Menu Content/Inhalt
Wegens innerlijke verbouwing gesloten!
woensdag 30 september 2009

ImageMet inmiddels de derde avond van de tienercursus achter de rug schrijf ik deze weblog. Vanavond ging het over emoties en gevoelens bij tieners. Mijn nieuwsgierigheid was groot, heel groot... en het was inderdaad een interessante avond, waarop we veel duidelijk is geworden. Nu weet ik waarom mijn kinderen zijn zoals ze zijn en waarom ze reageren zoals ze reageren. Blijkt toch helemaal niet bijzonder...! GELUKKIG! Image

Het is door de Here God in de scheppingsorde vastgelegd dat de mens een ontwikkeling doormaakt van kind tot volwassene. Die ontwikkeling verloopt via een aantal fasen en één daarvan is de puberteit. De puberteit wordt met name gekenmerkt door de lichamelijke veranderingen onder invloed van hormonen. Die (soms) vervelende beestachtige hormonen zorgen echter ook voor emotionele en psychische veranderingen. En met name de emotionele veranderingen zijn moeilijk te volgen en leiden nogal eens tot conflicten in de opvoeding. Het zijn vaak emoties die de puber zelf ook overkomen en waar hij of zij weinig invloed op uit kan oefenen. Laat staan wij! Ze kunnen er dus echt niets aan doen als ze met de deuren slaan of hun kleine broertje pesten....!? Bedenk ik mezelf... Image

Deze stemmingen veroorzaken vaak pieken en dalen. Het éne moment is de tiener supervrolijk en een volgend moment diep in de put. Terwijl ze zelf vaak niet eens aan kunnen geven wat hen nu dwars zit! Bovendien denken ze zwart/wit en daar zit vaak niets tussen in. Ze kunnen zich niet verplaatsen in ons, hun ouders, maar ook niet in jongere kinderen. Oftewel, ze leven in hun eigen en vaak onzekere wereld, op zoek naar hun eigen identiteit en op weg naar de zelfstandigheid. Dat moeten we accepteren. Deze fase met alle veranderingen hebben geleid tot de uitspraak dat een puber een bordje met zich meedraagt waarop staat: 'wegens innerlijke verbouwing gesloten'. Image Het probleem voor veel pubers is dat volwassenen om hen heen dat bordje nogal eens over het hoofd zien, vervolgens niet tot tien tellen en het puntje van hun tong afbeten. (Ik heb het ook nog ooit zien hangen) Terwijl het best problemen zou kunnen voorkomen. Al wilde  hij zeker niet de indruk wekken dat iedereen zijn uiterste best moet doen om conflicten te voorkomen en dat je zo'n puber volledig moeten ontzien.

Dat kan natuurlijk niet en het zou ook niet goed zijn. Maar als een tiener problemen heeft kan hij (of zij) die zelf meestal oplossen wanneer ze daarvoor de ruimte en de bemoediging krijgen om die uit te spreken. Op die manier kan hij zijn problemen en verwarrende gevoelens daarover zelf de baas worden. Wanneer je daar als ouders de kinderen mee op weg helpt, zal je kind die weg meestal dankbaar volgen. Het gaat er dus duidelijk om dat ouders vooral goed kunnen luisteren en openstaan voor problemen, ze accepteren en vooral begrip tonen. We moeten de kinderen dus ontmoeten in gevoelens en emoties! Daarvoor moet je eerst als ouder zelf je hart blootgeven, je kwetsbaar opstellen. Maar laat vooral hun probleem niet het jouwe worden. Vaak zijn de probleempjes niet zo groot en maken we als ouders van een mug een olifant. Terwijl zij zich omdraaien en fluitend verder gaan, zitten wij zonder dat we het door hebben heel de dag te piekeren.

Rob denkt dat zo'n 50% van de conflicten tussen ouders en tieners te voorkomen zouden zijn. De vraag is natuurlijk hoe. In Spreuken 22:6 lezen we: "Oefen de knaap volgens de eis van zijn weg, ook wanneer hij oud geworden is, zal hij daarvan niet afwijken." We moeten een kind opvoeden op een manier die bij hem past. Opvoeden moet aansluiten bij zijn karakter. Als dat zo is, dan moeten ouders dus het karakter van hun kind leren kennen en daar met hun opvoeding bij aansluiten. We moeten er vanuit gaan dat opvoeding dus veel tijd kost. Tijd die er vandaag de dag vaak niet meer is. Dus hebben we iets nieuws uitgevonden: quality time. We bedoelen daarmee dat de tijd die we met onze kinderen doorbrengen van hoge kwaliteit moet zijn. Maar quality time is een uitvinding van volwassenen, niet van kinderen. Kinderen vragen namelijk om aandacht als het hun uitkomt, op een tijdstip dat ze behoefte hebben aan die aandacht. En dat komt vaak niet overeen met de tijd die de ouders gedacht hadden om die met hoge kwaliteit aan hun kinderen te besteden. Als we echter onze kinderen willen leren kennen, zullen we er niet alleen kwaliteit maar ook kwantiteit in moeten steken.

Iedereen, dus ook kinderen en pubers heeft een beeld van zichzelf. Dat zelfbeeld kan positief zijn ’ik ben de moeite waard, ik ben aardig, ik zie er leuk uit, ik ben behulpzaam.' Dat beeld kan ook negatief zijn: 'Ik stel niets voor, ik ben bang, ik ben dom…' We leren als jong kind wie we zijn door wat belangrijke mensen (ouders) leerkrachten zeggen. En zeker een klein kind gelooft wat de ouders zeggen. Opmerking van een ouder zou kunnen zijn: 'Wat ben jij dom.' Gevoel van het kind: naar en boos. Gedrag: naar en vervelend. Terwijl, als je de kinderen positief benadert: 'Ik ben blij dat je dat gedaan hebt, wat ben je handig!' voelt het kind: 'Ik ben aardig, ik kán iets!' Met als gevolg dat ze zich aardig en prettig gaan gedragen. Dit zelfbeeld bepaalt hoe het kind zich voelt en hoe het handelt. Een kind met een positief zelfbeeld is meer tevreden met zichzelf en anderen en kan beter tegen verlies, is minder bang, raakt minder gauw depresief, neemt gemakkelijker verantwoordelijkheid op zich en is eerder volwassen. Ouders kunnen dus nooit genoeg positieve boodschappen geven want wanneer een puber denkt dat niemand hem mag of dat hij lelijk is, is dat niet altijd zijn eigen fantasie.

Puberteit als een periode waar een tijdbom onder ligt. De beste tijd om die tijdbom onschadelijk te maken, is in de eerste plaats de twaalf jaar daarvoor. Daarna komt de fase waarin een kind verandert, op velerlei gebied.Daardoor verandert ook de relatie tussen ouders en tiener. En dat betekent dat ouders, als ze hun kind willen blijven volgen, mee zullen moeten veranderen. Dat betekent niet het loslaten van allerlei normen en waarden, maar veeleer een vertaalslag leren maken naar de belevingswereld van die tiener. Ouders zullen zich moeten verdiepen in wat hun tiener beweegt. In wat hij leest, welke programma's hij kijkt, welke muziek hij luistert. Ook wie zijn vrienden zijn is belangrijk om te weten. Een relatie is gebaseerd op wederzijdse interesse. En die mag in de puberteit niet verdwijnen! Boeiend toch, die puberteit? Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com