Menu Content/Inhalt
Köttbullar & Povel
donderdag 03 maart 2011

ImageHeerlijk voorjaarsvakantie! Lekker even niet op de klok kijken, wat langer blijven liggen en natuurlijk tijd voor ons traditionele ontbijtje bij IKEA. Maar dit keer hadden we ook wat te shoppen. Vorige week kregen Klaas en Rik beide een nieuw Expedit bureau. Twee bureaus die aan elkaar geschakeld worden door een Expedit boekenkast, zodat ze allebei hun eigen afgescheiden werkplekje hebben. Ideaal en het staat erg leuk en speels. Natuurlijk moest er nog een kvart bureaulampje bij komen, wat nyttja fotolijstjes en flört opbergdozen voor in de Expedit boekenkast. En om aan de nieuwe bureaus te zitten waren twee snille bureaustoelen ook wel handig. Dus zo hadden we een heel lijstje af te werken. En Sam had bovendien zijn zakgeld meegenomen want die wilde een Sparka bal kopen. Dus na ons overheerlijke ontbijtje togen we vijf man sterk de winkel in, op zoek naar onze spullen.

Binnen een korte tijd hadden we alles bij elkaar geshopt en ondertussen een aardige cursus Zweeds achter de rug. Natuurlijk zijn het allemaal bouwpakketten en zelfs de snille bureaustoelen waren bouwpakketten. Dus de snille zitting, onderstel en povel wielen werden op een kar geladen. Het stond allemaal overigens wel heel overzichtelijk bij elkaar. En toen gingen we op naar de kassa. En let op: langs de zelfbedieningskassa. Dat was een avontuur op zich. De spullen mag je allemaal één voor één zelf scannen en dat was natuurlijk een leuke klus voor de jongens. Marjan en ik mompelden nog tegen elkaar dat je op deze manier toch wel erg makkelijk het één en ander zonder te betalen mee zou kunnen gappen. Dus letten we extra op. Afijn, alles werd in de auto geladen maar natuurlijk niet voordat we nog een ijsje aten bij de IKEA bistro. Thuis gekomen werden de spullen meteen naar boven gesjouwd en door mijn eigen klusseniers in elkaar geknutseld. En dat viel niet tegen, ze zijn best wel handig, van wie ze dat hebben? Geen idee!

Maar ze hielden wel wat over… Namelijk twee pakketten met wielen voor onder de snille bureaustoelen. Nu houden we wel eens meer wat over, maar wat bleek, de wielen zaten al in de verpakking bij het onderstel van de stoelen. Dus die hadden we dus eigenlijk niet apart moeten aanschaffen. Zo zaten we met tien povel wielen over, die we wel betaald hadden maar niet nodig hadden. Nu loopt hier thuis alles aardig op rolletjes dus deze hadden we toch echt over. Kijk en dat was jammer, die moesten dus gewoon weer retour. Maar, bedachten Marjan en ik, dat is niet erg, want we wilden toch al een keer samen het Köttbullar menu uitproberen. Patatten met echte Zweedse gehaktballetjes. Dus dat was geen probleem, mooie reden de volgende dag terug te gaan en samen lekker te eten. En zo gebeurde het…

Marjan maakte een schaal lasagne klaar voor de mannen en schoof die in de oven. Thuis zocht ik de kassabon en de povel wieltjes en bedacht me toch eens te kijken wat we daar daadwerkelijk voor betaald hadden. Maar bij het bekijken van de bon, kwam ik tot de lelijke ontdekking, dat mijn mannen de wieltjes niet gescand hadden. En dat wij dus de wieltjes helemaal niet betaald hadden. Oei, flitste het door mij heen en wat nu? De één na de ander zei: ‘maar dan hoeft u ze toch ook niet terug te brengen?’ Waarop ik dacht: ja kom nou… eerlijk duurt het langst, die wielen gaan gewoon terug. Want ik kon ze bovendien ook nergens voor gebruiken! En tja, Marjan en ik zouden daar tenslotte eten en zo vertrokken wij toch opnieuw richting IKEA restaurant. Wat een heerlijk idee was.

Aangekomen bij IKEA toch eerst maar met de wielen onder onze armen richting klantenservice, want daar moesten we eerst vanaf. Maar tja, wat zou ik gaan zeggen? Gewapend met bon, waar de wielen niet opstonden, melden we ons aan het loket. En begon ik mijn verhaal tegen de mevrouw aldaar. Ik vertelde haar over de bureaustoelen, bouwpakketten en dat we met dubbele wielen zaten en ‘ja’ reageerde ze al vlot ‘die heeft u dubbel, want die lagen erbij, maar zaten al in het pakket’. Waarop ik reageerde: Inderdaad. ‘Dan krijgt u uw geld terug, geen probleem’. Waarop ik weer zei: 'ja, wel een probleem, ze staan namelijk niet op de kassabon’. En ik legde haar uit dat we ze nooit betaald hadden. Waarop de mevrouw een beetje rood werd en vroeg waarom ik ze dan terug kwam brengen.

Dit was dus blijkbaar niet normaal. Dat je iets terug brengt wat je gestolen hebt en waar je dus helemaal geen recht op had. Ze reageerde heel verbaasd, maar vertelde me met twijfel in haar stem dat ze me tot haar spijt in dit geval geen geld terug kon geven… Marjan en ik lachten ons krom. Want dat was natuurlijk heel onze bedoeling niet! Vervolgens deed ze een greep onder de balie en gaf ze ons een dikke stapel met tegoedbonnen voor fika koffie en appeltaart en ook nagonting litet – Zweeds voor iets lichts- frisdrank, hot dog en ijs. Dus opnieuw een reden om terug te komen bij IKEA. We kwamen niet meer bij, om de beduusde mevrouw die niet wist wat ze aan moest met klanten die iets terugbrengen wat ze eigenlijk gestolen hadden. We gingen huppelend richting restaurant en hebben daar uiteindelijk voor een paar euro heerlijk Zweeds gegeten. Wanneer gaan we weer??? Want we hebben nog wat bonnen…

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com