Menu Content/Inhalt
Ik ben weer HIP!
zondag 20 februari 2011

ImageWie kent het niet van vroeger? Iedere oma had er tenslotte wel wat van in huis… en mijn oma was dan ook dolenthousiast, toen ik als tiener Boerenbont bij elkaar ging vergaren. Ze spaarde met mij mee. Met de Gouda’s Glorie zegeltjes van de boter en de spaarpunten van de supermarkt A&O. Ik weet niet wat mij in dat Boerenbont zo trok, een soort van heimwee naar nostalgie, grootmoedertijd, het sobere leven? Wie zal het zeggen. Alles werd netjes in dozen achter het schot –mijn domein- in mijn slaapkamer bewaard. Kop en schotels, mokken, melkbekers, gebaksbordjes, nestschalen, werkelijk waar alles spaarde ik bij elkaar.

En ik hield zelfs in een schriftje bij wat er allemaal achter het schot verdween, omdat de verzameling zo groot werd, dat ik niet meer precies wist hoe rijk ik al was. Zo gebeurde het dat ik per ongeluk de borden, diepe, platte en ontbijtbordjes niet genoteerd had en toen ik aan een eigen huisje, boompje en beestje begon er dus stapels borden achter het schot vandaan kwamen. En nu zo’n twintig jaar verder in de tijd, nu ik niet meer alleen ben, eet en drink ik nog steeds van dat zelfde oer-Hollandse servies en komen die borden maar wat goed van pas. Zelfs het bijpassende geborduurde Boerenbonte tafellaken van mijn oma’s hand ligt nog regelmatig op de tafel. Ik de sentimentele, nostalgische huismuts ben er nog steeds niet op uitgekeken. Helaas is er wel het één en ander van de verzameling gesneuveld, zijn er hier en daar wat chipjes af en zijn mijn theedoeken versleten.

Mijn oer-Hollands servies, het imago van het Boerenbont. Toch is het motief waarschijnlijk ontstaan in Engeland, waar een aardewerkfabrikant het in de eerste helft van de negentiende eeuw heeft overgenomen uit de volksschilderkunst. Het patroon is opgebouwd uit slechts een aantal simpele motiefjes en kleuren, daarom kon het gemakkelijk in massaproductie worden genomen. In de fabrieken werd de decoratie vooral uitgevoerd door vrouwen, ieder schilderde haar eigen haaltje of blaadje op het aardewerk, waarna de stapel naar de volgende ging die haar deel deed. Tegenwoordig worden de blauwe motieven met mallen gespoten, maar het rood en groen wordt nog steeds met een penseel met de hand aangebracht. En natuurlijk de karakteristieke gele stip. Zo is er geen kopje of bordje hetzelfde.

Valt zaterdag de krant in de brievenbus en wat blijkt? Ik ben nog helemaal HIP. Of eigenlijk weer helemaal HIP! Hoe bedoel je? Zie ik je denken ‘HIP’! Het is zo HIP dat zelfs de verzamelaarvereniging niet meer uitsluitend uit bejaarden bestaat. Een zeldzaam object ‘deed’ op marktplaats maandag zomaar 600 euro. Als Yvon Jaspers bij het populaire programma ‘Boer zoekt vrouw’ zich mag kleden in een soort theedoek, mogen wij weer lekker eten en drinken uit Boerenbont. Een servies voor mensen met een overschot aan plattelandsromantiek en een gebrek aan smaak. Ha, ha, dat ben ik dus, aldus de krant! Mijn oma moest eens weten…

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com