Menu Content/Inhalt
Mama mobiel!
zaterdag 16 mei 2009

ImageMobieltjes, iedereen schijnt tegenwoordig zo’n ding in zijn broekzak te hebben. We moeten tegenwoordig overal bereikbaar zijn. En voor de jeugd is leven zonder mobiel bijna niet meer mogelijk. Het lijkt wel of zij met mobieltje in de kontzak geboren werden. Want o wee, werkt de mobiel niet goed of heeft hij in de wasmachine mee gedraaid, dan is Leiden in last. Toch heb ik zelf nog maar een klein jaartje een mobiel. Voorheen waren mensen dan ook stomverbaasd dat ik geen mobieltje had. Nee?! Aangezien Kees het nodig vond een nieuwe aan te schaffen, kreeg ik zijn oude afgedankte mobieltje, compleet met zijn adressenboek! Geeft niet hoor, met een oude moet je het tenslotte leren....

Het doet blijkbaar iets met je leven. Wat ik ervaar is dat het leven er aan de ene kant door versneld wordt. Steeds die onrust dat je op je mobiel moet letten omdat hij af kan gaan en je hem op moet nemen, of uit moet zetten of vergeten bent hem uit te zetten. Aan de andere kant vertraagt het mobieltje juist. Het kost mensen aardig wat tijd om met onnutte communicatie bezig te zijn. Maar boven alles zie ik dat de emoties weg dreigen te raken. Emoties als tederheid, bescheidenheid, mededogen, liefde, respect.

Afijn genoeg daarover. Ik heb er dus nu ook één en hoor er dus helemaal bij! Af en toe toch wel handig, met name voor de kinderen, als ze een lekke band hebben of ziek zijn. Maar wat gebruik ik hem eigenlijk zelf? Heel weinig! Ik kan al helemaal niet om gaan met zo’n ding en het ontbreekt mij waarschijnlijk ook aan de interesse. Sinds een tijdje kan ik ook smssen. Tenminste, dat dacht ik! En toen Marjan dus kort geleden op educatieve reis ging, dacht ik haar eens even een berichtje te sturen. Maar eigenlijk had ik haar niets te vertellen, ik wilde eerlijk gezegd alleen maar even iets tijdens de reis van haar horen. Dus smste ik haar het volgende berichtje: Schat, Hoeveel potjes vet heb je al op de tafel gezet….? Liefs, je Mam. En zo heb ik natuurlijk in die week nog wel wat meer berichtjes verzonden met meer inhoud!

Nu zaten we van de week aan tafel, -Marjan allang weer terug natuurlijk- en vertelde dochterlief me, tot mijn grote schrik, dat ik de sms-berichtjes die ik allemaal naar haar gestuurd had, niet alleen naar haar had verstuurd!!!! Maar ook naar buurman Aad. Met grote ogen keek ik haar aan… Hoe is dit nu toch in de wereld mogelijk! Het 06 nummer van buurman Aad staat als eerste in mijn alfabetische adressenboek opgeslagen. Dus waarschijnlijk heb ik op de één of andere manier hem al die berichtjes ook gestuurd. Vraag me niet hoe? Er gaat in mijn bovenkamer een belletje rinkelen. Waarom stuurde de buurman geen berichtje terug? Kon hij dat misschien niet? Of was hij toch een beetje bang en kon hij de afzender niet? Zijn mam is misschien al jaren geleden overleden…. Maar hij kon toch mijn nummer achterhalen?

Ineens herinner ik me die keer dat ik in het tuincentrum was en ik zomaar onverwachts gebeld werd door buurman Aad. Heel verbaasd nam ik op, hij had niets te melden, maar vroeg me alleen maar of het wel goed met me ging? Ik was natuurlijk zeer verbaasd en had het er later met Kees nog over. Maar nu valt het kwartje…. Hij was waarschijnlijk toch nieuwsgierig welke malloot achter al die belachelijke sms-berichtjes zat?! Ik vroeg Marjan meteen buurman Aad uit mijn adressen bestand te verwijderen. Wie er nu boven aan staat? Mijn zwager Arie. En die is al heel wat gewend, want die krijgt ook altijd van die rare berichtjes van mijn andere zus…. Dus hij is er aan gewend en dat voelt tenslotte heel wat vertrouwder!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com