Menu Content/Inhalt
Rovers met een staartje
zaterdag 07 augustus 2010

ImageToen ik gisteren vrolijk in de keuken na het goed afgelopen skimavontuur stond te koken en één voor één behoedzaam de gehaktstammetjes in het vet liet sissen, ging de telefoon. Ik riep naar Bart: ‘Pak jij even op?’ Ik hoorde Bart netjes babbelen: ‘Nee, mijn vader zit in bad… oké, hier is mijn moeder…’ Ik pakte de hoorn van hem over. ‘De Rabobank’ fluisterde hij. Verbaasd keek ik naar de hoorn. ‘Goede middag mevrouw, met mw. (hupeldepup) van de Rabobank. Ik bel u even om u mee te delen, dat we uw bankpas geblokkeerd hebben. Helaas is uw pas geskimd.’ Met een lachkriebel in mijn keel vertelde ik dat ik dat vanmiddag al zelf ontdekt had. 'Maar', zei ik, ‘weet u misschien meer van de skimzaak?’ Waarop de huppeldepup reageerde: ‘Nou en of! We hebben het er druk mee…’

Maar ik wilde natuurlijk meer weten. Dus vroeg ik of zij nu ook wisten waar en wanneer mijn pas geskimd was. En ja, dat kon ze me wel vertellen.  ‘Er heeft op 7 mei, 23 mei en .. mei met uw pas een pin transactie plaats gevonden bij de ING Bank in het cetrum van Bleiswijk. Dus uw pas is maar liefst drie keer geskimd! Verbaasd reageer ik: ‘Maar al zolang geleden?’ En dat nog wel op ons eigen rustige, idyllische dorpje… Wat een criminelen! De mevrouw bood direct haar excuus aan en vertelde ook niet te begrijpen waarom ze het zo laat pas ontdekt hadden. Ook waarschuwde ze mij, mijn bankafschriften goed te bestuderen en te kijken of er geen vreemde bedragen door eventuele rovers waren ontvreemd. Ik vertelde Kees onthutst hoe de zaken er voor stonden om me vervolgens weer te concentreren op mijn aardappelen.

Het tolde door mijn hoofd, hoe is het mogelijk, in wat voor wereld leven we?! En ineens zag ik mezelf staan in de Franse E.LeClerc, met een kar vol boodschappen. Stel je toch eens voor, dat ik daar een melding had gekregen: ‘Helaas, banksaldo niet toereikend.’ Stel je toch eens voor dat we er toen achter waren gekomen dat onze bankrekening was geplunderd en helaas helemaal leeg was geschraapt. Dan hadden we dus geld moeten lenen bij onze buren op de camping, voor alleen maar het kopen van een simpele pot Nutella. Maar waarschijnlijk hadden de rovers mij niet mijn pincode ontfutseld! Gelukkig!

Maar hoeveel mensen waren er misschien wel gedupeerd? Rond een uur of half tien kwam Marjan thuis van haar werk als kassiërre bij de Lidl. Met een rood en verhit hoofd vertelde ze dat het een drukte van belang was aan de kassa. De ene na de andere klant die wilde pinnen, stond met een mond vol tanden en een lege beurs i.v.m. een geblokkeerde bankpas. Karren vol boodschappen bleven bij de kassa staan. Klanten konden hun boodschappen niet meenemen omdat ze niet konden betalen. En wat bleek, al die klanten hadden een ING Bankpas en moesten op een andere manier aan hun boodschappen zien te komen. Ali Baba en de veertig rovers waren door het dorp getrokken. Dit verhaal krijgt vast nog een staartje….

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com