Menu Content/Inhalt
Schril contrast!
zondag 10 april 2011

ImageZaterdagmorgen was ik samen met Bart en zijn voetbalteam Soccer Boys E2 voor de beslissende competitiewedstrijd in Alphen aan de Rijn bij de voetbalvereniging Alphia. Het beloofde een heel spannende wedstrijd te worden, de beslissende wedstrijd! Er lag dan ook heel wat druk op de smalle schoudertjes van onze dappere Soccer Boys. Maar ze hadden er zin in en bovendien zaten ze vol goede moed. De wedstrijd moest gewonnen worden, maar gelijkspel zou ook voldoende zijn om de kampioenstitel op hun naam te krijgen. Dus er moest hard gewerkt worden en niet te licht gedacht. Vol spanning stond keeper Bart in het doel heen en weer te dribbelen. En de wedstrijd kon beginnen…

En die was zeer spannend, de teams waren zichtbaar aan elkaar gewaagd. Alhoewel de zon zich nog niet zo liet zien en de temperatuur nog vrij laag was, stonden ook wij als ouders al snel peentjes te zweten. Binnen een mum van tijd schoot Alphia de eerste bal bij Bart in het doel. Wat logisch gevolgd werd door hard gejuich bij de tegenstanders. Maar er was nog niets te verliezen, ze hadden immers nog een hele wedstrijd te gaan. Maar onze Boys lieten hun koppies hangen en de schouders zakten af. Hoe we ook schreeuwden als trouwe toeschouwers de bal wilde er maar niet in en was steeds aan de verkeerde kant!

Maar gelukkig kregen de kerels een opleving en weer controle op het spel en werd al snel  één – één gescoord. We gaven ze groot applaus! Na de rust en een flinke peptolk van de coach werd de wedstrijd voortgezet. Maar opnieuw scoorde de tegenpartij twee keer achter elkaar. De stand was nu drie – één. Erg listig dus, we zagen het somber in en de overwinning aan onze neus voorbij gaan.  Maar de dappere Boys lieten zich niet kennen en kwamen terug met vereende krachten. Alsof ze allemaal ineens het licht zagen en één of andere Dextro injectie hadden gekregen. Zo kwamen er in de laatste tien minuten nog vier prachtige knallen van doelpunten bij op het lijstje van de Soccer Boys. Een dikke welverdiende overwinning met tenslotte een stand van drie- vijf!!! We waren schoor van het schreeuwen en super trots!!! In de verte hoorden we in een wijk vuurwerk en we lachten, dit was ter ere van onze Boys.

Terwijl de tegenpartij met de staart tussen de benen het veld verliet, renden onze jongens een ere rondje over het veld, trots en opgelucht als ze waren, de grote kampioenen! Alsof ze de hele wereld hadden verslagen. Ze zegevierden. En mijn keepertje Bart werd met brede glimlach op het gezicht, letterlijk op handen gedragen van zijn mede spelers. Ze gooiden hem in de lucht, wat een feest! Het is maar een spelletje, maar als ouders speel je mee en heb je plezier om de overwinning van het team en dus je kind. Er werd op gedronken en geklonken met een eerlijk verdiend zakje chips. We vierden ons feestje inmiddels met een stralende zon! Maar wat is geluk broos en vaak van korte duur.

Thuisgekomen enkele uren later hoorden we het vreselijke nieuws van de ramp die zich de afgelopen morgen had voltrokken vlak bij het voetbalveld in het winkelcentrum ‘de Ridderhof’ in Alphen aan de Rijn. Eén of andere Don Quichotte die in het wilde weg had lopen schieten met een machinegeweer. Alsof het een spelletje was…. Gruwelijk! Wat maakt de zonde veel kapot! Het vuurwerk wat we tijdens de wedstrijd hoorden, had gezien de tijd uiteindelijk niets te maken met het rampzalige schietincident. Maar al met al bestaat het leven uit één groot schril contrast! Een mooie zonnige zaterdag kantelde in chaos. We lijden mee met de nabestaanden en zwaargewonden. En bidden: Ontferm U Heer, laat Uw Koninkrijk komen!

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com