Menu Content/Inhalt
Knettergek!
woensdag 23 december 2009

Theatergroep KnettergekVandaag vierden we weer het grote vakantiefeest in de kerk. Vanmorgen moesten we al om zeven uur opstaan om vervolgens om acht uur de deuren van de kerk open te gooien. Niet voor de kinderen, maar voor kindertheatergroep ‘Knettergek’. Dus dat viel wel een beetje tegen, zo vroeg uit mijn bed… Maar mama had natuurlijk wat leuke klussen voor ons bedacht zodat we niet op het orgel of de piano zouden gaan zitten pingelen. De trap van de kerk en het pad waren nog dik besneeuwd en bovendien helemaal aangevroren. Dus mochten Rik, Bart en ik even voor gemeenteambtenaren spelen en de boel keurig schoon maken. Met een bezem en een grote schep gingen we de sneeuw te lijf zodat er in elk geval niemand zijn benen of nek zou breken.

Natuurlijk kwam die theatergroep veel te laat en was onze klus snel geklaard. Toen ze uiteindelijk aankwamen konden wij de directeur en Timmie helpen sjouwen en het decor opbouwen. Rond half tien stroomden de kinderen binnen en ook de ouders mochten dit keer blijven. Als een echte gastheer heette ik de grote mensen en kinderen buiten bij de deur welkom! Alhoewel, ik vertelde de ouders dat ze niet mochten blijven en dat alleen de kinderen naar binnen mochten. Klein foutje! En om tien uur begon het programma. Natuurlijk niet zonder te vragen of onze hemelse Vader er ook bij wilde zijn. Hierna konden we genieten van een optreden van Timmie, Joep (een pop) en de directeur.

Voor de grote mensen: 2008 is door het evangelisch werkverband uitgeroepen tot het “Lucas 15” jaar. Hierin staat o.a. het verhaal van de verloren zoon. Daarom is het thema daarbij “welkom thuis” gekozen. “Knettergek” heeft speciaal hiervoor een kinderprogramma geschreven met als titel “Welkom thuis”. Hierin staat het verhaal van de verloren zoon centraal. Joep ging met tien euro op stap en liep weg uit het theater… en natuurlijk ontstond  er verdriet. Zou hij nog terug komen? Er was een lelijke rat, dat hem voortdurend op de hielen zat. Hem bestookte met lelijke opmerkingen en hem steeds maar vertelde dat hij niet naar huis moest gaan. Een soort van duiveltje.

Maar al snel was zijn tien euro op en kon hij geen ijsjes meer kopen. Tijdens zijn wegloopactie kwam hij ook een mooie witte vogel tegen, die hem vertelde dat ze thuis heel verdrietig waren en graag wilden dat hij weer thuis zou komen. Alles werd afgewisseld met muziek, zang en poppenspel, hierdoor was het heel gevarieerd en gezellig. Ik heb echt van het begin tot het eind geboeid gekeken en geluisterd. En natuurlijk kwam die grappige Joep net voor de pauze weer thuis en werd er na de pauze daarom een groot feest gevierd. Timmie vond dit helemaal niet nodig en vond dat Joep een flinke straf verdiende. Maar in plaats daarvan kreeg hij een prachtig cadeau. Natuurlijk was Timmie hier heeeeeeel boos om. En wilde hij geen feest vieren. Hij zat maar wat te mokken.

Toen zei de directeur dat hij maar tussen de kinderen moest gaan zitten en dat hij hem eens een verhaal zou vertellen. U raad het zeker al, de directeur vertelde het verhaal van de verloren zoon uit de bijbel. En zo kreeg Timmie een flinke les voor zijn kiezen. Centraal in dit programma stond dat God op weggelopen kinderen van Hem wacht en als ze dan tot inkeer komen hen liefdevol verwelkomt. Het was een ontzettend leuke morgen en voor dat ik het door had, had ik twee uur lang naar Timmie, de directeur en de gappige Joep zitten luisteren. Joep die het steeds maar over de direczeur of directreur had... Natuurlijk was er nog een verrassingstoel, maar helaas dit jaar weer geen prijs! Tot slot kregen we nog een lekker broodje knak en gingen we blij en tevreden naar huis.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com