Menu Content/Inhalt
In de kroten!
donderdag 19 augustus 2010

ImageZoals u al las vond mama het gisteren hoog nodig de stoute schoenen aan te trekken. En dat wilde zeggen dat zij het hoog nodig vond met ons nieuwe schoenen te kopen. Ik vind dat aan dat schoenen kopen al veel te veel woorden vuilgemaakt zijn. Dus klaar daarmee. Mijn schoenen zitten in elk geval lekker en ik kan er goed mee voor de klas komen. Wat natuurlijk voor mij het belangrijkste was! En zo’n heerlijk softijsje, tja, kijk daar ben ik altijd wel voor de porren. Maar daarna, toen we richting auto wandelden, was me ook nog één of andere smakeloze ervaring door de neus geboord. Er liep namelijk een mevrouw met bril op puntje van haar neus, voor mij een teken van een niet te vertrouwen situatie. Bovendien ook nog gewapend met een groot gevaarlijk kladblok en pen. Het leek net een soort van juffrouw die naarstig op zoek was naar haar weggelopen leerlingen.

Dus omzeilden Bart en ik haar met een grote boog. Je kon maar niet weten, wat daar achter schuil ging. Maar helaas te laat, want mama klampte ze natuurlijk vast. Ze trok haar aan de arm en vroeg of ze weleens bietjes at… Wat is dat nu voor een rare vraag, bedacht ik mezelf. En mama keek de mevrouw ook ietwat verstrooid met opgetrokken neus aan. Maar, antwoordde onze keukenprinses: ’Oh ja, toevallig staat het vanavond op het menu.’ ‘Oh nee hé,’ dacht ik snel, ‘ook dat nog, bietjes...’ Maar daar was het verhaal nog niet mee klaar. De mevrouw vroeg gretig of mama, Bart en ik even mee wilden lopen, om een smaaktest te doen. ‘De wat voor test?’ vroeg ik aan mama. ‘Oh’ zei mama ‘een smaaktest bij een marketingbureau.’ En vervolgens tegen de mevrouw, al knikkend naar ons: ‘Wel ja dat doen wij wel even, toch jongens?’ De mevrouw maakte een huppeltje. Ze vertelde ons geruststellend dat wij niet hoefden te proeven. Nou dat was ik ook echt niet van plan. Maar ze had voor ons misschien wel een glaasje limonade.

En zo liepen wij een vreemd kantoorgebouw binnen en gingen we met de lift een etage hoger. Ik dacht nog bij mezelf, daar zijn we mooi klaar mee, zitten wij even in de kroten, duurt het nog langer voordat ik mijn nieuwe schoenen in kan lopen!? In elk geval was ik er niet blij mee, maar een glaasje limonade kon alles misschien wel goed maken. En zo zat mama ineens aan de bietjes, midden op de middag. En wij aan een heerlijk glaasje limonade met snoep. Ons proefkonijn moest van twee verschillende bordjes eten. En daarna de smaak, kleur, glans, en nog een hele lijst met punten testen. Natuurlijk vond mama het wel jammer dat er geen uitgebakken spekjes doorheen zaten, want dat zijn wij gewend. En dat ging ze ook nog eens lachend tegen de mevrouw zeggen. Ik schaamde me naar en had een hoofd als een biet, soms doen moeders zo raar, hé.

Afijn toen de lijsten ingevuld waren, vroeg de mevrouw ineens: ‘Wordt er bij u thuis wel eens een sapje gedronken?’ Waarop mama direct hevig knikte met nog een mond vol bieten. Ze had natuurlijk ongelooflijke dorst gekregen van die vieze bieten. En zo mocht ze ook nog eens een sapje testen en daar wilden wij natuurlijk ook wel een slokje van proeven. Er werd weer een hele lange lijst ingevuld. Ik dacht nog bij mezelf, tjonge het zal nu toch wel klaar zijn met die gekkigheid? Maar nee, de mevrouw had de smaak flink te pakken en bovendien een flink portie lef. Of we ook weleens kipsaté aten…? Onze ogen lichtten op, want dat is spekkie naar ons bekkie. Dus riepen wij in koor, heel enthousiast: ‘Oh ja hoor, kom maar op!’ Zo zaten we even later twee soorten kipsaté te proeven en te testen. Dit keer jammer natuurlijk dat het zulke kleine porties waren. Want dit gleed zonder moeite naar binnen en smaakte bovendien naar meer. Mooi van kleur, lekker mals, niet te zout, niet te zoet. Het eerste portie kreeg een vette acht en het tweede portie een pittige negen.

Hierna was de klus geklaard en konden we gelukkig met een rare ervaring rijker eindelijk naar huis. Want de aardappelen moesten nodig geschild en de bieten geraspt. Want ja, we aten bieten, maar wel met spek!!!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com