Menu Content/Inhalt
Oranjepokken?
dinsdag 06 juli 2010

ImageOranjegekte, oranjekoorts, oranje Nassau, oranje tompouce, oranje shirt, oranje limonade, oranje slingers, oranje ballonnen, oranje vla, oranje gehaktballen, oranje voetbal, oranjestress en zelfs oranje bloemkool… alles kleurt Oranje! Nederland staat op z’n kop! Of je nu wil of niet, je moet er wel aan meedoen. En dan de grote vraag, gaat Nederland het redden? Wat een stress, kunt u dat voorstellen? Met al die mannen hier in huis? Kees heeft er ook al het één en ander over geschreven. Gelukkig is de vakantie aangebroken, want er wordt zelfs niet meer door geslapen. Wat zeg ik, vanmorgen kwam Sam uit bed met oranje pokken! Op zijn buik, benen, armen, wangen…

Ik keek hem nog eens goed aan en deed of ik erg geschrokken was. Met mijn achttien jaar kinderziekteservaring begreep ik natuurlijk direct dat dit loos alarm was, dit waren viltstiftpokken. Maar ik speelde het spelletje mee en vroeg hem: ‘Wat is dit nu? Ik ken veel kinderziektes, mazelen, geelzucht, rode hond, kinkhoest, griep, streptokokken, polio, noem maar op. Maar oranje pokken?’ ‘Tja’ zei Sam heel serieus ‘Ik denk dat ik oranjekoorts heb’. Verbaasd keek ik hem nog eens aan en zwaaide met de thermometer: ‘zullen we dan maar even je temperatuur opnemen?’ Maar, oh nee, dat hoefde niet, hij voelde zich verder prima. Bij hem geen thermometer in z'n bips!!!

Later op de morgen ging Sam, oranjegepokt en -gemazeld, even mee een boodschap doen. Terloops vertelde ik hem dat we die middag even langs de huisarts moesten om eindelijk eens die vervelende wrat van zijn vinger weg te laten halen. Die wrat zit er al jaren en daar moesten we maar eens van af. Het leek wel een kabouterbloemkooltje en tot mijn schrik bespeurde ik nog meer nieuwe, kleine stronkjes. Nu het vakantie was hadden we daar mooi even de tijd voor. En, vertelde ik hem, dan kan de huisarts direct even naar je oranjepokken kijken. Sam verschoot van kleur en het leek of de pokken nog meer oranje kleurden.

Thuisgekomen van de boodschappen nam Sam een run naar boven. En nog geen paar tellen later hoorde ik het water kletterend uit de douchekraan stromen. Er werd hard geboend met washand en zeep. En plotsklaps stond hij breed lachend met natte kuif weer schoon gewassen voor me… Geen oranjepok meer te bekennen. Hij had zonet een soort van douche van Bethesda genomen. Ik keek hem lachend aan en feliciteerde hem met zijn wonderbaarlijke genezing. De wrat was helaas blijven zitten. Dus moeten we alsnog even een bezoekje brengen aan de huisarts. En dat doet pijn!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com