Menu Content/Inhalt
Het mannetje 65 (Twee berinnen)
maandag 16 maart 2009

ImageEr staan in de Bijbel gruwelijke verhalen. En afgelopen zondagmorgen werd er naar aanleiding van een van die geschiedenissen een preek gehouden in onze kerk. 2 Koningen 2. De profeet Elia is opgenomen in de hemel en opvolger Elisa neemt zijn mantel over. En nadat hij in Jericho het drinkwater gezond heeft gemaakt trekt hij richting Bethel. Onderweg wordt hij uitgescholden door kinderen uit die plaats waarna hij ze vervloekt in de naam van de Here. Meteen komen er twee berinnen uit het bos die meer dan veertig kinderen verscheuren.
Ja inderdaad, ik zei gruwelijk.

In de preek stond het thema geloofsopvoeding centraal. En de tekst was gekozen om te laten zien hoe slecht voorbeeld van de ouders kan leiden tot gedrag waarmee Gods boosheid wordt opgewekt. En juist Bethel is daarin een voorbeeld van hoe het niet moet. Het is een van de twee plaatsen waar door koning Jerobeam een gouden stierkalf werd geplaats zodat zijn volk niet op bedevaart naar Jeruzalem hoefde om God te aanbidden. En had God juist in het tweede gebod niet gezegd dat het maken van afgodsbeelden kwalijke gevolgen zou hebben tot in het derde en vierde geslacht?

Toch bevredigde de uitleg me niet helemaal. Want ik had het gevoel dat de predikant het gruwelijke van de geschiedenis probeerde weg te masseren door van de kinderen opgeschoten pubers te maken. Opgeschoten pubers die best verantwoordelijk gehouden konden worden voor hun daden. En dat voelt toch anders dan jongetjes en meisjes van tussen de vijf en de tien jaar die aan het 'profeetje-pesten' zijn. En die dus, voor mijn gevoel buiten-proportioneel, gestraft worden vanwege de wandaden van hun ouders.

Want nogmaals, het is een tekst die pijn doet. Stel je toch eens voor, 42 kinderen die de dood vinden omdat ze een profeet uitmaken voor kaalkop. Het zal je kind maar wezen... Ik hoor de jeugd van nu ergere woorden in de mond nemen. Nee, bij zulke teksten komt het bij mij op vertrouwen aan. Vertrouwen dat God weet wat Hij doet ook al snap ík er geen pepernoot van. Dus als er in de Statenvertaling 'kleine kinderen' staat dan hoeft een predikant er voor mij echt geen opgeschoten pubers van te maken die best weten wat ze zeggen. Dan lees je er iets in wat er niet staat. Daar wordt het verhaal misschien aannemelijker van, maar dan gebruik je wel je fantasie.

En dan vanmiddag. Na het eten zijn Ineke en ik gewend een stukje uit de Bijbel te lezen. En dat doen we chronologisch. Zeg maar van Genesis tot Openbaringen. En op dit moment zitten we in het bijbelboek Leviticus. Hoofdstuk 26 begint met te zeggen dat de Israëlieten geen afgodsbeelden mogen maken en neerzetten. En dan komen we bij vers 21 en 22. Als ik ze gelezen heb wrijf ik mijn ogen uit en lees ze nóg eens. Daar staat het dus! God zelf had al in de woestijn zijn volk gewaarschuwd wat er zou gebeuren als ze Hem niet zouden dienen en het verbond verbreken:

Als jullie tegen mij in blijven gaan en mij niet willen gehoorzamen, zal ik de straf voor jullie zonden nog zevenmaal zo zwaar maken: Ik zal wilde dieren op je afsturen, die je van je kinderen zullen beroven en je vee zullen verscheuren. Ze zullen het volk zo uitdunnen dat de wegen er verlaten bij liggen.

Zou er dan bij Bethel sprake zijn geweest van een vloek die al lang daarvoor voorzegd was? Straf op de zonde van het verlaten van Gods weg? Ouders die moedwillig niet de enige God willen dienen maar de afgod Baäl? Ouders die op deze manier werden gestraft? Wilde dieren die hun kinderen doden. Niet alleen een verkeerd voorbeeld, maar ook de dood van je kinderen op je geweten hebben. Gruwelijk.

We kijken elkaar aan en zijn er stil van...

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com