Menu Content/Inhalt
Steenpuist of leugen..
dinsdag 21 september 2010

ImageVandaag zijn we met mijn groep op visite geweest bij een andere basisschool. En niet zomaar, nee er was ook een meesterverteller uitgenodigd. Hij nam ons mee naar een bijzondere wereld van fantasie, een wereld vol creativiteit en mogelijkheden, maar hij bracht ons ook weer terug naar de realiteit. Het was een soort levensles, een waardevol advies waar je niet om heen kon. Winston, zo heet hij, vertelde over een koning. Nee, niet zo één die een troonrede voor moest lezen vandaag maar een geheel andere.

Anansi’s leugen

"Whaaaah! Ik heb zo'n pijn in mijn rechterbil!""Hé, wie gilt daar zo? Wie heeft daar zo'n pijn?" roept aap Makaku als hij de zaal van de koning binnenloopt. Het blijkt de koning zelf te zijn die zo'n pijn heeft: hij heeft last van een steenpuist op zijn rechterbil. "Een steenpuist op de rechterbil? O wacht even," zegt iemand, "Een puist, daar moet je een broodpap op smeren: Brinta." "Brinta? Op de koning z'n bil? Hoe kom je d'r bij? Dat kan helemaal niet." "O, nee nee nee," zegt weer een ander, "weet je wat? Op de koning zijn bil moet je jam smeren. Jam!" "Jam op de koning z'n bil? Dat kan toch niet." "Nee, weet je wat je moet doen? Je moet Clearasil Complete op de koning zijn bil smeren." "Clearasil Complete: dat is toch voor jeugdpuistjes! Dat doe je toch niet..." Nou, ze hebben alles geprobeerd, maar de bil van de koning deed nog steeds zeer.

Dus zei de koning tegen aap Makaku: "Zegt het voort, zegt het voort, aan je vader, je moeder, je oom, je tante, je grootmoeder, je kleinkind, je achternicht, je voornicht, dat de koning betalen wil voor genezing van zijn rechterbil - zéér veel geld betalen wil voor genezing van zijn rechterbil." En zo verspreidde zich dat nieuws door heel het koninkrijk. De volgende morgen stonden er drie genezers bij de koning op de stoep. Eerste was Secrepatu de schildpad en die kwam met een drankje op houtskool-basis, je weet wel: wat je in je barbecue hebt. En dat hielp... vijf minuten. Toen sprong de koning op: "Whoaaah! Ik kan niet meer zitten! Wie helpt me af van deze kwaal?"

De tweede was Popokaai de papegaai - die was tenslotte ook de minister van volksgezondheid - die kwam met een drankje aan op kruidenbasis. En dat hielp 15 minuten. Toen sprong de koning weer op: "Whoaaah! Ik kan niet meer zitten, ik kan niet meer staan. Wie helpt me?" De derde was Tamanua. Tamanua was de miereneter. Hij kwam met een geheim drankje, waarvan de koning een klein slokje mocht nemen. De rest van het drankje goot Tamanua over de koning zijn schedeldak, met allerlei woorden zoals "abacadabra" en "boterham met pindakaas en jam".

En dat hielp! Wel anderhalve dag was de koning rustig in slaap gevallen en aap Makaku en Tamanua die stonden bij de koning zijn bed te wachten tot de koning weer wakker zou worden. Om te zien of ze de beloning van de koning uitgeloofd zouden krijgen. Opeens sprong de koning op: "Whoeaaa! Ik kan niet meer zitten! Ik kan niet meer staan! Het doet zo'n pijn. Dit hier is de allerergste pijn die er bestaat."

Het zal jullie misschien niet verbazen wie juist op dat moment binnenkomt: de spin Anansi. "Ga weg!" zei de koning, "ga allemaal weg! Ik wil niemand meer zien! Dit hier is de allerergste pijn die er bestaat." "Maar koninkje, ik ben het; uw nederige onderdaan Anansi. Ik heb iets goeds voor u." "Niemand kan mij helpen." "Maar ik wil u troosten. Er zijn dingen die nog meer pijn doen dan uw kwaal." "Wat!? Wat beweer je daar, jij langpoot, leeghoofd?! Wat doet dan nóg meer pijn?"

Anansi zei: "Uh, uh, koning, excellentie, excuseer mij, maar een leugen doet nog meer pijn. En als u dat wil, kan ik het bewijzen." "Bewijs het dan!" "Als ik het u bewijs, heer koning, geeft u mij dan zeer veel geld als beloning?" "Ik geef je wat je toekomt. Dus als je nonsens kletst, dan laat ik je in hele kleine stukjes scheuren!" Anansi was helemaal niet bang. Hij was helemaal niet bang: hij lachte zelfs. "Hihihi. Ik krijg je wel," zei 'ie. En hij ging snel naar huis, naar zijn vrouw Makuba. Hij kwam thuis en hij zei: "Vrouw, ik heb belangrijk werk."

