Menu Content/Inhalt
Al gehoord van de moord?
donderdag 01 oktober 2009

ImageSinds vorige week is de slaapkamer van mijn grote zus behangen. Echt, al zeg ik het zelf: een prachtig resultaat. Pap, goed gedaan! Een beetje jammer van die drie banen... Maar de volgende kamer gaat vast beter! En het is nog niet helemaal af. Er moet hier en daar nog wat gewit worden, maar dat komt vanzelf wel, daar heb ik al het vertrouwen in. Marjan zit er in elk geval voor de helft weer netjes bij. Ze heeft zelf ook flink de handen uit de mouwen gestoken en de boel eens lekker opgeruimd. Letterlijk en figuurlijk. Ze had namelijk nog twee kamerbewoners in haar kamer. De goudvis en een hamster Lazerus,Vivaldie, Frederik Appel. Maar ja, huisdieren geven gezelschap maar brengen ook een heleboel troep en werk met zich mee. Ik zeg maar zo, bezint eer ge begint! Afijn de vis heeft het ruime sop (niet gekozen) gekregen. En één van mijn broers wilde al heel lang die hamster hebben. Dus gisteren vond de overdracht plaats en werd hammie officieel verhuist. Naar de overburen! Of dit een goed idee was?

Mama had er al zo haar twijfels over… Lazerus kreeg een prachtig plekje in de vensterbank, zo kon hij van een gezellig uitzicht op de tuin genieten. Hij leek snel te wennen. Rende ’s nachts, terwijl iedereen in diepe rust en slaap was, vrolijk in zijn ratelende molentje dat het een lieve lust was. Afijn, vandaag moest er toch maar eens wat met Ham getraind worden. Hij werd uit zijn hokje gehaald, vast gehouden en vertroeteld. Hij mocht in een bal door de kamer rennen. En vlak voor het eten werd hij weer netjes in zijn hokje terug gezet. Na het eten, nasi met pindasaus, een gebakken eitje erbij en natuurlijk kroepoek, ging ieder weer zijn eigen gangetje. Een paar boys voor de TV, één achter de computer in de kamer. Pa en ma ook even lekker chillen op de bank. De studenten aan hun huiswerk. Marjan laste een korte pauze in en ging even een huisbezoekje afleggen bij het kind van de rekening.

Tot haar grote ontsteltenis, stond het hokje open… waarop mijn grote broer reageerde: ‘Loopt hij dan niet meer in de vensterbank?’ Hij mocht blijkbaar even een ommetje maken. Na nog een grondig onderzoek bleek Lazerus, Vilvaldie, Frederik spoorloos! Grote paniek natuurlijk! Totdat Marjan in een oogwenk onze vrolijke Karel de kater voorbij zag schieten. Met toch wel een heel verdacht gedrag!? Hij vloog een andere kamer in en kroop onder Marjan haar bed. Marjan sprong op haar bed, om er achter te kijken… En ja hoor, daar tussen de venijnige tandjes in het onschuldige kattenbekje slingerde de lamgeslagen Lazerus heen en weer. Zijn kop was niet te zien, die was alvast binnen. Groot alarm werd er geslagen, papa en mama vlogen naar boven en samen met Job zetten ze de achtervolging in achter Karel aan. Al snel hadden ze hem te pakken. Maar Karel, roofdier dat hij is, liet zijn prooi niet los! Hij vocht om zijn hapje en gromde alsof hij een hond was. Waarop Marjan gilde, zoals meisjes dat doen van haar leeftijd: ‘Hij zuigt hem leeg…!’

Echt gruwelijk was het, bijna traumatisch. Laat dit dan ook niet door kleine kinderen lezen! Afijn er was niet tussen de kaken te komen en het leek er duidelijk op, dat Lazerus het leven had gelaten, voor wat het was… Er zat nog maar één ding op, na een kort beraad, Karel in zijn nekvel grijpen en naar buiten gooien. Er was toch niets meer te redden. Dus papa, ja die held, rende naar beneden, gooide de voordeur open en slingerde Karel naar buiten. Maar halverwege de trap, was ons slachtoffertje toch uit de bek van Karel gevallen. Papa raapte hem op en daar lag hij, bijna in twee stukken, levenloos in papa’s grote hand. Om misselijk van te worden, m’n maag keerde om. Grote consternatie in huize van Egmond, hoe kon dit ooit gebeuren? Lazerus, Vivaldie, Frederik Appel is heen gegaan.

Hij werd begraven op de algemene begraafplaats in het weitje bij kater Lot en kater Bram. Cynischer kan het bijna niet, arme Lazerus! Gezien zijn naam, is er nog hoop? Alhoewel daar geloof ik eigenlijk niet in. Bovendien heeft hij dierendag net niet kunnen halen… Wat had ik hem juist op die dag willen verwennen, zijn hokje staat er maar verlaten bij. En Karel die lelijke moordenaar, die is en blijft een roofdier. Hij is nou eenmaal, zoals elk dier, niet van te voren in te programmeren zodat hij onschuldige hamsters niet kan besluipen en doden. Maar of hij op dierendag een extra plakje worst van mij krijgt? Dat zullen we nog weleens zien…

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com