Menu Content/Inhalt
In de Margriet!!!
maandag 26 april 2010

ImageBeste Ineke,
Ik ben een freelance journalist voor tijdschrift Margriet. Eind juni hebben wij een soort special over vakanties. Daarin schrijf ik een artikel ‘Zo gaan wij op vakantie’ over bijzondere vakanties. Ik zal vijf mensen, stellen of gezinnen interviewen over hun bijzondere manier van op vakantie gaan. Zo zal ik met iemand spreken die vaak op motorvakantie gaat, iemand die zweert bij backpacken en iemand die alleen op vakantie gaat. Om mijn artikel compleet te maken zou ik ook graag iemand spreken over op vakantie gaan met een groot gezin.

U voelt hem vast al aankomen, dat hadden wij weer. Het is al weer een klein maandje geleden dat wij dit verzoek via de mail ontvingen en natuurlijk zijn wij (ahum, ik) wel in voor zo’n avontuurtje. De kinderen waren niet allemaal even blij met mij... Maar de afspraak werd snel gemaakt want er was haast bij. En binnen een paar dagen zat er een aardige journalist bij ons op de bank. En ja, wat moet je nu voor bijzonders vertellen over de manier hoe wij met ons gezin al jaren op vakantie gaan? Het is voor ons duidelijk gesneden koek en zo klaar als een klontje… Dus zeiden wij: ‘Brand maar los met je vragen…’ En zo werden de vragen op ons afgevuurd en gaven Kees en ik de voor ons zo vanzelfsprekende antwoorden. Dat de kinderen maar mondjesmaat kleding mee mogen nemen. Dat we toch ook wel een aardig voorraadje boodschappen meeslepen maar beslist geen bloemkolen en aardappelen. Dat het in de auto met acht personen vanzelf een bende wordt. Dat Sam meestal op de Brienenoordbrug al vraagt of we al in Parijs zijn en dat we dit jaar met z'n negenen op vakantie hopen te gaan.

Natuurlijk vertelde ik niet dat ik het hele jaar door oude handdoeken spaar, kapotte onderbroeken en sokken bewaar en met de vakantie na een paar keer gebruiken weggooi. Want de vuile was hangen wij liever niet voor heel Nederland buiten… Afijn het stuk was snel geschreven en wij mochten het lezen en keuren. Natuurlijk moesten er ook een paar leuke gezinsfoto’s bij komen. Maar daar werden we apart door de Margriet-fotograaf nog wel voor benaderd. Dat was plan B! En ja hoor, een aantal dagen later rolde er weer een mailtje binnen van de Margriet-fotograaf:

De bedoeling is dat we een mooie foto gaan maken van de manier hoe jullie op vakantie gaan. Dus bijvoorbeeld: Een volgepakte auto, fietstassen met zijspan, kipcaravan met stickers, groot gezin met aanhangwagen, dieren die mee gaan enz. enz. Hiervan dus een mooi beeld op een leuke plek. Misschien is er een leuke straat/plein of bospad in je omgeving? Heel graag geen zwarte of grijze kleding anders wordt het zo’n somber beeld in de zomer. Liefst tinten als blauw of groen of naturel. We kunnen ook altijd ter plekke de kleding samen bekijken. Haar en make-up zoals je zelf graag wil, wel verzorgd.

Dus zo gezegd zo gedaan, vanmiddag rond half vijf stond mevrouw de fotograaf voor de deur. Auto blinkblink gewassen, vouwwagen van stal en de kinderen allemaal hals over kop zaterdag in nieuwe zomerse kleding gestoken. Want ja, de zomerkleding achter het schot was bij nader inzien niet veel bijzonders meer. Allemaal snel zelf nog even geknipt en gekapt. Alles spic en span. Behalve Job, die had geen zin in al die onzin, die speelde dit spelletje liever niet mee. Maar gelukkig kon Arnaud voor Job figureren. De vakantiespullen werden in de eerste instantie op de werft in scene gezet, de auto met vouwwagen er achter, zes keer heen en weer gereden en vijftig keer gestart Innocent, klep open met mega veel spullen die er uit kwamen rollen. Een koelbox, klapstoelen, voetballen en zo nog veel meer spullen. We kregen allemaal een taak en moesten in beweging blijven. Zo lagen er twee op de vouwwagen een boekje te lezen, liep Kees op twee meter heen en weer te sjouwen met klapstoelen en schoof ik constant een grote tas in en uit de auto.

Afijn, alle buren dachten dat wij in de startblokken stonden voor een week vakantie, vonden ons er waarschijnlijk wel heel zomers uitzien en keken derhalve heel raar op. En de fotograaf maar foto’s schieten. Vervolgens de hele bende weer in de auto gegooid en ergens op de Violierenweg nog een keer alles in scene gezet en wat foto's geschoten. We hebben het geweten. En dat alles misschien voor één leuk plaatje. Dat zal dan hoogstwaarschijnlijk de allereerste foto worden, want daar keken we allemaal nog vrolijk en hadden we er echt nog zin in. We wachten met spanning de Margriet af. Hij zal zo half juni verschijnen. En dan maar eens kijken hoeveel mensen ons herkennen. Dus houdt de Margriet in de gaten, waarschijnlijk half juni. De Tokkies op vakantie! 
 

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com