Menu Content/Inhalt
Foute film!?
zondag 30 oktober 2011

ImageHet is zaterdagmiddag en ik vouw mijn laatste wasje Soccer Boys D3-tenuetjes op. En ineens bedenk ik me, wat ligt er vanavond nog in het verschiet? Kees heeft een feestje en eigenlijk heb ik stiekem wel even zin met m’n zus op stap te gaan. Dus ik pak de telefoon en contact haar… Helaas, het antwoordapparaat staat mij te woord. Dan maar een smsje wagen. ‘Hé zus, vanavond al wat te doen?’ En dat werkt meteen want er rolt een smsje terug binnen: ‘Nee, niet echt jij?’ Waarop ik weer schrijf: ‘Kees heeft partijtje, zullen we samen wat doen?’  En ja hoor: ‘Is goed waar dacht je aan?’ Tja, waar dacht ik aan: ‘Film, Strand.. Geen idee? We hebben in elk geval een uurtje langer!’

Dus snel duik ik achter de computer, wat voor filmen draaien er? Ik ga in elk geval niet op de bonnefooi naar de bios. Bang dat we dan van een kouwe kermis thuis komen. En ineens schiet ‘Jane’ in mijn gedachten ‘Jane Eyre’ een historische Engelse film. Een heerlijk zwijmelfilm over een arm weesmeisje dat op reis gaat op zoek naar een baan als gouvernante. Dus google ik me een slag in de rondte en kom uiteindelijk na veel omzwervingen in Delft terecht. Kwart over zeven... We zoeken toch maar even telefonisch contact met elkaar. En besluiten naar deze film te gaan. Het wordt wel haastwerk! Het is inmiddels kwart voor zeven, dus dat wordt een race tegen de klok. Maar de reclame voor de film kunnen we missen als kiespijn. Dus na een paar minuten rijdt zus voor en spring ik bij haar in de auto. En de rit verloopt prima, tot we het centrum van Delft in rijden. Daar is het één en ander afgezet voor een verdwaalde Halloweenoptocht met heksen en lampionnen. Maar ook dat lost zich snel op. En dan nog zoeken naar een plekje voor de auto en het liefst onbetaald. Ook dat wil lukken. Het is passen en meten, we klappen de spiegels in en hij staat.

We rennen richting bios en voegen ons in de rij voor de kassa, het is inmiddels tien voor half acht. Het kan nog net, lachen we naar elkaar. En zo bestel ik twee kaartjes voor de film Jane Eyre. De mevrouw achter de kassa kijkt me wat bevreemd aan. En al stotterend verteld ze me dat we dan toch echt een paar uur te laat zijn. We kijken elkaar aan en ik zeg nog, ach die reclame kan ons gestolen worden. Maar nee het is ernstiger, de film draaide namelijk om kwart over vijf vanmiddag al… Dus dat is dikke pech en samen stappen we met hangende schouders naar buiten en bedenken wat we dan zullen gaan doen. Maar nee, zuslief wil toch echt naar de film en dus kijken we wat er verder nog draait deze avond. Ik schuif weer achter in de rij en tja, we denken dan toch wel een redelijke tegenhanger te hebben gevonden ‘Messages from sea’. Zus besteld de koffie en ik bestel de kaartjes. De mevrouw achter de kassa kijkt als of ze me ergens van kent en vraagt wat ze voor me kan betekenen.

Ik vraag haar met een stalen gezicht om de kaartjes, waarop zij zuchtend reageert: ‘Die film is wel een minuut of vijftien geleden gestart.’ Waarop ik weer reageer dat die reclame voor de film me gestolen kan worden en dat we vast niets gemist zullen hebben. Maar wat blijkt, in deze bios doen ze niet aan reclame, hoe geweldig! Maar we besluiten toch naar deze film gaan kijken. Dus wapperend met mijn kaartjes ren ik naar mijn zus die met de koffie klaar staat en samen strompelen en struikelen we de donkere filmzaal binnen en zakken in het pluche. Hé, hé we zitten, tot grote ergernis van de mensen achter ons. We richten ons blik op het grote doek, roeren wat in de koffie en schieten samen keihard in de lach. Wat schetst onze verbazing? De film wordt in het engels ondertiteld!!!! Hoe bedoel je blond! En is arabisch of wat dan ook gesproken. Lekker dat hebben wij weer. Maar zo goed en zo kwaad als het gaat zitten wij onze tijd uit.

Het verhaal: Na de dood van zijn moeder keert Yehia terug naar zijn geboortestad Alexandrië. Net afgestudeerd als arts, maar onzeker door zijn stotteren, voelt hij zich hier vooral aangetrokken tot het eenvoudige leven van de vissers. Hij sluit vriendschap met zeebonk Kabil en legt ook weer contact met zijn vroegere buurvrouw en haar dochter, een oude liefde die weer even lijkt op te flakkeren. Op een regenachtige avond ontmoet hij een mysterieuze dame die hij voor een prostituee houdt. In een melancholische ontdekkingstocht door Alexandrië probeert hij haar geheim te ontrafelen.

Gelukkig is de hoofpersoon een stotteraar en hebben wij aardig de tijd om de ondertiteling te lezen en tot ons te nemen. We doen als of we het hele verhaal begrijpen en gaan na de film weer lachend naar huis. En zus maar sissen: 'Niet tegen Kees zeggen hoor!' Thuisgekomen toch nog maar even voor de zekerheid thuis gekeken of ik het trieste melancholische verhaal wel goed begrepen heb… En dat viel niet tegen. Het was weer eens een goede les Engels en klokkijken. Maar al met al waren wij weer lekker een zusavondje onder de pannen!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com