Menu Content/Inhalt
Gespierde spijkers!
zondag 12 december 2010

ImageSpijkers!!! Spijkers op laag water zoeken. De spijker op z’n kop slaan. Je kennis bijspijkeren. Een spijker in je kop hebben. Hij weet voor elke spijker een gat. Spijkers met koppen slaan. Een scheet op een plank spijkeren. Als je hamer je enige gereedschap is, lijkt elk probleem op een spijker. Wie een huis wil bouwen moet eerst spijkers tellen. Ja, die laatste, die is echt van toepassing. Hoezo? Ik heb namelijk in een gekke bui bedacht om met de kinderen van groep 7 en 8 tijdens het vakantiefeest met als thema ‘Voel je thuis?!’ een echt huisje of hut te gaan timmeren. Je kan nu eenmaal gewoon niet meer met een eenvoudig kleurplaatje of knutselwerkje aan komen voor die grote gasten. Wil je de oudere kinderen uitdagen en lokken naar een vakantiefeest in de kerk, dan is daar echt meer voor nodig. Daar is een stoere en uitdagende activiteit voor nodig met veel kunst en vliegwerk.

En dat moet ze natuurlijk van te voren gemeld worden, anders komen ze bij voorbaat al niet opdagen. Dus verklapten we op de uitnodiging alvast dat we met de oudste kinderen een stoere activiteit gaan doen en dat ze daar een hamer voor mee moeten brengen. Maaaaar... wie een huis wil bouwen moet eerst zijn spijkers tellen! En spijkers (geld) hebben we natuurlijk wel, maar niet om te gebruiken voor prachtig nieuw hout van de bouwmarkt. Dus ging ik op zoek naar sloophout. Zette in het kerkblad een oproepje, met de vraag om afvalhout. En dit leverde zegge en schrijve precies drie pallets op. Tja, erg aardig natuurlijk, maar niet genoeg voor twintig kinderen.

Nu rijd ik regelmatig door ons tuindersgebied richting Berkel en daar zag ik al meerdere malen bij een potplantbedrijf grote pallets met latten en stokken buiten staan. En ze bleven maar staan, tot ik toch maar een keer gestopt ben. Want ja, dat hout kwam duidelijk niet vanzelf naar me toe. Ik stapte manmoedig het bedrijf binnen en vroeg naar de baas van de zaak. Een erg lange man, soort Goliath, keek op mij neer en vroeg wat hij voor mij kon betekenen. En toen flapte ik het er gewoon maar wat bedremmeld uit: ‘Wat doet u met al dat hout?’ Binnen bleek nog veel meer te staan. Hij keek me verbaasd aan. ‘Wil je het hebben?’ vroeg hij me. Dus antwoordde ik hem snel: ‘Nou, graag! We gaan namelijk met kinderen hutten en huisjes timmeren in de kerstvakantie’. Nou de deal was snel gesloten, ik mocht de hele bliksemse bende meenemen. Was ik even blij! En hij ook…

Er zaten helaas wel wat spijkers in, maar ach die zouden we wel even verwijderen met wat schoolkinderen op zaterdagmiddag. Totdat ik door de spijkers het hout niet meer zag! Nee, dit was geen klusje voor alleen maar een paar schoolkinderen. Hier zijn echte volwassen spierballen voor nodig. Ik kreeg het er warm van. Ik had een serieus probleem. Maar op eens had ik een helder moment en kreeg een mooi idee. En zo stuurde ik de gehele kerkelijke gemeente een mailtje met de vraag om spierballen en echte kerels met klauwhamers en nijptangen! Niet geschoten is altijd mis! Samen met Kees en onze hulptroepen haalden we op vrijdagmiddag een aanhanger hout met een kop erop. Kees verklaarde me voor gek. Maar gelukkig kreeg ik steun uit de gemeente van mijn gespierde broeders, broedertjes en zus.  En zo gebeurde het dat we gistermiddag een schuur met zestien spijkertrekkers aan het werk hadden.

De schuur was ingericht als werkplaats, voor ieder een eigen plekje en emmertjes voor de spijkers. Dit veroorzaakte natuurlijk een herrie van jewelste! Het beloofde muziekje was amper te horen. Er werd keihard gewerkt door groot en klein. Het was een ontzettende grote klus, met soms onmogelijke spijkers die verwijderd moesten worden met breekijzers en tangen. In sommige planken wel zeven spijkers. Een van de spijkertrekkers die wat minder spierballen en wat meer hersenen had stelde voor om volgend jaar toch maar weer gewoon een kleurplaatje voor te bereiden voor groep 7 en 8. En spijkerpoepen met kromme spijkers kon toch ook best leuk genoeg zijn! Aldus de gespierde spijker...Maar moedig gingen de spijkertrekkers door, tot het bittere eind. Rond een uur of vier was de klus geklaard en de rommel opgeruimd. Kanjers waren het allemaal. Hé bedankt jongens!

muren deuren en ramen
één voor één, steen voor steen
niet alleen maar
samen, zijn wij het huis van de Heer
samen, zoveel verschillende namen
samen, zijn wij het huis van de Heer
samen Amen.

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com