Menu Content/Inhalt
Engelen, ze zijn er nog!
donderdag 22 december 2011

ImageWe schuiven aan tafel. Bietjes met natuurlijk een speklapje. Alhoewel we nog niet compleet zijn. Niet iedereen is thuis van school of spelen bij een vriendje. Het is woensdag en ik kan wel zeggen een hectische woensdag. Opeens realiseren we ons dat Bart ook nog niet thuis is. Afijn hij is wel vaker laat en op de laatste kunnen we niet wachten. Dus gaan we toch maar aan tafel. 

Sam vertelt geanimeerd over een kerst- kruiswoord-puzzel die hij ‘s morgens op school mocht maken. Hij vraagt me lachend: ‘Mam, waar kwamen de engelen eigenlijk vandaan?’ Ik kijk hem aan of hij het nu wel of niet serieus bedoelt en hij vervolgt: ‘Ik had opgeschreven 'uit het oosten'. Natuurlijk wordt er honend gelachen aan tafel. Ik reageer: ‘Natuurlijk zijn engelen ook wijzen, maar engelen kwamen uit de hemel en de Wijzen uit het oosten.’ Hij weet het bij nader inzien ook wel…

Dan gaat plots de telefoon. Alle alarmbellen in mijn hoofd beginnen te rinkelen. Bart! En ja hoor, mijn bange vermoeden wordt bevestigd. De vader van een vriendje vertelt dat Bart is aangereden. Het vriendje was erbij en die alarmeerde zijn eigen vader. Vervolgens krijgt Kees de chauffeuse aan de telefoon, met wie Bart de aanvaarding heeft gehad.

Bij toeval blijkt ze een oud-collega te zijn van mij en ze is behoorlijk geschrokken. Het was natuurlijk donker, druk in de spits bij een winkelcentrum en Bart verscheen ineens uit het niets en reed blijkbaar zonder voorlamp. Je kunt gerust wel zeggen: als overstekend wild voor haar auto. Op een plaats waar hij eigenlijk helemaal niet over had mogen steken. Maar ja, hij nam gewoon even de kortste weg. Hij klapte met zijn voorwiel tegen de bumper en daarna krulde de fiets tegen de zijkant van de auto. Dat leverde een behoorlijke klap op. Bart was hierbij lelijk op het asfalt gesmakt.

Grote paniek dus, maar gelukkig krabbelde hij weer zelf van het wegdek overeind. Bevend van de schrik, net als mijn oud-collega. De fiets is wat verkreukeld en de auto heeft ook wat lak en blikschade. Maar gelukkig heeft Bart zelf weinig of geen letsel opgelopen hierbij. Dit had wel eens heel anders kunnen af lopen. Hij kwam met de schrik vrij. Hij zou door de vader van zijn vriendje thuisgebracht worden.

We hervatten met de schrik nog in ons hart de maaltijd. Ik maak voor Bart alvast een prakje bieten klaar en metsel het in de vorm van een hart op een bord. En ik zeg: ‘Engelen! Sam, waar komen ze ook al weer vandaan?''uit de hemel mam.' En ik vervolg:'Bart had in elk geval een beschermengel op zijn bagagedrager zitten.’ Gelukkig mogen we vertrouwen dat ze nooit alleen zijn, ook in het drukke verkeer zijn er telkens engelen om hen heen. Al wil dat niet zeggen dat het ook anders had kunnen lopen. Maar nu danken we de Heer die voor ons en de kinderen zorgde!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com