Menu Content/Inhalt
Rovers!
vrijdag 06 augustus 2010

ImageVanmiddag ging ik gezellig even samen met Marjan naar de markt in Zoetermeer. Niet dat we wat nodig hadden. Wel nee, alhoewel, zo gaat dat toch gewoon met vrouwen? Ik was wel toe aan een nieuw alledaags tasje, niet te groot, niet te klein. Maar vooral natuurlijk niet te duur! Marjan was uit haar spijkerrokje gegroeid en is al een tijdje op zoek naar een nieuw exemplaar, niet te lang en vooral niet te kort. Dus wie weet. Op de markt is je gulden een daalder waard, dus trokken we naar de markt. Of dit met de tegenwoordige euro nog steeds op gaat betwijfel ik, maar we gingen samen even lekker markten.

Natuurlijk was het lekker weer en liepen we gezellig samen al babbelend over de markt. Het is duidelijk weer tijd voor de kleurige bolchrysanten en de geur van vers gebakken broodjes van 'Het Stoepje' snoven we op. Zo kwamen we bij de tassenkraam waar ik mijn vorige tas ook had gekocht. Die is nu echter tot de draad toe versleten, de bodem zakt er bijna uit. Stel je voor dat ik mijn portemonnee verlies… We keken wat rond en al snel had ik mijn keuze gemaakt. We keken nog even bij de beursjes en praatte gezellig met de marktmeneer over dat we tegenwoordig geen kleingeld meer bij ons dragen, gevaarlijk, met diefstal enzovoorts…

Ik trok mijn beurs en had het bordje dat aangaf dat ik kon pinnen al zien hangen, dus dat was even handig. Ik vroeg de aardige meneer voor de zekerheid of ik ook kon pinnen. Waarop hij reageerde: ‘Natuurlijk, graag zelfs!’ Ik haalde mijn pas te voorschijn en begon met mijn pinactie. Maar wat vreemd, het schermpje van de pinautomaat gaf aan dat mijn pas geblokkeerd was. Nogmaals probeerde ik te pinnen, maar nee, het lukte niet. Dus gelukkig was mijn rijke dochterlief in de buurt en wilde zij wel even voor mij pinnen met haar pas.

Hierna liepen we verder en ik was in gedachten verzonken. Hoe kon die pas nu zomaar geblokkeerd zijn? Ik praatte er over met Marjan en voelde me bij die kraam ook best een beetje voor schut staan. Samen liepen we naar de dichtstbijzijnde flappentapper en ditmaal probeerde ik met mijn pas geld op te nemen. Maar ook dit wilde niet lukken: ‘Bel uw bank!’ verscheen op het scherm. Het werd al maar spannender. We kochten voor Marjan uiteindelijk nog een leuk rokje, die ze vervolgens zelf af mocht rekenen en vertrokken richting huis.

Thuis gekomen belde ik direct de bank. En wat bleek? Mijn pas was geskimd!!! Ik riep uit: ‘Wat? Geskimd?’ Rustig legde de mevrouw uit wat er met mijn pas gebeurd was. Dat een stelletje bandieten de magneetstrip van mijn pas op een slinkse manier had gekopieerd en waarschijnlijk ook mijn pincode afgekeken.

‘Het is een misdaad waar technische kennis en een goede planning voor nodig is.’ Het kippenvel stond in mijn nek... ‘Een van de manieren om deze te krijgen is het plaatsen van een camera in of bij de pinautomaat. Dek daarom altijd je hand af als je een pincode invoert.’ Het idee alleen al... Ik ging in gedachten direct mijn laatste betalingen na en begon te bedenken waar en wanneer ik voor het laatst gepind had. En of er misschien verdachte personen tegen mij aan hadden staan dringen en in mijn nek hadden staan hijgen. Maar ik kon het me echt niet heugen. Gisteren bij de Super, bij de Bios of bij de Hema? Gelukkig was er verder geen geld van mijn rekening gehaald door die straatbende. En gelukkig krijgt onze bank direct een seintje zodra je pas geskimd wordt. Vandaar dat mijn pas geblokkeerd was. You'll Never Walk Alone. Dat was dus typisch het werk van de Rabobank, een bank met ideeën.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com