Menu Content/Inhalt
Winterslaap!
zondag 18 december 2011

ImageWat een prachtige plannen heb ik voor onze voetbalvrije zaterdag, heerlijk! Eerst maar eens lekker wat langer blijven liggen dan we gewend zijn de regen zwiept al dagen tegen de ramen. Met deze regen en kou vind ik het al lastig om mijn bed uit te komen! Dus echt weer om in bed te blijven. En daarna ontbijten met een krentenmik en even in de bieb gaan neuzen voor een nieuw boek. Een paar nieuwe bolletjes wol halen en dan heerlijk met een pot thee op de bank, kacheltje aan. Lekker knus een echte aanrommelzaterdag. Dit is al in geen weken voorgekomen.

Maar wie schetst mijn verbazing, we worden gewekt door de zon. Loom schuif ik de gordijnen open. En kijk daar in mijn tuin. De uitgebloeide struiken en bloemen, de straat vol met blad. En tja, helaas nog steeds niet winterklaar! Als ik eenmaal opsta, voel ik hoe de levenslust langzaam vanuit mijn tenen omhoog kruipt. Maar zin in tuinieren? Nou nee! We ontbijten met inderdaad die krentenmik, kopje thee…

Plots laat ik al mijn lome plannen toch maar varen. Trek een paar stevige schoenen aan en een fleece vest. Ik ga naar de schuur en wapen me met bezem, snoeischaar, schoffel en container en ga dan toch maar aan de slag in de tuin. Wat moet dat moet! Het een en ander wordt tot de grond toe afgesnoeid, blad wordt geruimd, randjes geknipt. Onkruid uitgetrokken en de grond omgewoeld. Vijver schoon gemaakt en de hedera hier en daar bij geknipt. De bezem gaat stevig over de straat, alleen de reuze ceder voor het huis moet nog flink gesnoeid. Maar daar waag ik me niet aan.

Het is wonderlijk hoe alle vreugde in het wieden, verplanten, snoeien totaal verdwenen is. Net zo wonderlijk als de winter zelf: alles verdwijnt en zal pas in de lente net zo vanzelfsprekend met niet te houden glorie weer opgroeien. Tot het donker is werk ik stevig door. Het zal en moet nu klaar ook! M’n handen haal ik open en onder m’n nagels verschijnen rouwrandjes. M’n rug krijg ik bijna niet meer recht. Ik ben zo stijf als een hark, maar de missie is volbracht!

De winter voelt zo anders dan de herfst en het voorjaar. De herfst is één groot kleurenpalet, en de winter maakt daar korte metten mee. Tegen de tijd dat ik schoon genoeg heb van de winter zal de lente in haar grote onschuld, alsof ze nooit anders deed, haar tere groen verspreiden. Maar nu nog niet, nog lang niet. Het is tijd om te dromen en te mijmeren. De grootste tijd voor een winterslaap, nu is er niets fijner denkbaar dan onder zware dekbedden duiken en vooral slapen!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com