Limericks lezen? Weblogs? Welkom bij Kees en Ineke van Egmond in Bleiswijk!

Oma 80!

dinsdag 24 februari 2009

Heerlijk de vakantie is begonnen! Wat was ik daar aan toe! Eindelijk lekker luieren en vooral niets doen. De vakantie ging zaterdag al leuk van start… Oma de Wit vierde haar tachtigste verjaardag en dat vierden we met 83 familieleden op de pannenkoekenboot. Deze pannenkoekenboot ligt in Rotterdam, aan de voet van de Euromast. Natuurlijk gingen we ook varen, wel twee en een half uur lang. Gelukkig waren we, ondanks een onvoorzien rondje Maastunnel, dit keer op tijd en was de boot nog niet vertrokken! Ja, ja dat is wel eens gebeurd. En ja, dan sta je gek te kijken. Maar dit keer gingen we dus wel aan boord.

De scheepsromp kermde, de motoren sloegen aan en daar gingen we dan, de boot vertrok voor een plezierige vaart. De stem van de kapitein heette ons hartelijk welkom en wenste ons een behouden en plezierige vaart toe. Het pannenkoekenbuffet werd geopend. Aappelpannenkoeken, spekpannenkoeken en naturel. We konden met onze pannenkoek langs een buffet lopen en er vervolgens van alles op mikken. Heerlijk, echt van alles. Van zoet tot hartig, vruchtjes, warme kersen, balletjes gehakt, een soort van spaghetti, hagelslag, eieren, brie, ham, kaas en nog veel meer. Maar ik hield het gewoon bij suiker en stroop en heb maar liefst drie pannenkoeken gegeten.

Daarna maakten we een duik in het ruim, want die was gevuld met ballen. En als je maar diep genoeg dook dan kon je door de bodem naar buiten kijken. Tenminste dat vertelde mijn moeder. Maar dat was natuurlijk weer helemaal niet waar. Ik maar duiken en duiken, maar helaas…. geen vis gezien. Natuurlijk ben ik ook nog even op het dek van het schip wezen kijken, om even heerlijk uit te waaien. Het was bovendien prachtig mooi weer. En wat een knijters van schepen kom je daar tegen! Ik ontdekte er ook nog één met een container, waar mijn naam op stond! Samskip, dat skip moet je dan natuurlijk even weg denken.

We voeren door de havens en onder de Erasmus brug door en in de verte zagen we de Brienenoordbrug. Helaas kon ik de Kuip niet vinden. Zo zagen we Rotterdam eens van een geheel andere kant, namelijk vanaf het water. Mama had de consumptiebonnen gemaakt, dus ik kon drinken tot ik er bij neer viel. Want bonnen hadden wij natuurlijk ruim in voorraad. Ssssst niet door vertellen hoor! Ik zeg maar zo, wie appelen vaart die appelen eet. Nee, hoor voordat ik bonje krijg, dat van die bonnen was niet waar. Maar ik vond het wel een leuk idee. Helaas wilde mama niet meewerken. We kregen ook nog een heerlijk ijsbuffet als toetje. En het was weer echt ouwe jongens krentenbrood op die boot. Leuk om alle nichtjes en neefjes weer eens te ontmoeten en te spreken. Ook oma had het reuze naar haar zin en gaat het vast nog een keer doen met haar vriendinnen.

Gelukkig werd er niemand zeeziek, groen of misselijk van alle pannenkoeken. Rond een uur of vier stapten we weer op de wal. Iedereen was verzadigd en verkwikt en aanmerkelijk aangedikt en voor de afwas, natuurlijk – u raadt het al- ongeschikt. Hierna gingen we nog even met z’n allen gezellig naar de kerk, om het feestje nog even verder te vieren, en uit te buiken met een hapje en een drankje. Zoals meestal op oma’s verjaardag kwam de gitaar te voorschijn en hebben we nog een paar liederen gezongen. Deze mooie dag werd afgesloten met een dankgebed. We dankten de Heer voor het feit dat onze lieve oma de Wit tachtig jaar mocht worden. Wat een mooie leeftijd, ik heb dat voorlopig nog niet bereikt. Sterker nog, ik kom net kijken, even snel rekenen, nog drie en zeventig jaren te gaan. Tjonge wat een tijd. Oma ik wens u nog vele gezonde jaren en dat we nog veel als familie met elkaar mogen genieten van alles wat onze Vader ons geeft.