Menu Content/Inhalt
Froggie
vrijdag 20 mei 2011

ImageMarjan staat te gillen als een keukenmeid in, uiteraard, de keuken. Alsof ze aangevallen wordt door één of ander monsterlijk figuur… Ik ren naar de keuken om haar te redden, zit er alleen maar een heel lief klein groen kikkertje op de plavuizen en Marjan op het aanrecht. Natuurlijk lach ik haar uit en raap ik het kleine, glibberige wezentje met zijn gladde, koude lijfje op van de keukenvloer. Ik maak een praatje met hem: ‘Zeg hé, kleine verstekeling, waar kom jij vandaan?’ En ik denk bij mezelf, zal ik hem een kusje geven? Maar prinsen hebben we genoeg hier in huis!

Ik loop met hem op mijn hand de tuin in en zet hem voorzichtig op een drijvend blad van de waterlelie in ons vijvertje. Goudvissen komen nieuwsgierig met hun oranje kopjes boven water kijken naar de brutale indringer. 'Zo gezellig' denk ik, 'hoe meer zielen hoe meer vreugd’. En wie weet, als onze gast langer blijft en niet zijn koffers pakt, drijft er over een poosje misschien wel kikkerdril en verwelkomen we nog meer van dit soort groene mannetjes? We zullen zien. En iedere keer als ik langs mijn vijvertje loop, zweefduikt ons kikkertje elegant met een mooi boogje in het water. Ook reageert hij bliksemsnel met zijn tongetje als er een beestje voorbij komt vliegen en eet hij dit hapje smakelijk op.

Zo te zien voelt Froggie zich als een vis in het water bij ons in het vijvertje. Hij is nu al zo’n week of twee te logeren en trekt zo iedere dag al borstcrawlend zijn baantjes. Tijd om me eens te verdiepen in het leven van de kikker. Dus handig, even op internet rondsurfen. Lees ik daar tot mijn grote afschuw dat kikkers een vreselijke hekel hebben aan goudvissen. En wel omdat goudvissen hun nageslacht, het kikkerdril opeten. En nog erger, zie ik daar zo’n vreselijke dikke kikker met een goudvissen staart nog net uit zijn bek op de foto staan. Ik ren naar de vijver, om al mijn goudvisjes te tellen. Dat de katten zo’n lekker visstickje opeten alla. Maar een kikker? Niet te geloven.

Gelukkig zwemmen er nog zeven vrolijke visjes rond en missen we er geen één. Ik zak weer met een zucht op mijn krukje neer achter de PC en lees verder over het voedsel van de kikker. Blijkt dat ze zelfs met gemak heerlijk muizen en mussen verorberen !!! Het moet niet gekker worden, ’t is maar goed dat de kippen achter het gaas zitten. En nu? De natuur zijn gang laten gaan? Het schijnt bovendien dat kikkers goudvissen op verre afstand kunnen ruiken. En omdat ze zo'n hekel hebben aan dit oranje volkje, pakken ze op zwoele zomeravonden hun biezen en gaan ze op zoek naar een ander watertje om daar rustig te drillen.

Vooralsnog moet Froggie nog maar even in ons vijvertje blijven, we zullen zien wat er gebeurt. Het komende weekend belooft het mooi, zwoel en romantisch weer te worden en dan gaat hij wellicht op vrijersvoeten, op zoek naar de liefde van zijn leven. Op zoek naar een prinses waar hij alles mee kan delen. Want zeg nu zelf, alleen is maar alleen. Dus Froggie doe je best, pluk een bloem, plak die achter je oor of prop hem tussen je tandjes. Maak een aantal record hoogtesprongen om zo de aandacht te trekken van een knap en mollig kikkervrouwtje. Zing met je bariton stem een liefdeslied. Maar denk erom, gedraag je en hang vooral niet de driftkikker uit! We wensen je al het geluk van de wereld, met heel veel klein en snoezig kroost. Maar laat onze goudvisjes alsjeblieft met rust. Vaarwel, het ga je goed! Of zal ik hem alsnog een kusje geven?

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com