Menu Content/Inhalt
Vreemd luchtje
woensdag 22 juni 2011

ImageHebt u het wel eens gegeten, zo’n heerlijk witlofschotel met ham en kaas en met natuurlijk zo’n prachtige goudgele korst er boven op? Echt ouderwetse zondagse kost. En weet u wat zo handig is? Je maakt de schotel van te voren klaar. Hele witlofstronkjes koken, aardappelen schillen, koken, stampen, ham snijden, je rommelt de schotel in elkaar, strooit er wat geraspte kaas overheen en schuift het gerecht voila op het rooster in het midden van de oven, alvorens de oven leeggehaald te hebben!!! Vooral voor de zondag erg makkelijk, we stellen namelijk de tijdschakelaar van de oven in voordat we ter kerke gaan. En zo gebeurt het als de dominee 'amen' zegt op zijn preek, dat onze witlofschotel al heerlijk in de oven staat te pruttelen en bijna klaar is om aan te vallen.

Zo ook afgelopen zondag. Het was Vaderdag en we hadden al heel wat zondagen soep of snelle happen gegeten, dus moest het er maar weer eens van komen. Meestal rommelen we samen wat in de keuken, maar dat was vandaag voor Kees verboden terrein. Want op Vaderdag wordt vader immers in het zonnetje gezet. De schotel was al snel in elkaar geknutseld en het vlees alvast wat voorgebraden. Kees stelde wel even de oven in, want daar heb ik nu eenmaal geen kaas van gegeten. En zo konden wij uitzien naar een heerlijke witlofschotel met goudgele korst en natuurlijk daarbij een heerlijk glaasje wijn.

Afijn, toen we dus daadwerkelijk uit de kerk kwamen en de voordeur van ons huis openden, kwam de heerlijke geur ons al tegemoet. Alhoewel, heerlijk? Het rook toch wel degelijk iets anders dan we gewend waren. Alle alarmbellen begonnen bij mij te rinkelen. En toch was de lucht niet echt een vreemde lucht voor mij. De raderen gingen draaien, wat nam mijn neusorgaan waar? We stormden met z’n allen richting keuken en staarden door het raampje van de oven waar de witlofschotel heerlijk en vrolijk stond te pruttelen. Natuurlijk zette ik de oven direct uit. Zo te zien niets aan het handje. Tot één van de kinderen riep, er ligt een hamburger onder in de oven! Een hamburger? Dat was onmogelijk, want die hadden we in geen weken gegeten. Maar die lucht, waar deed me die toch aan denken?

We lieten de klep van de oven angstvallig dicht. En ineens flitste het door mijn hoofd: ‘crème brullee’! Dat was wat ik rook. Een soort aroma van caramel en verbrande suiker door elkaar heen. Maar wat bracht na verhitting en vervolgens door verbranding zwart geblakerd die lucht voort? We besloten de oven toch maar te openen. De witlofschotel werd op de tafel gezet en de bakplaat onderuit de oven werd voorzichtig uit de oven getrokken. Maar na veel hersenkrakers viel uiteindelijk het kwartje, het was een klein zakje custard pudding uit een pak appeltaartmix, dat nu inmiddels de vorm van een verkoolde hamburger had. Die heerlijk lag te sputteren, bellen lag te blazen en te puffen.

Vandaar die lucht! Tja, dat heb je als je de oven gebruikt als voorraadkast. Het liep dit keer gelukkig met een sisser af! Voortaan toch maar beter opletten misschien? Voordat we na het 'amen' van de preek ons huis bij thuiskomst geheel in rook op zien gaan... Gelukkig waren we al voorzien van een toetje en konden we de crème brullee laten voor wat het was. Helaas stond mij na de toch wel voortreffelijke maaltijd nog een onaardig klusje te wachten… Maar gelukkig had ik daar de Brillo voor.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com