Menu Content/Inhalt
Hoezo hilarisch?
vrijdag 13 augustus 2010

ImageTwee maanden geleden begaf onze tuner het. En ik kan u wel vertellen, dat is heel vervelend. Dus die moest natuurlijk gerepareerd. Maar ja, dat zijn van die klusjes… We hebben de geluidsinstallatie indertijd bij Correct in Rotterdam gekocht. Geen garantie meer natuurlijk en bovendien kunnen we er dit keer helaas geen verzekeringswerk van maken Innocent. Dus dan toch maar naar de Electrozaak bij ons op het dorp. Want let op, Kees vind altijd dat we de kleine middenstanders in ons dorp moeten steunen. Ik zit nu even te rekenen, ik denk dat ik daarom de tuner zo’n week of vijf geleden wegbracht.

De man achter de balie vertelde me dat hij de monteur er naar zou laten kijken en dat wij binnen een week gebeld zouden worden over de ernst van de reparatie. Ik meldde hem toen direct al dat we snel op vakantie zouden gaan. We spraken af dat ik zelf contact op zou nemen als wij terug zouden komen van vakantie. Dus zo gezegd zo gedaan en direct na thuiskomst de winkel gebeld. Helaas was de monteur nog op vakantie en wist meneer me niet te vertellen hoe het nu met ons zieke tuner was. Zaterdag zou hij me terug bellen. Maar natuurlijk niets gehoord… Dus konden we nog steeds geen radio of muziek luisteren.

Gisteren bedacht ik mezelf toch maar weer eens te kontakten met mijn tunervriend. En pakte ik de telefoon. Nadat hij twintig keer was overgegaan kreeg ik een antwoordapparaat. En als ik iets vervelend vind, is het wel een antwoordapparaat, helaas was er niemand in staat de telefoon op te pakken en ik mocht dus mijn problemen inspreken. Ik dacht bij mezelf kom op, de aanhouder wint. Dus belde ik nog een paar keer. Maar helaas zonder resultaat. Ik dronk een kopje zwarte koffie, sprak mezelf moed in en klom opnieuw op de telefoontoetsen. Drukte het nummer, lekker makkelijk, want het stond nog in het geheugen, en tot mijn grote verbazing had ik eindelijk beet. Een meisje aan de andere kant pakte met een vrolijke stem op.

Ik stak meteen van wal en vroeg haar of zij misschien wist hoe het met de tuner was die ik zes weken geleden ter reparatie bij hen in de winkel had gebracht. Het bleef even stil en toen klonk haar stem: ‘Momentje mevrouw, ik zal het even voor u vragen…’ Een klein momentje later kwam ze terug en klonk het aarzelend: ‘Mevrouw, bedankt voor het wachten, maar wat is een tuner?’ De moed begon me al weer flink in de schoenen te zakken. En ik bedacht, nou dat is even lekker, dat juffie werkt in een Electrozaak en nu moest ik haar gaan vertellen wat een tuner was? Dus ik schoot in de lach en legde haar uit wat een tuner was. Waarop het nog stiller werd aan de andere kant van de lijn… Ik hoorde haar in de verte met een collega overleggen.

En warempel daar kwam ze weer aan de lijn: ‘Mevrouw, sorry hoor, maar had u die op de keurpunten gespaard?’ Ik dacht dat ik gek werd. Waar ging dit over? Dus verbijsterd reageerde ik met een hele grote ‘NEE!’ En toen klonk het heel zachtjes en fijntjes aan de andere kant: ‘Mevrouw u weet toch wel dat u met de Keurslager spreekt?’ Eindelijk viel het kwartje, ik barste in lachen uit en vertelde haar dat ik helaas verkeerd verbonden was. En wat bleek? De dag ervoor had ik inderdaad bij de keurslager op het dorp telefonisch twee BBQ’s gereserveerd voor de burendag op onze weg. En u voelt hem waarschijnlijk al aankomen, het nummer van de slager stond nog in het geheugen van mijn telefoon. Dus had ik gewoon het verkeerde nummer te pakken. Een hilarische spraakverwarring...

Toen toch maar de fiets gepakt en gewoon vrolijk naar het dorp gefietst. Gezwaaid naar het meisje achter de toonbank bij de slager, schuin tegenover de Electrozaak. Daar aangekomen stond ik helaas voor gesloten deur! De winkel was door te weinig personeel gesloten! Morgen weer een kans… Toch maar weer gebeld vanmorgen en ja hoor, eindelijk contact. Hoe het nu met onze tuner is? De monteur is nog op vakantie en gaat er volgende week mee aan de slag...

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com