Die nacht ging hij met zijn kleine zoontje Kwami naar het paleis. Hij lichtte er een stoeptegel op, en groef een gat. Toen moest Kwami in het gat gaan zitten, en Anansi legde de tegel weer over het gat. Anansi zei: "Kun je ademhalen?" Kwami zei: "Ja papa, ik kan ademhalen." "Kun je de sterren zien schijnen?" "Ja papa, ik kan de sterren zien schijnen, hoor. "En toen liet Anansi zijn broek zakken, en maakte een grote stinkende poepedrol op de tegel. Anansi zei: "Kwami, heb je onthouden wat je moet zeggen, als iemand het ruikt?" Kwami zei: "Ja papa, ik heb het onthouden, hoor. Ik moet zeggen:... " "Sssstt! Nog niet zeggen. Pas als iemand het ruikt. Ga jij nog maar wat slapen. Ik klim boven in de boom, en ik wacht af wat er morgenochtend gaat gebeuren. Niks zeggen, pas als iemand het ruikt."

De volgende ochtend komen de dieren langs het paleis en zien de grote hoop liggen. Popokaai de papegaai roept: "Wat is dat nou? Schande, schande, schandaligheid!" Secrepatu de schildpad die zegt: "Huh? Huh? Poep op de koninklijke stoep?" "Schande, schande, schandaligheid!" "Poep op de koninklijke stoep?" Aap Makaku komt eraan en zegt: "Hé, opgedonderd! Ga weg jij! Of ik kom je in je poten bijten. Stinkend gepeupel! Wie heeft er hier in zijn broek gepoept? Waar komt die lucht vandaan? Het komt hier ergens vandaan. Whaa! Wie heeft dat gedaan?"

En die poep zei: "De koning heeft mij gedaan." "Wacht even. Wacht even, volgens mij heb ik het niet verstaan," zei Makaku: "Ik zei: wie heeft dat gedaan?" En die poep zei weer: "De koning heeft mij gedaan, zeg ik toch." "Dat kan toch helemaal niet? De koning zal toch niet op zijn eigen stoep hebben gepoept, of wel? Zou de koning nou op z'n eigen stoep poepen, denk je?" "Weet je wat?" zei iemand: "Laten we het aan de koning zelf vragen." "Hé, goed idee. Laten we het aan de koning Konu zelf vragen." Maar niemand wilde het aan de boze koning gaan vragen. Iedereen was doodsbang. Iedereen wees naar de aap en zei: "Aap, aap, aap, laat aap Makaku maar gaan."

De koning was intussen opgestaan van zijn ziekbed om te kijken wat dat voor lawaai was op zijn koninklijke stoep. Aap Makaku ging naar hem toe en zei: "Uh, uh, uwe koninklijke narigheid, uh, uwe koninklijke harigheid, uh, uwe koninklijke hoogheid, majesteit, ja, een zeer onaangename post. Vanwege onderzoek verzoeken wij u uh... Men denkt dat u heeft uh, poepoepoe... men zegt dat uw billen hebben gepoepoepoe..." Hoe zeg je dat nou tegen die vent? De koning z'n ogen vielen bijna uit zijn schedeldak toen hij die stinkende belediging op zijn stoep zag. "Wat?!" zei hij, "Wat is dat hier?! Wie heeft deze poep op mijn stoep gepoept?!" Niemand durfde wat te zeggen van pure schrik. Maar plots was daar het stemmetje van de poep en die zei: "Maar koning, jij hebt mij toch gepoept?"
O, je zou je ogen bijna niet geloven! Afschieten van raketten, atoombommen ontploffen zelf, zo groot was de woedeuitbarsting van deze koning Konu.

Hij begon van links naar rechts, van noord naar zuid, vreselijke klappen en meppen uit te delen van razernij, dat al zijn onderdanen dekking moesten zoeken tussen boomstronken en hoog in de boom. "Huhuhuh. Ik heb op mijn eigen stoep gepoept." jammerde de koning tenslotte toen hij weer op adem was gekomen. Anansi, die ondertussen uit de boom was gekropen, zei: "Hé, een werkelijke leugen is dat. Want ik, Anansi, kan bewijzen dat de koning zijn billen onschuldig zijn aan deze poep." Iedereen was opgelucht en iedereen was blij. Anansi zei: "Nee, jullie moeten niet zo snel blij zijn, want al die tijd dat deze leugen duurde, heeft de koning helemaal niets gevoeld van zijn steenpuist op zijn rechterbil. Haha. Ik zei het jullie toch: een leugen doet meer pijn dan die kwaal van u." En daar gaf de koning Anansi gelijk in; hij voelde inderdaad niet zoveel meer van zijn steenpuist.

Anansi zei: "Ik zei het jullie toch? Een leugen doet meer pijn dan heel die kwaal van u. Ik, Anansi de spin, ik heb het bewezen. Of niet?" En toen kreeg Anansi veel geld als beloning van de koning.

(Dit Afrikaanse Anansi-verhaal is verteld door de Creools-Surinaamse verhalenverteller Winston Scholsberg)

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com