Menu Content/Inhalt
Soms zit het tegen!
zaterdag 17 april 2010

Gezocht: AFWASSERS
Om ons team compleet te maken zoeken
Imagewij per direct een medewerker spoelkeuken.

Soms zit het mee en soms zit het tegen… Je hebt van die tijden dat we maanden zonder schade door het leven gaan, maar je hebt ook van die tijden dat het één na het ander zegt 'doe het zelf maar'. Zoals u onderlaatst al las was de inductieplaat spontaan gebarsten. En sinds een tijdje begint onze automobiel mankementen te vertonen, want je hebt mazzel als hij het gaat doen na zes keer proberen te starten. En als klap op de vuurpijl viel Sam gisteravond pardoes met zijn kleine kontje op de klep van de vaatwasser. U begrijpt, hier waren we niet helemaal blij mee.

En hij was juist zo zijn uiterste best aan het doen door ons allemaal te voorzien van een frisje en een zoutje. En dat zoutje, dat was het hem nu juist. Hij had een zak popcorn in de magnetron gedaan en terwijl dat vrolijk stond te ploppen, stond hij wat drinken in te schenken. Toen de pieper van de magnetron liet horen dat de popcorn uitgeplopt en gereed was, bedacht Sam snel even naar de bijkeuken te rennen. Maar vergat helaas dat de klep van de vaatwasser open stond! En kwam hij dus met zijn zitvlakje op de klep terecht. De technische dienst kwam direct in actie, gereedschapskisten werden er bij gesjouwd, met gevaarlijke hamers geslagen, schroevendraaiers geschroefd maar nee niets mocht baten. De scharnieren zijn krom en de klep ging niet meer dicht en de vaatwasser bedacht, doe het zelf maar.

Dus de opdekdeur hebben we er afgesloopt en de deur heel goed dicht geduwd. Vervolgens direct via internet bij Miele groot alarm geslagen, hulp ingeroepen en op de hoogte gebracht van ons ongeval. Helaas, op maandag 26 april komt er pas een monteur langs rijden, eerder niet. Dat wordt dus weer ouderwets afwassen. Een grote rode teil te voorschijn gehaald, past lekker in de butlersink, een grote fles Dreft uit het kastje getoverd en een borstel hadden we nog liggen. Dus al vrolijk fluitend staan we weer samen, met één de handen in het sop en de ander gewapend met theedoek, aan het aanrecht lekker sociaal te zijn. Ieder komt weer vanzelf aan de beurt. Het geeft me echt zo'n campinggevoel en ik ga er al weer bijna naar verlangen.

Ik ben benieuwd hoelang we dit gezellig volhouden. Eén ding hebben we in elk geval mee, de vaatwasser hoeft niet meer leeggeruimd te worden en dat scheelt. Voorzichtig fluisterde ik Kees al in zijn oor: ‘Wat denk je? Verzekeringswerk?’ Of zou Theo Keijzer ons dan weer op de vingers tikken...

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com