Menu Content/Inhalt
Genieten en parasieten!
maandag 25 mei 2009

ImageSoms zit het mee, soms zit het….. Je kent het vast wel? Je hebt van die dagen, dan is het mooi weer! Je geniet en bent in opperbeste stemming. Maar je hebt van die dagen, dan lijkt het of alles tegen zit en er niets meer verloopt zoals het behoort te verlopen. Zo hadden we vorige week een heerlijk weekje. De oudste drie waren met de jeugd van de kerk op kamp en hadden daar heel veel zin in.Vreemd, heel vreemd als je gezin dan ineens zo is afgeslankt. Rik, Bart en Sam vonden het wel best en maakte boven hun eigen kampje. Matrassen werden versleept en met z’n drieën lagen ze dus op één zaaltje. Je zou eerder denken, heerlijk eindelijk een eigen slaapkamer. Maar nee! Dus daar boven werden, net als in een kamphuis, heel wat bomen opgezet, gelachen en geleuterd. Volgens mij ging dit ook niet zonder dat er wat versnaperingen langs de net gepoetste tanden door het strotje werden geduwd. Het heeft ook wel iets leuks, ineens zijn ze de dikste maatjes.

Hemelvaartsdag zit je ineens wat onwennig met maar drie jongens in de kerk. Omdat we maar met een klein clubje waren, wilden we er echt een dagje uit van maken. Dus bedachten we al weken geleden, tijdens het kijken naar de palingsoap, een kijkje te gaan nemen in het havenstadje Volendam met zijn vissersbootjes, groene oude geveltjes en klederdracht. Zowel Kees als ik waren daar nog nooit geweest. En natuurlijk ging er een prachtig gestreken witte zakdoek mee voor onze Jan. Want tja, van de week was tenslotte net bekend geworden dat zijn sprookjesachtige relatie met Yolanthe over was, wat een schok veroorzaakte in heel Nederland. Zelfs minister Balkenende vond het nodig hier iets over te zeggen in de camera… Tjonge je zal maar bekend zijn en je relatie verbreken! Staat direct heel Nederland bij je in de straat, om een glimp op te vangen van een gebroken liefde. Terwijl Jan waarschijnlijk lekker aan het baantjes trekken was in zijn binnenbadje. Maar bij de brievenbus was niet te komen en zonder dat we het door hadden bevonden we ons tussen de ramptoeristen. Image

Nee, hoor we hebben geen moment gezocht naar het droomhuis van onze geliefde zanger. We hebben lekker langs de haven gebanjerd, boten gekeken, drankje gedronken en brachten een cultureel bezoekje aan de Sint-Vincentiuskerk. Een prachtige kerk, waar Sam tot zijn grote verbazing een beeld ontdekte van Sint Nicolaas. Voor de jongens ook nog even langs het voetbalstadion van Volendam gewandeld. Het was reuzedruk vooral bij de haven, een dame die ons een ijsje verkocht vertelde ons dat ze het nog nooit zo had meegemaakt. De één zijn relatie dood, de ander zijn brood?

Vervolgens zijn we op de terugweg nog een hapje gaan eten aan de rand van Nederland, op het prachtige Scheveningse strand. Na eindelijk een tafeltje te hebben veroverd bij ons eettentje Bora Bora zakten we moe maar voldaan neer. Alhoewel voldaan, de jongens hadden andere ideeën. Die gingen liever voor een kleffe hap naar de Mac. Dus trok Kees zijn portefeuille en haalde er een grote flap uit en stuurde de drie musketiers richting Mac. Zo konden wij even samen genieten van ons eten, de zon die langzaam in de zee zakte en alle bijzondere mensen om ons heen. En zeg nu zelf, er is toch niets leuker dan mensen kijken?

Image

Tja, het is allemaal al weer een paar dagen geleden…. Zaterdag zat het kamp er voor de oudste drie alweer op. Natuurlijk fijn dat ze weer thuis zijn, lam van de slaap en tassen vol met was. Maar wel genoten, tenminste de verhalen kwamen zondag pas! Rik, Bart en Sam ook weer in hun eigen bed. Zondag was voor iedereen weer een beetje bijkomen, dus die rustdag hadden we dubbel en dwars nodig! Als we toch geen zondag hadden? Maar ’s middags sloeg onverwachts de ellende toe. Rik en Sam zaten beiden tijdens de kerkdienst in te dutten maar Bart, die normaal altijd de slaper is in de kerk, werd wreed uit zijn slaap gehouden. Hij zat te krabben, te krabben en al maar te krabben op zijn hoofd. Parasieten, van die krengerige bloedzuigende, venijnige hoofdluizen brachten hem in een netelige situatie. Alle alarmbellen gingen bij mij rinkelen…

Thuisgekomen uit de kerk, stelden we direct een onderzoek in en ja hoor, mijn bange vermoeden klopte! Met bosjes kamde ik ze uit zijn haar. Alle mogelijke middelen werden uit de kast getrokken om het ongedierte te verdelgen en te vergiftigen. Maar daar alleen ben je er niet klaar mee. Dus ongeacht de rustdag, bedden werden afgehaald, jassen van de kapstok getrokken en ieder kreeg een beurt. Ook Sam had een reus van een marcherende padvinder op zijn hoofd…. Hellllluuuuup… Gelukkig bleef het bij die stakkers! Maar toch werd er voor de rest ook maar voorzorgsmaatregelen getroffen, je weet maar nooit! Hoe kom je eraan? Belangrijker nog hoe kom je er vanaf? Soms zit het mee, soms zit het tegen…. Hopelijk zit het snel weer mee!!!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com