Menu Content/Inhalt
Appeltje Eitje!
donderdag 20 oktober 2011

ImageTja, het moest er dan nu toch maar eens van komen… De herfst laat zich van zijn beste kant zien met wind en regen. De tuinset, parasol, vuurkorf, terrashaard, losse bloempotten, alles moet weer in de schuur. Maar als je er nu geen poot meer kan verzetten? (Sorry dat ik zo grof ben) Dan heb je toch echt een groot probleem. Zelfs het onkruid staat vrolijk als een kruidjeroermeniet tussen de fietsen te bloeien. Door de ramen heen heeft ook de hedera zijn weg gevonden. Dit is nu duidelijk zo’n klus die ik maar voor me uitschuif en schuif en schuif…

Er liggen o.a. 8 regenjassen, 4 regenbroeken, 24 losse laarzen, 6 paar voetbalschoenen, kettingkasten en emmers te slingeren. En wat te denken van het afval, lege pakjes drinken, flesjes, ik vind zelfs een kartonnen beker van Douwe Egberts… Het haardhout dat eens zo prachtig opgestapeld stond, is een beetje gaan schuiven en de tuinkussens zitten dik onder de kattenharen. Want ons kattenvolkje zit hier maar wat graag in het zonnetje (als die schijnt). Als je niet beter zou weten, waan je je op de gemeentewerf of in de schuur van de Tokkies. En ja, waar ga je dan beginnen? Je haalt diep adem en rolt je mouwen op en roept vervolgens eerst alle loslopende jongens die thuis zijn bij elkaar. Helaas tel ik er maar twee.

Maar met z’n drieën hebben we toch zes handen… en vele handen maken licht werk. Het gaat helaas niet helemaal van harte. Maar ík ben tenslotte ook niet verantwoordelijk voor deze puinhoop. Plus dat kinderen jong moeten leren opruimen. Ik hoop dat ze zich zo bewuster worden van het rommelige spoor dat ze achter laten, waar ze ook maar lopen. Dus zo gaan we met frisse tegenzin aan de slag. En elke keer geef ik Bart en Sam een opdracht. Alles gaat van zijn plek, onkruid wordt getrokken, lege bloempotten, laarzen, schoenen, lekke ballen, kisten, verfresten, gereedschap, alles wordt gesorteerd. En buiten groeit de stapel grofvuil.

Als de schuur opgeruimd en flink geveegd is, sjouwen we met elkaar de tuinset naar binnen. De parasol krijgt een mooi plekje. En we checken de tuin op losse spulletjes die opgeslagen moeten worden. Ik vraag Bart de allang uitgebloeide bolchrysant bij de voordeur in de container te gooien. En dat heeft hij wel heel snel gedaan. Maar als ik me even later over de container buig, zie ik daar mijn net gekochte bloeiende heide van bij de achterdeur op z’n kop liggen! Sam loopt met een klapstoel naar de bedrijfsschuur en als ik hem naroep: ‘Hé! Waar ga jij naar toe met die stoel?' roept hij heel verontwaardigd terug: ‘Naar de schuur natuurlijk!’ Tja, we hebben ook zoveel schuren. Weet hij veel dat ik die bij ons huis bedoel...

Ach ze doen hun best! Binnen no-time-appeltje-eitje is het schuurtje weer spik en span en zijn we even vergeten hoe ruim het er net nog was. Leeg zouden we er wel een feestje kunnen vieren. De regenpakken sjor ik uit de wasmachine en hang ik aan de lijn te drogen. Hierna pak ik een stoel en ga ik midden in de schuur zitten met de benen op het brandhout. Heerlijk even genieten van de ruimte met een welverdiend bakkie koffie. Neusgaten verstopt en haren grijs van het stof. Verheerlijkt kijk ik in de rondte. Ik heb er zelfs foto’s van gemaakt, want voor hoelang blijft het hier netjes? Dan kunnen de mannen ook mooi zien waar alles opgeborgen moet worden.

Wat werkt opruimen toch verhelderend en ontspannend. In de eerste plaats zie je direct resultaat van je werk. De plek die je opruimt ziet er al snel weer netjes uit. Dat geeft je zo'n geweldig opgelucht gevoel, iets waar je veel energie en geluk uit kunt putten. En zo hoeft geluk niet ingewikkeld te zijn maar juist heel simpel! Geluk in een eierdop... 

Ehm... nee!
Ik hoor het je denken...
Vergeet het maar...
Jouw rommelschuur kom ik niet opruimen!                                                        

Tip:Gewoon zelf even door de zure appel heen bijten..

Image

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com