Menu Content/Inhalt
Puzzelen
zaterdag 16 juli 2011

ImageWeet je nog hoe leuk het vroeger was om aan de keukentafel legpuzzels op te lossen? Gezellig met z'n allen rond de tafel, mok chocolademelk erbij en puzzelen maar! Vrijwel iedereen –van mijn leeftijd- heeft ooit wel eens gepuzzeld met puzzelstukjes. Voor de een elke keer een uitdaging. Voor de ander is het een gruwel, verschrikkelijk. En dan heb ik het wel over de echte puzzels! Oostenrijkse Peter en Heidi landschappen compleet met sneeuwtoppen. Watervallen of gewoon nostalgische plaatjes als Ot en Sien. Puzzels van minstens 1000 stukjes. Een gigantische klus om alles dan passend en in elkaar te krijgen.

Dus bedacht ik me van de week ineens, toen de jongens zich lichtelijk liepen te vervelen en ik niet weer als activiteitenbegeleidster op wilde treden, wat zouden onze jongens van dat ouderwetse puzzelen terecht brengen? Of is puzzelen uit de tijd met die computer en al dat andere fantasieloze speelgoed van deze tijd? Zijn ze snel afgeleid of zullen ze juist geduldig en fanatiek door blijven puzzelen tot het bittere einde en het plaatje compleet is?

Ik sprong in de auto en reed naar een kringloopwinkel, daar bulkt het namelijk vaak van de puzzels, maar helaas zonder resultaat. Er hing een bordje ‘wegens vakantietijd gesloten’. Maar de Lidl had een leuke aanbieding, hoe toevallig. Dus kocht ik daar een puzzel van 1000 stukjes. Een prachtige, stoere, bijna fluoriscerende, gestreepte tijger liggend op het mos, onder de varens. Compleet met op de achtergrond een gigantische waterval, bergtoppen, palmbomen en natuurlijk een volle maan.

De jongens begonnen spontaan met hun grote, bruine ogen te rollen. Maar de puzzel werd met enthousiasme ontvangen. Een groot stuk karton werd uit de schuur gehaald als ondergrond. En de broertjes gingen fanatiek aan de slag. Even bedacht ik me, voor hoelang? En zouden ze dezelfde tactiek volgen als wij vroeger? Afwachten maar...

Ik hoorde ze discuseren: Eerst proberen we alle randstukjes bij en aan elkaar te krijgen. Zo ontstond er in ieder geval een helder kader. Vervolgens werden de stukjes bij elkaar gezocht van bepaalde kleuren en patronen. En verder is het maar proberen, steeds weer, tot het lukt, tot het past. En steeds weer een uitdaging om dat éne stukje te vinden. Eerlijk gezegd vallen de jongens me beslist niet tegen. Er wordt hard gewerkt en telkens weer zakt er een oudere broer of zus behulpzaam en nieuwsgierig neer, om vervolgens te kijken of ze ook beschikken over het ongekende puzzeltalent van de kleine broertjes.

Inmiddels is de tijger, de aarde, het mos de varens en de maan al zichtbaar. En langzaam aan wordt er een prachtig plaatje compleet gemaakt door de gehele familie. Wat een teamwork!  Ondanks dat ze hier thuis gruwelen van warme chocolademelk, herleven oude tijden. Puzzelen is dus toch nog een leuke bezigheid. Puzzelstukjes, puzzelstukjes, puzzelstukjes, groene, paarse, zwarte… en vooral veel groen en blauw. Hun hele leven bestaat momenteel alleen maar uit puzzelstukjes. Nu maar hopen op een goede finale!!!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com