Menu Content/Inhalt
Daar wordt aan de deur geklopt!
dinsdag 08 december 2009

Image“Daar wordt aan de deur geklopt..." klinkt uit menig kinder- maar ook uit dwaze oudermond in deze weken rond Sinterklaas. Verlangen, voorbereiden, iets klaarzetten of -maken hoort bij de tijd van uitkijken en verwachten. Maar gelukkig hebben we de Sint weer buiten de deur gezet en kijken we nu uit naar het Kerstfeest, de komst van onze echte Redder. De vergelijking tussen het uitzien naar de Sint en het verlangen naar de geboorte van Jezus wordt vaak gemaakt.

De weken voor Kerst zie ik als een tijd van inkeer en stilte, van ootmoed en ernst. Voordat we uitbundig het Kerstfeest vieren (inclusief kleurige kerstballen en een heerlijk kerstdiner) is het goed om je in stilte voor te bereiden op het komen van Christus. Ik vraag me persoonlijk af, hoeveel ruimte er in mijn leven is voor de Zoon van de Levende God, die voor ons behoud is neergedaald en mens is geworden om ons te redden.

‘Hoe zal ik U ontvangen?’ Ken je het lied? Wij zongen het zondag in de kerk. Dat is een gebed gericht tot Christus. Gesproken in vertrouwelijke omgang met Gods Zoon. ‘Christus, hoe zal ik U ontvangen?’ Is dat eigenlijk wel echt mijn gebed? Want als je iemand wilt ontvangen, moet er wel ruimte zijn. Hoe gastvrij ben ik eigenlijk? Is er ruimte voor Christus? Wil ik Hem wel hartelijk ontvangen of wimpel ik Hem liever bij de voordeur af?
 
Nu klopt Jezus niet aan om als Gast bij ons te komen. Wij zijn geen herberg die tijdelijk onderdak bied. Ons hart is geen logeerkamer. Christus wil blijvend ontvangen worden. Gewoon, omdat we Hem echt nodig hebben. Met Kerst komen er misschien wel gasten bij je logeren. Familie of vrienden. Je bent blij als ze komen en je ontvangt ze hartelijk met een innige omhelzing en drie zoenen. En misschien ben je ook blij als ze weer vertrekken. Dan kun je je eigen gang weer een beetje gaan. Het leven gaat tenslotte door.
 
Maar het Leven kan alleen maar doorgaan als Christus in je woont. Niet logeert. Als je Christus ontvangt in je huis, dan verandert binnen alles. Elke kamer van je leven wordt door zijn aanwezigheid aangeraakt. Het licht van zijn aanwezigheid schijnt in je donker en neemt dat donker weg. Wil ik dat? Vind ik dat wel echt nodig? Dat zijn Adventsvragen. Niet zo gemakkelijk misschien. Wel goed om biddend te zoeken naar een antwoord.
 
Advent betekent: Christus komt naar ons toe. Hij wil ons ontmoeten. Dat is vast en zeker. Christus laat Zich in het hart kijken. En we zien dan die eindeloze liefde en ontferming. Die barmhartigheid en zelfverloochening die zo kenmerkend zijn voor de Zoon van de Vader. Christus geeft Zich helemaal. Hij wordt er mens van. Net zo zwak en breekbaar als ik. Christus geeft Zich helemaal. Hij is uit op ontmoeting. Maar wat doe ik? Doe ik als de Farizeeërs? Jezus heeft hen talloze malen opgezocht. Maar tot een ontmoeting kwam het niet. En dat lag niet aan Christus. Doe ik als de rijke jongeling? Jezus kreeg hem zelfs lief. Zijn hart bloeide op een bijzonder manier open voor deze jonge man. Maar tot een ontmoeting kwam het niet. Bij Zacheüs gaat dat heel anders. Hij ziet Jezus. Jezus spreekt hem aan. Het komt tot een ontmoeting. Zacheüs verandert. Want uit een echte ontmoeting kom je nooit onveranderd te voorschijn. Zacheüs ontving Hem met blijdschap.
 
‘Hoe wilt Gij zijn ontmoet?’ Aan die vraag gaan andere vragen vooraf: ‘Wil ik U ontmoeten? Staat mijn hart voor U open? Wil ik mij tot U bekeren?’ Christus komt naar je toe. Hij wil je ontmoeten. Bekeer je hart tot Hem. Dan zorgt Hij er wel voor dat het een echte ontmoeting wordt. Zo een waar je niet onveranderd uit te voorschijn komt. Maar één ding is zeker: daar wordt aan de deur geklopt! Zet je deur en ramen maar open… Want met kerst bied God ons een geschenk aan, waar wij niet zonder kunnen!

Zet de deur van je huis maar open
Laat de ramen open staan
Laat het licht maar binnenkomen
Laat de koning binnengaan!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com