Menu Content/Inhalt
Vorstelijke schoonzussendag!
zaterdag 26 september 2009

ImageVandaag beleefden we een kostelijke en letterlijk vorstelijke dag! Na vele jaren zijn we weer eens als schoonzussen de Wit met elkaar op pad geweest. En dat is bijzonder! Want met de gezusters iets afspreken is veel lastiger dan met de gebroeders de Wit. Maar laat ik daar niet verder over uitweiden. Want vandaag was een vorstelijke dag. Het zonnetje deed hierbij ook flink zijn best. Vanmorgen werd ik om negen uur door twee schoonzussen opgehaald. De autotocht ging richting station Baarn. En bij een idyllische treinstationnetje, door bos omgeven, waar we heel wat treinen hebben uitgezwaaid ontmoetten we de andere schoonzussen.

In de oude stationsrestauratie werden we door één van de schoonzussen getrakteerd op een heerlijke cappuccino met natuurlijk een stuk appeltaart met slagroom! Hiervandaan vertrokken we richting paleis Soestdijk. Sinds een tijdje is het mogelijk om het paleis te bezoeken. Door de Engelse schilderachtige landschapstuin baanden wij ons een weg richting het Paleis. Langs reuzen van bomen, heesters, schitterende doorkijkjes en waterpartijen stonden we ineens oog in oog met het prachtige paleis. Het gebouw is oud, kwetsbaar en bijna zeventig jaar intensief bewoond. Bij een kleine zij-ingang meldden we ons voor de rondleiding.

Voor de rondleiding begon kregen we ruim de tijd de fotoreportage te bekijken van Juliana en Bernard en bovendien een introductiefilmpje over de geschiedenis van paleis Soestdijk. Rond 1650 liet een Amsterdamse burgemeester een jachthuis bouwen tussen Soest en Baarn. De jonge stadhouder Willem III, een fervent jager, kocht de hofstede aan de Zoestdijck in 1674. Stadhouders jaagden er, hun vrouwen brachten er de zomers door. In 1795 verloor de familie het jachtslot. Onder Franse invloed werd Soestdijk ‘genationaliseerd’. Het veranderde zelfs even in een Franse kazerne.

In 1815 was alles weer anders. De Fransen waren weg, Nederland was een koninkrijk en de kroonprins – de latere Koning Willem II – kreeg het jachtslot cadeau voor zijn optreden in zijn veldslagen tegen de Fransen. De kroonprins en zijn Russische vrouw, prinses Anna Paulowna, lieten Soestdijk verbouwen tot een echt zomerpaleis. Er kwamen twee zijvleugels en alles werd naar de smaak van de tijd - in empirestijl – ingericht. Ook na hen bleef de koninklijke familie het paleis gebruiken als zomerverblijf. Vooral koninginmoeder Emma kwam er graag. In 1928 kreeg zij voor haar 70ste verjaardag een bijzonder geschenk: elektrisch licht op Paleis Soestdijk. Je begrijpt, door al die verschillende adellijke vrouwen werd er steeds iets aan de aankleding veranderd of vernieuwd en smaken verschillen.

Image

Dus alle zalen hadden zo hun eigen inrichting. Het éne vertrek romantisch, het volgende barok… We droomden weg en waanden ons prinsessen. We voelden stiekem aan het pluche en gluurden door de ramen. In bijna iedere zaal stond een aangepast stoeltje voor Emma, klein van stuk als ze was. Ze liet de stoelpoten inkorten, zodat ze goed met de voetjes bij de vloer kon. Het bordes leek wel drie keer zoveel kleiner dan we vroeger altijd op televisie zagen tijdens het defilé. Hoe is het mogelijk dat ze daar zo’n halve dag met de gehele familie stonden, om alle krentenmikken, ontbijtkoeken, bloemen, borduurwerken en andere bijzondere cadeaus in ontvangst te nemen. Vlak bij de ingang was dan ook een soort cadeaukamer waar alle krentbroden enzovoorts werden neergemikt.

Permanent bewoond werd Paleis Soestdijk pas vanaf 1937, toen Prinses Juliana en Prins Bernhard er na hun huwelijk hun intrek namen. Zij bewoonden een paar vertrekken in de rechtervleugel van het paleis. Deze vertrekken oogden zeer sober, maar waarschijnlijk kwam dit ook doordat deze vertrekken niet meer waren ingericht. Ze hadden wel een prachtig zicht op de hofvijver met daar in het midden natuurlijk de fontein. Na deze rondleiding van een uur, nuttigden we een heerlijke lunch in de Oranjerie, waar we natuurlijk genoten van de zon en vreugde en verdriet met elkaar deelden. Hierna wandelden we een rondje om de hofvijver, over het Julianalaantje, Emmalaantje, Willemlaantje en nog meer laantjes. Onder de rhododendrons en over het mossige gras. En we beelden ons in hoe de prinsesjes hier speelden, Willem Alexander leerde schaatsen en Bernard zijn poedeltje uitliet. Het was een unieke en vooral vorstelijke belevenis, kortom een dag met een gouden kroontje. Schoonzussen, ooit, zomaar, per geluk, elkaar ontmoet... bedankt voor jullie vrienschap! Wanneer is onze volgende afspraak?

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com