intens oogcontact, een moeder heeft als het goed is röntgenogen, dus ook kijken met je hart! Hartsrelatie door communicatie. Vertel ze dat je van ze houdt. Sla je armen om ze heen!

Dit alles is ook het doel van het huwelijk, de man is het hoofd, de vrouw het hart! Beide zijn gelijkwaardig en aanvullend. Zijns gelijke, maar tegelijkertijd zijn tegenovergestelde. Absoluut verschillend, maar zo compleet als God beeld. Maar in alles hebben we te maken met een gevallen wereld. Het is niet meer volmaakt zoals God het eens bedoeld had. Kijk maar naar de vragen over de opvoeding die we zelf genoten hebben. Geen ouder is volmaakt! Dus kies je eigen weg samen met je partner in de opvoeding van je eigen kinderen. Onze kinderen geven ons de gelegenheid de ouders te worden die wij zelf hadden willen hebben. Kijk kritisch naar jezelf, werk aan je eigen tekortkomingen en gebreken. Kijk naar de negatieve aspecten die je eventueel over hebt genomen van je eigen ouders en breek daarmee. Laat het niet zo zijn: We drinken een glas, doen een plas en alles blijft zoals het was maar maak als ouders plannen. Praat samen over de kinderen en met God, neem daar de tijd voor. Doe er wat mee! Ook als man en vrouw moet je elkaar leren te begrijpen. Vrouwen willen graag praten, maar mannen lossen de zaken liever direct op!

Na de pauze komen we opnieuw tot de conclusie dat moeder-zijn een fulltime functie is van 7 dagen in de week van 0.00 tot 24.00 uur. Met een bruto jaarsalaris van 50.000 Euro. Wat niet uitbetaald wordt… oftewel onbetaalbaar! Maar gelukkig krijgen we er ontelbare andere zegeningen voor terug! Meet je rijkdom niet af aan de dingen die je hebt, maar aan dingen die je voor geen goud zou willen missen! In 1 Tim. 5 : 8 staat over opvoeden geschreven: Wie niet voor de eigen familie zorgt , zelfs niet voor huisgenoten, heeft het geloof verloochend en is slechter dan een ongelovige. Dit zijn ernstige woorden! Wat een grote verantwoording! Maar gelukkig hoeven we het niet alleen te doen en mogen we kracht en wijsheid verwachten van God onze hemelse Vader, als we Hem daarom bidden.

Tenslotte: Heb je kinderen onvoorwaardelijk lief, zoals God de Vader ons onvoorwaardelijk lief heeft! De allergrootste behoefte die kinderen hebben, is de wetenschap dat hun vader en moeder hen belangrijk vinden en van hen houden. Dat moeten ze steeds weer in alle toonaarden horen, zodat het goed tot ze doordringt en ze het nooit zullen vergeten. 1 Joh. 3 : 18: Wanneer wij doen wat we kunnen, zal God doen wat wij niet kunnen. ‘….want voor God is niets onmogelijk.’ En zo kwamen we aan het einde van de cursus. Helaas kan ik het ook in dit verslag weer niet in weinig woorden samenvatten. De cursus was verrijkend, verrassend, avonturistisch, confronterend, komisch, motiverend, bemoedigend, gezellig… maar vooral ‘GEWOON’ de moeite waard! Op naar de tienercursus in september!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com