Menu Content/Inhalt
Wat een wonder!
vrijdag 22 mei 2009

En ja hoor, vandaag bleek het echt waar te zijn… De ronde Victoria beviel van vijf prachtige kittens. Het was een zware klus. Vanmorgen kroop ze telkens miauwend weg in de lademand met handdoeken en theedoeken in de keuken. Terwijl de lade een etage lager al helemaal in gereedheid was gebracht als verloskamer. Lodewijk en Karel kregen er ook lucht van en het was net of Karel zijn moeder wilde steunen. Heel bijzonder, hij kroop steeds bij haar in de mand. Toen het echte werk ging beginnen, hebben we Lodewijk en Karel toch maar even in de wachtkamer gezet. En na wat klagelijk gemiauw werd om 10.35 uur nummer één geboren.

Image

Natuurlijk waren wij erg nieuwsgierig naar de kleur. En wat bleek: zwart met wit, hoe kan het anders. Dus waarschijnlijk is de vader dezelfde scharrel als van het vorige nest. Die grote zwarte kater die onlangs des avonds romantisch, tussen de buxus bollen om ons huis heen sloop. Je wordt bedankt! Het was een zware en vooral Imagelangdurige klus, een ware uitputtingsslag. De laatste van het vijftal zag dan ook pas om 14.20 uur het levenslicht. Het is een wonder om mee te maken. Over moederinstinct gesproken, zodra een kitten geboren werd, beet Victoria het vlies waar de kitten zich in bevond door en begon ze de baby stevig schoon te likken. Hierna kwam vanzelf de nageboorte die ze vervolgens netjes opruimde door hem volledig op te eten. Het schijnt dat hier bijzonder goede voedingsstoffen in zitten voor de moeder voor het aanmaken van de melk. Want zodra een kitten schoongelikt was ging ze direct op zoek naar een tepel om lekker te drinken en daarna bij te komen.

Helaas heeft mijn kattenvriendinzus Marjan, tot haar grote spijt, hier helemaal niets van meegemaakt, want zij was op kamp met de jeugd van de kerk. Maar bij elk poesje wat geboren werd, sms-te we haar even. Zo van: En daar is nummer één. En daar is nummer twee.. En daar is nummer drie... En daar is nummer vier.... En tenslotte: En daar is nummer vijf..... We hebben ook nog een stukje gefilmd. Misschien zet papa het bij mijn blog? Maar morgen komt Marjan thuis en kan ze haar schade inhalen..

Moeder Victoria en de kids maken het goed. Ze is zelfs al uit haar mand gekomen om een hapje te eten. Ze is bijzonder trots en ligt nu in een schoon bedje te genieten van haar kroost, die stijf tegen haar aangekropen zijn. Ook Karel is al heel voorzichtig een bezoekje wezen brengen. Hij lijkt toch wel erg verbaasd en iets in de war. Maar tot nu toe lijkt het goed te gaan. Oom Lodewijk haalt er zijn neus voor op en loopt zeer afkeurend met een grote bocht om de kraamafdeling heen… We zullen zien wanneer het ijs breekt. Ik vind het in elk geval weer reuzeleuk zo’n nest met jonge poesjes in huis. Alhoewel het nu nog net kleine blinde molletjes zijn. Maar als het goed is gaan met een week de oogjes open en zullen ze zich supersnel gaan ontwikkelen en van alles gaan leren van hun moeder. Victoria, ik ben trots op je, je hebt die zware klus toch maar weer geklaard. Ik beloof je de komende tijd goed voor je te zorgen en je lekker te verwennen, zodat je weer snel op zal knappen. Heel veel sterkte!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com