Menu Content/Inhalt
Van de hak op de ...
maandag 01 februari 2010

ImageKoetjes en kalfjes, het weer, waar zal ik eens over schrijven. Het is echt zo’n grijze tijd, zo net na de drukke decembermaand. De aarbeving op Haïti en de gebrokenheid dichtbij... Een winter waar iedereen de mond over vol heeft. De sneeuwpop die allang niet populair meer is. De voetbalcompetitie ligt op z’n gat. En elke morgen is het weer spannend of er ook sneeuw ligt. De auto gaat nu gewoon iedere avond netjes in de schuur, want stel je voor dat je 's morgens ineens de ramen moet krabben omdat de bloemen er op staan.

Terwijl de sneeuwvlokken op zondag weer vrolijk dwarrelen hangt het roodwitblauw hoog in top te wapperen. De oranje wimpel doet niet mee want die is verstrikt geraakt in de boom die nu toch echt te groot gaat worden. De koningin viert haar verjaardag. Ter ere van haar verjaardag heb ik zelf een bokkepotentaart gemaakt; een goede reden om een taart te bakken. Het is een echte aanrader! Geen oven bij nodig, je schuift hem gewoon in de koelkast. Maar de zondagochtend haalt hij niet, zaterdagavond moet hij toch echt al geproefd worden. En ze eten er hun vingers bij op.

Ondertussen rolt op maandagochtend de nieuwe folder van Intratuin mijn mailbox binnen, met grote letters staat geschreven DE LENTE KOMT ER AAN. Wat nu lente, we zitten nog midden in de winter! En wat voor winter! Alhoewel, we worden ’s morgens vroeg wel gewekt door het gezang van vroege vogels. Ons poezenvolkje loopt zeer sjaggo door de sneeuw en als ze de kans krijgen piesen ze, ordinair als het is, in mijn schoon gewassen, gesteven, gestreken en opgevouwen was. (Als de wijkouderling dit maar niet te weten komt...Image) Maar zelf vind ik het ook wel weer een heerlijk idee om op een winteravond met opgetrokken benen bij de snorrende houtkachel heerlijk schuil te gaan in een goed boek genaamd 'Haar naam is Sarah'.

Deze week een spannende week voor onze groep-achter Rik. Want het zal u niet ontgaan zijn, deze week staat helemaal in het teken van de CITO. Groep acht is klaar gestoomd, voor het maken van de veelbesproken toets. Als het zwaard van Damocles hangt het boven hun arme, gespannen, langgerekte halsjes. Daardoor veranderen veel groep-achters in kleine zenuwlijertjes. En wat te denken van de ouders? Alsof hun hele toekomst er vanaf hangt. Want het leven hangt tegenwoordig van allerlei toetsen aan elkaar. Het Cito (Centraal Instituut voor Toetsontwikkeling in Arnhem) vaart er wel bij, want die bedenkt het allemaal.

Voor elke scheet een toets. Het valt tegenwoordig zelfs al niet mee om op een normale wijze je zwemdiploma te halen als je ziet wat een kind daar alleen al voor moet kunnen. Ik heb Sam nu al op zijn hart gedrukt dat mocht hij op de één of andere ongelukkige wijze eens in de sloot vallen, dat hij eerst een sterretje moet maken en vervolgens een minuut moet watertrappelen voordat hij weer uit de sloot klimt. Want dat heb je tenslotte niet voor niets geleerd!

Vanmorgen las ik met de kinderen uit het dagboekje waar we de dag gewoonlijk mee beginnen. En ik vertel ze nadrukkelijk, ‘Knoop het in je oren!' Hoe toepasselijk: De lat ligt te hoog... Je hoeft niet uit te blinken. Je hoeft niet aan alle verwachtingen en eisen van andere mensen te voldoen. Je hoeft er niet uit te zien als de modellen van de reclame. Je hoeft geen topscoorder te zijn. Je hoeft niet alles te doen of te hebben wat je van een ander ziet. Geniet van wat je wordt gegeven. Wees tevreden over hoe God je heeft gemaakt, bijna een god met glans en glorie. (Psalm 8) Bijna… want Vader is jouw God! Dus laat je niet gek maken, doe gewoon je best, meer kun je niet!’

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com